باید هوای خودمان را داشته باشیم

من خودم تا الان فکر می‌کردم غیبت؛ یعنی فقط یک جلسه نیامدن؛ ولی بعد از شنیدن این سی‌دی فهمیدم که چه‌قدر خودم را فریب می‌دهم. اولین چیزی که آقای مهندس می‌فرمایند: این است که غیبت همیشه یک اتفاق بزرگ و یهویی نیست، غیبت مثل یک موریانه می‌ماند که خیلی آرام و بی‌صدا به حضور ما در کنگره آسیب می‌زند. غیبت؛ یعنی این‌که تو دیگر آن آدم حاضر و فعال نیستی؛ یعنی ممکن است که جسمت آن‌جا باشد، روی صندلی نشسته باشی؛ ولی ذهنت درگیر چیزهای دیگری است، دلت با بقیه نیست؛ اصلاً ارتباط درستی را با جلسه برقرار نمی‌کنی! این یعنی تو حضور فیزیکی داری؛ ولی از نظر معنایی غایبی و این یعنی داری از خودت دور می‌شوی، بدون این‌که متوجه باشی. در این سی‌دی آقای مهندس اشاره دارند، به بحث تدریجی بودن غیبت، خیلی خوب توضیح می‌دهند که چه‌گونه این فرآیند شروع می‌شود.

اول فقط یک جلسه است که به‌خاطر یک اتفاق یا خستگی غیبت می‌کنید؛ بلکه یک‌جور تصمیم ناخودآگاه است، اول یک جلسه، بعد یک هفته، بعد یه ماه ... و این فاصله آن‌قدر کم و آرام زیاد می‌شود که شخص اصلاً حس نمی‌کند و متوجه نمی‌شود که دارد از مسیر خارج می‌شود. شخص فکر می‌کند، من که خوبم، فقط این هفته را نمی‌توانم بیایم؛ اما همان کافی‌ست که شروع یک زنجیره‌ بی‌پایان باشد که هر غیبت، غیبت بعدی را با خودش به همراه می‌آورد؛ حالا شاید بپرسید؛ چرا این اتفاق می‌افتد؟ چرا ما دست به این کار می‌زنیم؟ استاد می‌فرمایند: دلایل مختلفی دارد، بعضی‌ها وقتی از مسیر رد می‌شوند و احساس می‌کنند دیگر قوی شدند، فکر می‌کنند دیگر نیازی به جلسه ندارند، این بزرگ‌ترین فریب دنیاست.

دقیقاً همان لحظه‌ای که فکر می‌کنید دیگر نیازی ندارید، بزرگ‌ترین آسیب بر شما وارد می‌شود. عده‌ای دیگر هم هستند که ممکن است به‌خاطر خستگی یا کلافگی از جلسه فاصله بگیرند. استاد خیلی قاطع می‌فرمایند: دقیقاً همان روزی که حوصله ندارید همان روزی که حس می‌کنید جلسه برای شما تکراری شده یا خسته‌کننده است؛ همان روزی که باید بیشتر از همیشه بلند شوید و بیایید؛ چون جلسه برای آن لحظات ضعف ساخته شده، نه برای لحظات قدرت. تفاوت بین غیبت و مرخصی، وقفه‌ آگاهانه‌ست. مرخصی؛ یعنی شما می‌دانید و از برنامه فاصله می‌گیرید؛ برای این کار برنامه‌ریزی می‌کنید و با آگاهی و تصمیم خودتان این کار را می‌کنید؛ اما غیبت یک‌جور فرار ناخودآگاه است. غیبت؛ یعنی از چیزی فرار می‌کنید؛ حتی اگر ندانید از چی! غیبت معمولاً بی‌خبر، پنهانی و از روی غفلت شروع می‌شود و وقتی می‌خواهید جلویش را بگیرید، می‌بینید کلی راه را از مسیر اصلی عقب مانده‌اید.

آقای مهندس می‌فرمایند: این‌که وقتی غیبت می‌کنید؛ نه به گنگره و لژیون و نه به بقیه همسفرها؛ بلکه فقط به خودتان آسیب می‌زنید. جلسه برای کسی که آن‌جا حضور ندارد کار نمی‌کند؛ بلکه برای کسی است که حضور دارد و از تجربه‌ها و صحبت‌های دیگران استفاده می‌کند. کسی که غیبت می‌کند، خودش را از بزرگ‌ترین منبع حمایت محروم کرده است و آن شخص خودش را از تمام آن انرژی که می‌توانست در جلسه بگیرد، محروم می‌کند، و خودش باعث این محرومیت است که بیشتر از قبل ضعیف شود و دوباره بیشتر غیبت کند؛ همان‌طور که استاد می‌فرمایند: باید هوای خودمان را داشته باشیم و حواسمان باشد که این غیبت‌های بی‌صدا، روزی کل مسیر را برای ما خراب نکنند؛ پس بیایید به هم قول بدهيم که حتی روزهایی که حوصله نداریم، حضورمان را حفظ کنیم.

منبع: سی‌دی غیبت
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا (ط) رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه‌زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر سميه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاکدشت