فرمان‌برداری، آغاز مسیر رسیدن به رهایی است.

سومین جلسه از دور اول لژیون چهارم ویلیام وایت نمایندگی بروجن به نگهبانی و استادی راهنمای محترم مسافر محسن، روز یکشنبه 15 شهریور ۱۴۰۵ ساعت 15:30 دقیقه برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، محسن هستم، یک مسافر.

وقتی دستور جلسه «از فرمان‌برداری تا فرمان‌روایی» مطرح می‌شود، به عقیده بنده یکی از مهم‌ترین مسائل درمان اعتیاد همین دستور جلسه است. البته همه دستور جلساتی که در کنگره هستند مهم می‌باشند، ولی بعضی از آن‌ها ویژگی‌های خاصی دارند. وقتی شخص شروع می‌کند به درمان، چه درمان اعتیاد، سیگار یا چاقی، اگر بتواند این دستور جلسه را درک کند و بفهمد، قطعاً به درمان می‌رسد. به نظر من یکی از شروط اصلی درمان در کنگره ۶۰ این است که شخص واقعاً فرمان‌بردار اصول، قواعد و چارچوب کنگره باشد. اگر شخص به این درک برسد، قطعاً به رهایی می‌رسد. ما افرادی را دیده‌ایم که فرمان‌بردارهای خوبی نبودند یا رهجوهایی که به حرف راهنما گوش نمی‌دهند و قطعاً به درمان نمی‌رسند. بدین جهت می‌گوییم درمان اعتیاد به این نیاز دارد که شما فرمان‌بردار باشید و اگر بخواهیم این کلمه را باز کنیم، می‌بینیم که شاخه‌های متعددی دارد. شما اگر سلسله‌مراتب ارتش را دقت کرده باشید، درجه‌ها از سرباز که پایین‌ترین رتبه نظامی است شروع و به سرداری و بالاتر می‌رسد. ما هم باید در کنگره همین سلسله‌مراتب را یاد بگیریم؛ یعنی یک سرباز خوب برای کنگره و لژیون باشیم و بعد بتوانیم در جایگاه مسئولیت قرار بگیریم. هیچ‌وقت به یک شخص تازه‌وارد نمی‌گویند بیا در سمت مرزبان یا راهنمای تازه‌وارد خدمت کن. خدمت از جاهای کوچک شروع می‌شود؛ به‌عنوان مثال: نگهبان نظم، مهماندار، میکروفون‌گردان یا آبدارخانه. بعداً به‌تدریج با رشد رهجو، مسئولیت‌ها هم رشد خواهند کرد. ما در آموزش‌های کنگره یاد گرفتیم هر چیزی که در جهان درون ما هست، در جهان بیرون ما هم هست. شهر، کشور یا جامعه‌ای که در بیرون است، در درون ما هم هست و آقای مهندس هم اشاره می‌کنند که جسم ما مثل شهر می‌ماند. اگر بخواهیم دستور جلسه را به درون خود تعمیم دهیم، ما باید فرمان‌روایی جسم خود را بر عهده بگیریم. اما مصرف‌کنندگان مواد مخدر وقتی درگیر اعتیاد می‌شوند، فرمان‌روایی جسم از آن‌ها گرفته می‌شود. شخص مصرف‌کننده هر جایی که دلش خواست نمی‌تواند برود و حتی اختیار خواب خود را از دست می‌دهد. حالا سؤال اینجاست که چرا این‌جوری می‌شود؟ چون فرمان‌روایی جسم دست مصرف‌کننده نیست، دست مواد است و مواد تصمیم‌گیرنده می‌باشد. اینجاست که ضربات بزرگی به شخص مصرف‌کننده وارد می‌شود.

خب، فرق انسان و حیوان در چیست؟ آن اختیاری است که به انسان داده شده و حیوان این اختیار را ندارد. حیوان طبق برنامه‌ای که برای آن طراحی شده، عمل می‌کند؛ اما انسان اختیار دارد که انتخاب کند در چه مسیری باشد؛ مسیر درست یا مسیر ضدارزش. من می‌توانم زندگی سالم داشته باشم یا اینکه با بیماری‌های مختلف مواجه بشوم. این چیزی است که انسان انتخاب می‌کند و فرمان‌روایی ما بستگی به انتخاب‌های ما دارد. در زمینه مصرف سیگار هم همین‌طور است. چیزی که می‌تواند فرمان‌برداری و فرمان‌روایی ما را دچار اشکال کند، مصرف سیگار است. در کارگاه‌های آموزشی خیلی‌ها در طول یک ساعت و نیم چند بار به بیرون مراجعه می‌کنند و سیگار مصرف می‌کنند. چرا؟ چون فرماندهی جسم خود را از دست داده‌اند و نمی‌توانند تحمل کنند. این دستور جلسه می‌خواهد به ما یاد بدهد که این یک مسیر تکامل است؛ مسیری که به ما نشان می‌دهد باید چه کارهایی انجام بدهیم تا فرمان‌روایی جسم خود را به دست بیاوریم. اینکه می‌گوییم درمان سیگار یا درمان اعتیاد ترس ندارد، به این دلیل است که ترس برای کسی است که بی‌یار و یاور باشد و نیروی کمکی نداشته باشد. ولی اگر شما بدانید جایی هست که یار و یاور شماست و با روش خوب می‌تواند شما را به درمان و رهایی برساند، ترس شما هم کمرنگ خواهد شد. ممنون که به صحبت‌های من توجه کردید.

نگارش: مسافر مسلم (لژیون دوم)
ویرایش و تنظیم خبر: مسافر کرامت (مسئول سایت)

با احترام مرزبان‌ خبری مسافر مصطفی