دلنوشته

سلام دوستان وحید هستم مسافر‌
دلنوشته رو با دو بیت شعر از استاد شهریار شروع میکنم:
از پدر گر قالب تن یافتیم                  ازمعلم جانِ روشن یافتیم
 ای معلم چون کنم توصیف تو         چون خدا مشکل توان تعریف تو
با ورود به کنگره۶۰ تمامی معادلات من بهم ریخت، اکثر مسایلی که به وجود آنها میبالیدم رنگ باختن و در عوض مسایلی که پیش پاافتاده می نمود، رنگ و لعاب گرفته و معنی پیدا کردن. تازه معنی آرامش رافهمیدم، باخودم آشتی کردم و برای کمک به خودم شروع به تلاش کردم.ودلیل این موضوع هم چیزی نبود جز آموزش، که ازنظرمن کلیدی ترین رکن زندگی است، چون ما برای انجام هرکاری نیاز به آموزش داریم و این مطلب از روز اول زندگی شروع شده و تا آخرین روز ادامه دارد.
دروصف سیستم آموزشی کنگره ۶۰ میشود ساعت ها حرف زد و هزاران سطر مطلب نوشت. آخرین پادکست این سیستم، تحت عنوان (آموزگار۲) می‌باشد ،که استاد گرانقدر و بنیان کنگره ۶۰، آقای مهندس دژاکام به شرح آن پرداخته اند. مطالبی که دراین پادکست عنوان شده را به صورت خلاصه و تیتروار به عرض شما می رسانم؛
۱ـ برابری و یکسان سازی ظاهر و باطن در تزکیه
۲ـ واقف بودن و تسلط معلم به علم
۳ـ بدون تعارف مطرح کردن مشکل برای حل آن
۴ـ عصبانیت = دیوانگی موقت
۵ـ تاثیر اضافه وزن وسیگار دربیماری قلبی
۶ـ عدم آموزش کافی برای اکثرافراد جامعه والتهاب جامعه
۷ـ آداب معاشرت و رعایت شأن و شخصیت در جامعه
۸ـ نشانه های حماقت
۹ـ پذیرفتن مسئولیت
۱۰ـ کمک و حمایت از نیازمندان
۱۱ـ محبت کردن و پذیرفتن محبت
هرکدام ازاین مسایل به نوبه ی خود نیازمند تامل و تفکر در طول زندگی هستن. درونمایه و محور اصلی این بحث، درموردآموزش و نحوه برخورد و رفتارما در جامعه وآداب معاشرت می‌باشد، ما مطالب را درکنگره می آموزیم که در جامعه ازاین آموخته ها استفاده کنیم، واگر این مطالب به مرحله ی عمل نرسد، حقانیت ونتایج آنها برما پوشیده خواهد ماند.
هرکدام ازما می توانیم معلم باشیم، ما بی هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. هررفتار ما میتواند بازخورد مثبت یا منفی داشته باشد،هرچند کوچک.
این روابط ما با انسان های دیگر است که مسیر زندگی مارا تحت تاثیر قرار می‌دهد، پس برای من واجب است که در جامعه و دربرخورد با سایر انسان ها، بامحبت و سنجیده و منعطف رفتار کنم. بی شک ما انسان ها، آینه هستیم برای هم، هرچه کنی به خود کنی، گرهمه نیک وبدکنی.
در پایان تشکر میکنم از آقای مهندس دژاکام به خاطر طراحی و خلق این سیستم و ایجاد این بستر آموزشی برای انسان ها و نجات مصرف کننده های مواد مخدر و خانواده هایشان، و خداقوت و خسته نباشید به راهنما وآموزگار دلسوزم آقارضا و تمامی خدمتگذاران کنگره ۶۰ در سراسرکشور.
همه جا تاریک بود،سیاهی مطلق؛
رحمت و نور الهی توسط شما ،دوباره به جامعه بشریت و بر دل های خسته تابید و امیدی شد در ناامیدی. سپاس فراوان


عکاس: مسافر امید
تایپیست: مسافر عرفان
ویرایش: همسفر یوسف
تنزیم و ارسال: مسافر منصور