دیدهبانها در کنگره۶۰ مانند چراغهای روشن در مسیر حرکت کنگره هستند؛ آنها مانند سکانداران یک کشتی، با رعایت قوانین و اصول، مسیر کنگره را در جهت درست هدایت میکنند.
باتوجهبه هفته دیدهبان در خدمت دیدهبان مسافر جواد در نمایندگی غزالی هستیم؛ در ادامه گفتگویی صمیمانه با ایشان داشتیم که توجه شما را به آن جلب میکنیم.
مسافر جواد با ۱۰ سال تخریب آنتی ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره۶۰ شدند. به مدت ۱۰ ماه به روش DST با داروی اپیوم به راهنمایی مسافر بابک سفر کردند. ورزش ایشان در کنگره۶۰ کشتی است. مدت ۱۳ سال و ۱۰ ماه است که از دام اعتیاد رها شدهاند. ایشان در جایگاههای مختلفی از قبیل: نگهبانی جلسات، مرزبانی، راهنمایی و ایجنتی شعب و ... خدمتگزار بودهاند و در حال حاضر در جایگاه دیدهبان درحالخدمت هستند.
لطفاً از تجارب خدمت خود، از مرزبانی در الهیه و راهنمایی و ایجنتی گرفته تا دیدهبانی بفرمایید؟
خدمتکردن در کنگره۶۰، لازمه تکمیل مثلث دانایی است؛ وقتی آموزش میگیرید، بایستی در کنار آن، ضلع تجربه را نیز انجام دهید. خدمتکردن در کنگره۶۰ در اجتماع و جامعه، در واقع همان زندگی است که در کنار هم انجام میدهیم. این امر در حقیقت تجربیاتی است که در ادامه آموزشها به دست میآید و باعث میشود چرخه مثلث دانایی آموزش، تفکر و تجربه کامل شود.
حس شما از اولین دیدار با جناب مهندس تا زمانی که با نگاه نافذشان، فرمان دیدهبانی را برای شما صادر کردند، چگونه بود؟
اولینبار که آقای مهندس را دیدم، 2 یا 3 ماه سفر بودم. از آنجاییکه خدمتگزار بخش نشریات در نمایندگی مشهد بودم، در آن مقطع حس خاصی نداشتم؛ اما کنگره و آقای مهندس در نگاه اول و در ادامه مانند یک گمشده بودند. انگار در هر کاری که انجام میدادم، یک جای کار میلنگید یا مجموعهای از سوالات و کنجکاویها بدون پاسخ مانده بود. آشنایی با کنگره۶۰، انگار آن کمبود مشخص شد و پاسخ بسیاری از سوالاتم پیدا شد؛ به همین دلیل روزبهروز این ارتباط و فعالیت، تنگاتنگتر، عمیقتر و گستردهتر شد و تا امروز ادامه دارد. در مورد روزی که بهعنوان دیدهبان اعلام شدم، وقتی صحبت از محبت، درمان و کمک به انسانها میشود، جایگاهها اهمیت زیادی دارند. نمیتوان گفت؛ چون در یک جایگاه خاص هستیم، قرار است اتفاقی بیفتد؛ حوزه فعالیتها فرق میکند. از نظر حس و حال، من از همان روز اول هدفم کمک به خودم و کمک به انسانها در پیداکردن مجهولات زندگی بوده است؛ اما اصل کار، همان کمک به انسانها، زندگیکردن و درمان اعتیاد است.
تفاوت زندگی با همسفری که در کنگره حضور ندارد، با زمانی که همسفر پس از رهایی مسافر، وارد پروسه درمان در کنگره میشود، چیست؟
تفاوت در همزبانی است. وقتی شما در بستر آموزش قرار میگیرید، نگاهتان به زندگی تغییر میکند. خواهناخواه ما در زندگی با انسانهای نزدیک، مثل فرزند، همسر و اقوام، ارتباط تنگاتنگی داریم؛ اگر با آنها همزبان شویم، کار بسیار راحتتر میشود و اگر نشویم، کار سختتر خواهد بود. حضور همسفر در کنگره۶۰ برای خانواده بسیار حیاتی است. به همین دلیل میگویند: همسفر بال پرواز است؛ یعنی کسی که باعث اوجگرفتن میشود؛ چون هر دو نفر با هم همزبان شده و نگاهشان به اتفاقات تقریباً همسو میشود. این موضوع کمک بسیار زیادی میکند و یک لازمه اصلی است.
بزرگترین درسی که خدمت در جایگاه دیدهبانی به شما آموخته است چیست؟
همه جایگاهها درس دارند؛ اما نکته بارز این جایگاه، مسئولیت و حس مسئولیت است که البته بسته به حوزه فعالیت، نوع آن متفاوت است. وقتی در جایگاه تصمیمگیری کلان قرار میگیرید و حوزه مسئولیت شما نمایندگیها یا حوزههای وسیعتر است، آن حس مسئولیت که در جایگاههای دیگر هم وجود دارد، اینجا بیشتر سنگینی میکند؛ مخصوصاً در ابتدای کار. یک موقع در مورد نشریات تصمیم میگیرید و در موقع دیگر در مورد حوزهای بسیار گستردهتر؛ بنابراین مسئولیتها بزرگتر میشوند و همین بزرگتر شدن مسئولیت، خودش بزرگترین درس است.
مفهوم خوشبختی در گذشته و اکنون برای شما چه تغییراتی داشته است؟ آیا خوشبختی را زندگی میکنید؟
در آموزشها و جریان زندگی در کنگره۶۰، کمکم متوجه میشویم که آنچه مهم است زندگیکردن است. مثلاً ممکن است کسی فکر کند اگر این گوشی یا آن شکلات را داشته باشد، خوشبخت است؛ هر کسی تعریف خاصی از خوشبختی دارد؛ اما وقتی در کنگره۶۰ آموزش میگیرید و زندگی میکنید، متوجه میشوید که اصل مهم، زندگیکردن خودتان و اجازهدادن به دیگران برای زندگیکردن است. هرچه به این مفهوم نزدیکتر شویم، قاعدتاً احساس خوشبختی بیشتری خواهیم داشت؛ چرا که تمام آموزشهای کنگره۶۰ علم زندگی یا همان بهدستآوردن زندگی است. ما هرچه در کنگره جلوتر میرویم، این علم زندگیکردن را بیشتر به دست میآوریم و این مهمترین پارامتری است که میتوانیم برای داشتن احساس خوشبختی داشته باشیم. این بستر قطعاً به انسانها احساس خوشبختی بیشتری میدهد.
در سال 1393 خواسته مرزبان مسافر جواد، فراهمشدن مکانی متعلق به کنگره۶۰ در نمایندگی مشهد بود تا در آنجا خدمتگزار باشد. اکنون در جایگاه دیدهبانی، خواسته شما چیست؟
خواسته فعلی من که فکر میکنم در مسیر است و محقق خواهد شد، این است که کنگره۶۰ فراگیر و جهانی شود. تمام این هزینههایی که انسانها برای رسیدن به حال خوب، درمان اعتیاد و رهایی از بیماریها انجام میدهند، هیچ نتیجهای نمیگیرند. اگر کنگره۶۰ فراگیر شود و این متد و روش در سطح جهان گسترش یابد، مطمئناً درد و رنج بشر کمتر خواهد شد. امیدوارم این اتفاق بیفتد؛ چرا که این تحول، چه با حضور ما و چه بدون حضور ما، رخ خواهد داد.
حال زندگی دیدهبان مسافر جواد چگونه است؟
بر اساس اصل لا یکلف الله نفس الا وسعها، هیچکس بار بیش از توان خود را نمیکشد؛ ما به هیچکس بیشتر از وسعش نمیدهیم. هر فرد، فارغ از این که در کجا باشد، تازهوارد باشد، سفر اول یا سفر دوم، در حال تکاپو، تلاش، تزکیه و گذشتن از امتحانها است. هر کس برای عبور از موانع، به میزان توان خود امتحانها را پس میدهد. همه ما در سطحی از گذر موانع هستیم؛ همه ما ترسها و احساسات متفاوتی داریم. نمیتوان گفت؛ چون کسی در جایگاه مرزبانی است، دیگر چیزی برای تجربه ندارد؛ حتی مهندس دژاکام که هدایت کنگره۶۰ را بر عهده دارند، با سطح و توان خود با چالشها روبهرو هستند؛ بنابراین زندگی یک دیدهبان نیز مانند هر فرد دیگری با گذر از موانع همراه است. هر کسی بسته به ظرفیت خود، لذت یا سختی خاصی را تجربه میکند؛ پس نگران نباشید، ما نیز همچنان در مسیر تکاپو هستیم.
با سپاس از دیدهبان مسافر جواد اگر پیامی برای همسفران نمایندگی غزالی دارید بفرمایید؟
همسفران نمایندگی غزالی یا همه نمایندگیها بهنوعی، پذیرش خیلی خوب است. درد و رنجها را کاهش میدهد. در محیطی گرم و صمیمی قرار میگیریم نباید انتظار داشته باشیم که همواره همه چیز عالی باشد؛ همانطور که در طول سفر، گرمای هوا را میپذیریم، در زندگی در کنار مصرفکنندگان یا سایر انسانها نیز باید باتوجه به ویژگیهای انسانی، سختیها را بپذیریم. پذیرش این واقعیت که انسانها ممکن است اشتباه کنند یا سفرشان با مشکل مواجه شود، به ما کمک میکند تا مسیر خود را بدون درگیرشدن در مسائل حاشیهای ادامه دهیم و بتوانیم آموزشها را بگیریم تا بتوانیم نقشهای خود را بهعنوان همسر، مادر یا فرزند به شکلی اصیل ایفا کنیم. اگر حال زنان و مادران در خانوادهها خوب باشد، سلامت و حال کل خانواده و در نهایت حال خوب به همه جامعه سرایت خواهد کرد؛ از این رو، پذیرش را کلید اصلی گذر از رنجها میدانم.
بسیار خوشحالیم که امروز این افتخار نصیب نمایندگی ما شد که در خدمت دیدهبان مسافر جواد باشیم، از اینکه وقت ارزشمند خودشان را در اختیار ما قرار دادند نهایت تشکر را داریم و امیدواریم این گفتگو مورد توجه و عنایت شما عزیزان قرار گرفته باشد.
طراحان سوال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
مصاحبهکننده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
133