دیده‌بانان؛ ستون‌های مستحکم بنای کنگره ۶۰.

پنجمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر کرم و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه: «هفته دیده‌بان» پنج‌شنبه ۵ مرداد شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان،رضا هستم یک مسافر.

خداوند بزرگ را شکر می‌کنم که یک بار دیگر این توفیق حاصل شد تا بیایم، خدمت کنم، آموزش بگیرم و این جایگاه را تجربه کنم. از راهنمای درمان موادم، آقا سعید، و راهنمای درمان سیگارم، آقا امیرحسین، صمیمانه تشکر می‌کنم؛ چرا که این حال خوبی که امروز تجربه می‌کنم، حاصل زحمات بی‌دریغ این دوستان است. همچنین از جناب آقای مهندس و خانواده محترمشان سپاسگزارم که این بستر امن را فراهم کردند تا ما و خانواده‌هایمان در امنیت کامل بتوانیم سفر خوبی داشته باشیم و به درمان برسیم.

هفته دیده‌بان را به دیده‌بان‌های محترم و اعضای گرامی شعبه بروجرد تبریک می‌گویم. همچنین رهایی آقا امین را به خودش و راهنمای محترمش، آقا سعید، صمیمانه تبریک عرض می‌کنم.

این دستور جلسه نکات بسیار مهمی برای ما دارد. اولین نکته این است که دیده‌بان‌ها ستون‌های کنگره شصت هستند. اگر ساختمانی را در نظر بگیریم، برای اینکه سر جای خودش محکم، پابرجا و قابل استفاده باشد، به ستون‌های متعددی نیاز دارد. در ساختار کنگره نیز این ۱۴ دیده‌بان دقیقاً همین نقش را دارند و این ساختار عظیم را محکم و در امنیت نگه می‌دارند. هر کدام از دیده‌بان‌های محترم مسئولیت چند شعبه را بر عهده دارند؛ آن‌ها بدون دریافت هیچ حقوقی، به شهرهای مختلف مثل بندرعباس، کرمان، شیراز و شهرهای دیگر سفر می‌کنند تا بر نظم، قوانین و امنیت شعب نظارت کنند.

شاید بپرسید چه چیزی باعث می‌شود یک مصرف‌کننده که روزی در تاریکی بوده و شاید در دوران مصرفش از همه طلبکار بوده، امروز بیاید درمان شود و ۲۰ یا ۳۰ سال بدون مزد زحمت بکشد؟ دلیلش این است که صفت شکرگزاری و سپاسگزاری جایگزین طلبکاری و خودخواهی دوران مصرف او شده است.

البته سپاسگزاری صرفاً به لفظ و زبان یا تظاهر و ادای آن نیست. جناب مهندس بارها در سی‌دی‌ها تأخیر کرده‌اند که تظاهر به یک صفت خوب (مثل تظاهر به دین‌داری یا تظاهر به صفتی که هنوز در ما نهادینه نشده) کار نادرستی است؛ مانند کسی که شلوغ‌بازی درمی‌آورد و وضو می‌گیرد تا بقیه نماز خواندنش را ببینند. دیده‌بان‌ها به ما یاد می‌دهند که سپاسگزاری واقعی یعنی ایستادگی و خدمت صادقانه. خدمت صادقانه نوری است که مسیر حرکت تازه واردین را روشن می‌کند تا بتوانند سفر خوبی داشته باشند.

در آخر از دوستان سفر اولی خواهش می‌کنم که دست خود را بالا بگیرند و مشارکت کنند. این مشارکت کردن حق شما و جزئی از سفر شماست و ارزش آن دقیقاً مانند مصرف به موقع داروی OT به فرمان راهنماست.

خیلی ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.