الگو بودن در عمل؛ شرط خدمتگزاری

جلسه ششم از دوره اول از سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ مخصوص مسافران و همسفران نمایندگی دلیجان با استادی دیده‌بان مسافر عبدالله، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر سلطانعلی با دستور جلسه :" جشن هفته دیده بان" روز دوشنبه 09 شهریور ۱۴۰5 ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

هفته دیده‌بان معمولاً همه دیده‌بان‌ها در برنامه نمایندگی‌ها حضور پیدا می‌کنند؛ علاوه بر برگزاری مراسم و جشن، همه ما به شعب می‌رویم. من به عنوان یک دیده‌بان وقتی وارد شعبه می‌شوم، از کوچک‌ترین مسائل دقت می‌کنم تا به هر طور شده نظافت، نحوه وسایل و لوازم پذیرایی، سیستم و مکان شعبه را مورد بررسی قرار دهم.من وقتی آمدم، اول مقداری از مکان نمایندگی شوکه شدم؛ به صورت تلفنی به آقای مهدی صدیقی هم گفتم که در اولین فرصت جایتان را عوض کنید. واقعاً موقعیت لوکیشنی اینجا شاید از نظر من برای بچه‌های کنگره مناسب نباشد؛ باید در جایی باشیم که در دسترس باشد تا رفت‌وآمد همسفرانمان راحت‌تر صورت گیرد. خوبی این نمایندگی این است که جلسات خصوصی‌تان با هم برگزار می‌شود؛ مسافر آقا در دسترس کار دارد، ولی همسفری که می‌خواهد تردد کند، از نظر من شرایط برایش سخت است.

در کنگره وقتی پیرامون قانونی صحبت و بحث می‌کنند، فکر زیادی پشت آن است و صاحب‌نظر همه دیده‌بان‌ها هستند و آقای مهندس از تک‌تک بچه‌ها نظر می‌خواهد، وقت می‌دهد و می‌گوید تحقیق کنید، بررسی کنید، موضوع را آنالیز کنید تا در جلسات بعدی گزارش خوبی داشته باشید.چند وقت پیش، از جنگ ۱۲ روزه شروع شد؛ دقیقاً ساعتی بود که در پارک طالقانی بچه‌ها داشتند برای خدمتگزاری نمایندگی آماده می‌شدند، صبح جمعه شروع شد. وقتی من رسیدم، اتفاقات زیادی افتاده بود؛ کسانی که از شهرستان و راه دور آمده بودند کارهایشان انجام شد. از همان موقع مسائل ما شروع شد و چند بار نمایندگی‌ها جابه‌جا شدند. از آن مسئله خارج شدیم، باز موضوعات دی‌ماه شروع شد و معضلاتی که متأسفانه برای کنگره ۶۰ رقم زدند، به‌طوری که فکر می‌کنم ما هفته‌ای سه روز جلسه دیده‌بانی داشتیم؛ حتی روزهای فرد که کنگره کلاً تعطیل است، ما می‌رفتیم دفتر سیمرغ و جلسه می‌گذاشتیم. متأسفانه یک‌سری افراد سودجو و منفعت‌طلب برای کارهای فرهنگی و رسانه‌ای خودشان مطالبی برای کنگره درست کرده بودند.

مسائل زیادی پیش آمد، ولی از آنجایی که راه و مسیر کنگره درست است، با وجود رنج و سختی‌ها، آن ماجراها هم بالاخره تمام شد. جلسه گذاشتیم؛ یک مدت شعب را تغییر دادیم، شعبی که در موقعیت جغرافیایی شلوغ بودند را جابه‌جا کردیم اما شهرستان‌ها را تعطیل نکردیم و از آن بحران هم عبور کردیم. خیلی‌ها در جریان نیستند ولی مسائل و موضوعات زیادی پیش آمد، اما خدا را شکر باز هم کنگره سربلند ماند.بعد از آن، موضوع اسفندماه و مسائل دیگر شروع شد و بعد هم مشکلاتی پیش آمد؛ به همین خاطر ما در نمایندگی‌هایمان ریزش داشتیم و یک‌سری از مسیر درمان خارج شدند. الان فکر می‌کنم این هفتمین یا هشتمین نمایندگی شهرستان است که ۷۰ تا ۸۰ درصد نفرات ریزش داشته‌اند، ولی فکر می‌کنم شرایط بهتر می‌شود. برای موضوع شربت هم پیگیر هستیم و احتمالاً در یکی دو روز آینده صحبت می‌شود.

مجموعاً می‌خواهم این را بگویم که دغدغه ما دیده‌بانان در کنگره این است که همه اعضا در هر کجای این کشور که روی صندلی‌های کنگره ۶۰ به عنوان مسافر می‌نشینند، در آرامش باشند. کار دیده‌بان‌ها همین است؛ هر دیده‌بانی بین ۱۰ تا ۱۲ نمایندگی—بعضی‌ها کمتر و بعضی‌ها بیشتر—به عنوان رابط و مسئول آن شعب خدمت می‌کند.دیده‌بان شدن مراحل بسیار بسیار سختی دارد. من همیشه می‌گویم؛ خودم در دفتر پشت سیستم گوش می‌کردم که آخر جلسه اعلام کردند دو نفر اضافه شدند و من تا آن روز خودم هم خبر نداشتم؛ در حالی که من ایجنت پارک طالقانی بودم، از صبح تا بعدازظهر در دفتر سیمرغ حضور داشتم، هفته‌ای دو بار آقای مهندس و آقای سلامی و دیده‌بانان را می‌دیدم و با همه‌شان رفت‌وآمد و ارتباط داشتم، اما از این موضوع خبر نداشتم. گفتند ما کسی را که می‌خواهیم انتخاب کنیم، حداقل ۱ تا ۲ سال زیر ذره‌بین قرار می‌دهیم؛ ۵ نفر را کاندید می‌کنیم و عملکرد، مسائل اخلاقی، رفتاری، برخورد با دیگران، نوع خدمت و اثرگذاری‌شان را مورد ارزیابی قرار می‌دهیم؛ نه یک روز، نه یک ماه، نه یک بار و ده بار، بلکه یک تا دو سال این بررسی انجام می‌شود تا یک نفر به عنوان دیده‌بان انتخاب شود. ۱۵ یا ۱۶ نفر دیده‌بان هستند که هرکدام نظر و رأی دارند؛ در نهایت رأی نهایی با آقای مهندس است و ایشان نظر همه را هم لحاظ می‌کنند. پس باید خیلی حواسمان جمع باشد؛ دیده‌بانان انسان‌هایی هستند که در مسیر درست قرار گرفته و امتحان پس داده‌اند.

شخص آقای مهندس فرمودند که دیده‌بانان ستون‌های کنگره ۶۰ هستند و مسئولیت سنگینی دارند. بار مسئولیت بسیار بالا است؛ یعنی فرد در مقابل همه افراد، از کوچک تا بزرگ، از مسافر سفر اولی که سؤال دارد تا نگهبان کل و بنیان کنگره ۶۰، باید پاسخگو باشد.یکی از حسن‌هایی که کنگره دارد و در رأس آن آقای مهندس حضور دارند این است که هر کاری، هر دستوری و هر قانونی که قرار باشد اجرا شود، اول خودشان و خانواده‌شان انجام می‌دهند و بعد به دیگران ابلاغ می‌کنند؛ مثل موضوع درمان مواد، سیگار و کاهش وزن و سلامت جسم (تغذیه سالم/لژیون جونز). دو یا سه ماه پیش در جلسه دیده‌بانی رفتیم بالا، دیدیم آقای مهندس یک ترازو گذاشته‌اند و وزن دیده‌بان‌ها را اندازه می‌گیرند. به همین دلیل است که آموزش‌ها اثرگذار، کارآمد و قابل اجرا هستند. اوایل خیلی‌ها راجع به این موضوع جبهه گرفتند؛ چه کسانی جبهه گرفتند؟ کسانی که وزنشان زیاد بود و شاخص وزن و قدشان بالاتر از حد نصاب بود. آقای مهندس اعلام کردند دیده‌بانانی که بالای ۱۵ کیلو اضافه وزن دارند، ۳ ماه وقت دارند خودشان را به استاندارد برسانند و بعد به بقیه ابلاغ کنند؛ فرمودند تا خودتان درست نشوید نمی‌توانید به دیگران بگویید. در آن مدت یکی از دیده‌بان‌ها ۴۸ کیلو کاهش وزن داشت و بقیه هم وزن کم کردند؛ فقط یکی دو نفر در حد یک کیلو مانده بود که آقای مهندس به‌صراحت گفتند باید خودتان را به وزن استاندارد برسانید.

الان در تمام شعب، اگر راهنمایی اضافه‌وزن داشته باشد، دیگر اجازه ندارد رهجوی سفر اولی بگیرد. چرا؟ چون اعتقاد داریم کسی که به عنوان الگو قرار است درس زندگی به دیگران بدهد و راه درست زندگی کردن را بیاموزد، باید خودش در تمام این موضوعات اولین نفری باشد که پاسخگو است. ما در برخی شعب راهنما داشتیم با ۲۰، ۲۷، ۳۷ یا ۴۰ کیلو اضافه‌وزن که این جزو نقص محسوب می‌شود. شاید افراد بیرون بگویند این موضوع چه ربطی به درمان اعتیاد دارد؟ اما این به سلامت زندگی، طول عمر و درست زندگی کردن ربط دارد. مثلاً خود من قبلاً ۱۳ کیلو کاهش وزن داشتم و الان هم حدود ۸ کیلو نسبت به BMI استاندارد اضافه وزن دارم؛ این مثل این است که انسان همیشه دو گونی برنج با خود حمل کند که به سلامتی لطمه و ضرر می‌زند. این‌ها مسائلی است که کنگره ۶۰ برای درست زندگی کردن ما در اولویت قرار داده است.آخرین صحبتی هم که شد این بود که هر کس به میزان کاهش وزنش کتاب تهیه کند و به افراد بیرون هدیه بدهد؛ مثلاً ۳۰ کیلو، ۴۰ کیلو یا ۵۰ کیلو کاهش وزن داشته، به همان تعداد کتاب بدهد. کنگره این مسیر را برای سلامتی افراد انتخاب کرده است؛ پس فرد خدمتگزار نمی‌تواند اضافه‌وزن بیش از حد داشته باشد و به سلامت خودش بی‌توجه باشد.

خدمتگزاران کنگره ۶۰ انسان‌های بسیار شایسته و لایقی هستند. این افراد چه کسانی هستند؟ همان کسانی هستند که روزی مثل منِ دیده‌بان، در دنیای تاریکی که دور خودشان ساخته بودند، هیچ خواسته‌ای جز حال خوب نداشتند. اما آموزش‌ها آن‌قدر انسان را صیقل می‌دهد و مورد آزمون قرار می‌دهد تا به این نتیجه برسد که حالا که حالت خوب شد، باید به دیگران هم کمک کنی.چه افرادی قبلاً در همین نمایندگی خودتان تلاش کردند که الان حضور ندارند تا این سرپناه برای افرادی باشد که امروز اینجا هستند؛ خدمتشان تمام شده و رفته‌اند. خیلی از دوستان زحمت کشیدند، از قم، اصفهان و جاهای دیگر آمدند تا خدمت کنند. اگر قرار باشد خود افراد در مسیر آموزش نباشند و یاد نگیرند، هیچ‌وقت نمی‌توانند این حال خوب را به دیگران انتقال دهند. دیده‌بان‌ها باید رفتار خود را مدام ارزیابی کنند؛ وقتی در بالاترین جایگاه خدمتی هستند، نباید سر کوچک‌ترین موضوع از اصول و قوانین عدول کنند، چون باید پاسخگو باشند. محال است ما جلسه دیده‌بانی داشته باشیم و آقای مهندس تذکر ندهند که مبادا از بالا به دیگران نگاه کنید. در انتخاب دیده‌بان، مسائل اخلاقی و رفتاری بسیار تأثیرگذار است.

همین موضوع را حساب کنید و به سطوح دیگر بیایید. من همیشه با افتخار می‌گویم: یک مصرف‌کننده خودش راهش را انتخاب کرده و در مسیر تاریکی رفته است، اما همسفرانی که کنار ما بودند این مسیر را انتخاب نکرده بودند؛ آن‌ها آمدند و در کنار ما ایستادند و در درمان به ما کمک کردند. قطعاً همسفران انسان‌های بسیار شایسته‌ای هستند و مسافر باید کاملاً حواسش به این موضوع باشد.آموزش‌های کنگره در نهایت باید به این ختم شود که من هنر درست زندگی کردن را یاد بگیرم؛ درست زندگی کردن یعنی ابتدا اولویتم خانواده باشد، رضایت خانواده، همسر و فرزندانم را جلب کنم و در ادامه بتوانم خدمت کنم. امیدوارم در این مسیر حال دل همه خدمتگزاران خوب باشد و این حال خوش را به دیگران هم انتقال دهند.

همیشه به یاد داشته باشیم که در کائنات و هستی خداوند، هیچ چیزی رایگان به دست نمی‌آید و باید بهای آن را بپردازیم؛ یکی با خدمت کردن، یکی با حال دلش و یکی با گذشت کردن. ما قبلاً سلامتی و حال خوب را دریافت کرده‌ایم، پس باید بهای آن را پرداخت کنیم؛ شاید در لحظه متوجه نباشیم، اما در ادامه اتفاقاتی می‌افتد که متوجه می‌شویم خداوند چگونه مسیر را برای ما هموار کرده است.برای همه شما عزیزان آرزوی موفقیت دارم. امیدوارم به‌زودی یک جای خوب و مناسب برای نمایندگی پیدا کنید تا همه عزیزان در آرامش و شرایط بهتری به آموزش‌های خود ادامه دهند. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، بسیار ممنون و سپاسگزارم.

در ادامه گزارش تصویری از جشن هفته دیده بان

عکس:همسفرمسعود- لژیون دوم

ویرایش،تایپ و ارسال خبر: مسافر محمد- لژیون یکم

نمایندگی دلیجان