جلسه یازدهم از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی صالحی ۲، به استادی راهنمای محترم مسافر مجید، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر منوچهر، با دستور جلسه «هفته دیدهبان» چهارشنبه ۴ شهریور ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مجید هستم، یک مسافر.ابتدا خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این فرصت و اجازه به من داده شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از حضور و آموزشهای شما دوستان بهرهمند شوم. شاید اتفاق سادهای که امروز برای ما افتاد، بتواند شروع خوبی برای صحبتهایم باشد. برق قطع شد و برای لحظاتی همهچیز بههم ریخت؛ اما وقتی کمی دقیقتر نگاه کنیم، متوجه میشویم که حتی در همین شرایط نیز جای شکرگزاری وجود دارد. در تمام تابستان شاید بارها انتظار قطع برق را داشتیم، اما در این شعبه چنین اتفاقی کمتر افتاده است و امروز هم به لطف وجود موتور برق، روشنایی و امکانات اولیه فراهم شد. گاهی اتفاقاتی برای انسان رخ میدهد که باعث میشود نعمتهایی را که در اختیار دارد فراموش کند و به جای دیدن داشتههایش، شروع به گله و شکایت کند. در حالی که همیشه دلیلی برای شکرگزاری وجود دارد و تفاوت اصلی در این است که انسان با پذیرش و رضایت، میتواند مسیر عبور از مشکلات را برای خودش آسانتر کند.
به مناسبت هفته دیدهبان، این هفته را به همه مسافران، همسفران، دیدهبانان عزیز، دیدهبانانی که در گذشته خدمت کردهاند، عزیزانی که اکنون در حال خدمت هستند و همچنین دیدهبانان آینده تبریک میگویم و به همه آنها خدا قوت عرض میکنم. جشنهای کنگره ۶۰ در واقع فرصتهایی برای شکرگزاری هستند؛ جشن همسفر، جشن دیدهبان، جشن راهنما و جشن ایجنت و مرزبان، هرکدام فرصتی هستند تا نعمتهایی را که در اختیار داریم بهتر ببینیم و قدردان آنها باشیم. گاهی آنقدر درگیر کمبودها و مشکلات میشویم که نعمتهای اطراف خود را نمیبینیم؛ از پدر و مادر و خانواده گرفته تا آرامش، آسایش و امکاناتی که در زندگی داریم. یکی از نعمتهای بزرگی که در کنگره ۶۰ در اختیار ما قرار گرفته، وجود دیدهبانان است. در کنگره برای رسیدن به بسیاری از جایگاهها باید خواسته داشته باشیم؛ از جایگاه رهجو گرفته تا سایر جایگاههای خدمتی، اما جایگاه دیدهبانی متفاوت است. دیدهبان شدن جایگاهی نیست که انسان بتواند برای به دست آوردنش تلاش یا درخواست کند. زمانی که نیاز به دیدهبان جدیدی وجود داشته باشد، دیدهبانان با مشورت و بررسی، فردی را برای این مسئولیت انتخاب میکنند و گاهی حتی خود آن شخص نیز پیش از اعلام انتخابش اطلاعی از آن ندارد. شاید بتوان این موضوع را با مفاهیم توکل، رضا و تسلیم مقایسه کرد. انسان در مرحلهای ممکن است خواستهای داشته باشد و برای رسیدن به آن تلاش کند، اما در مرحلهای دیگر میآموزد نسبت به آنچه به او داده میشود رضایت داشته باشد و در مرحله تسلیم، دیگر خواستهای برای خود ندارد. به نظر من، دیدهبانی جایگاهی است که انسان در آن به مرحلهای از خدمت میرسد که دیگر به دنبال خواستههای شخصی نیست.
خدا را شکر میکنم که شعبه ما از ابتدای مسیر تا امروز همواره از حضور دیدهبانان بهرهمند بوده است. دیدهبان را نباید فقط از طریق صحبتهایش شناخت؛ باید دید که چگونه رفتار و عمل میکند. شاید دیدهبانان مانند بعضی افراد زیاد صحبت نکنند یا با کلمات پیچیده سخن نگویند، اما آموزش اصلی آنها را میتوان در رفتار و عملکردشان دید. در سالهای گذشته عزیزانی مانند آقای کوروش و آقای صداقت در کنار شعبه ما خدمت کردند و اکنون نیز خانم شهره عزیز به عنوان دیدهبان در کنار ما هستند و از حضور و خدمات ایشان بهرهمندیم. گاهی یک انسان بزرگ آنقدر بینشانه است که شاید در نگاه اول متوجه جایگاه و بزرگی او نشویم. نه از ظاهر و نه از شیوه صحبت کردن نمیتوان همیشه به عمق جایگاه یک انسان پی برد، اما اگر با دقت به رفتار او نگاه کنیم، آموزشهای بسیاری خواهیم گرفت. یکی از ویژگیهای ارزشمندی که میتوان در رفتار دیدهبانان مشاهده کرد، اجرای قوانین همراه با محبت است. اجرای قانون به خودی خود کار دشواری است، اما اینکه بتوان قوانین را با محبت و احترام اجرا کرد، هنری بزرگ است و این موضوع یکی از آموزشهایی است که میتوانیم از دیدهبانان بیاموزیم. وجود خانم شهره در شعبه ما نعمتی ارزشمند است؛ نعمتی برای بخش همسفران، برای راهنمایان و رهجویانی که در لژیون ایشان آموزش میگیرند و همچنین برای ما مسافران که میتوانیم از حضور چنین شخصی در شعبه بهرهمند شویم. خدمت درست انسان را خسته نمیکند. وقتی کاری را به درستی و از روی عشق انجام دهیم، آن کار میتواند سالها ادامه پیدا کند، بدون آنکه احساس خستگی و فرسودگی ایجاد کند. اینکه یک انسان پس از سالها خدمت همچنان با عشق و توان به مسیر خود ادامه میدهد، نشاندهنده درست بودن مسیر و شیوه خدمت اوست. امیدوارم در این هفته بتوانیم بهتر ببینیم که چه نعمت بزرگی در کنار ما قرار دارد و از حضور دیدهبانان بیشتر آموزش بگیریم.
بخش مهم دیگر این جشن، قدردانی عملی است. همانطور که بارها گفته شده، تشکر تنها با گفتن چند جمله زیبا کامل نمیشود؛ قدردانی باید در عمل نیز خودش را نشان دهد. در جشن دیدهبان، فرصت مناسبی فراهم میشود تا اعضای شعبه بتوانند به نمایندگی از دیگر دیدهبانان، از دیدهبانی که در شعبه حضور پیدا میکند، قدردانی کنند. در کنگره ۶۰ یکی از راههای قدردانی، تهیه پاکت و دلنوشتهای است که از دل انسان برآمده باشد. دلنوشته لازم نیست شعری باشد که از جایی پیدا کردهایم یا متنی باشد که شخص دیگری نوشته است؛ زیباترین نوشته، حرف دل خود انسان است، با همان زبان و قلمی که متعلق به خودش است. هرکدام از ما امضای خاصی در کلام و نوشته خود داریم و زمانی که احساس و حرف واقعی خود را بیان میکنیم، آن نوشته ارزش و تأثیر دیگری پیدا میکند. پاکت و نوشتهای تمیز و مرتب و پولی که با حس خوب و احترام آماده شده باشد، میتواند نشانهای از قدردانی واقعی ما باشد. البته مبلغ آن مهم نیست؛ هرکس باید متناسب با توان و شرایط خودش قدردانی کند. مهم این است که انسان با توجه به داشتهها و توانایی خود، سهمی در این شکرگزاری داشته باشد. شاید گاهی تصور کنیم پاکتی که برای قدردانی ارائه میدهیم، فقط برای دریافتکننده آن است؛ اما به نظر من، این قدردانی بیش از هر چیز برای خود ماست. حس و حالی که در زمان شکرگزاری و قدردانی تجربه میکنیم، در وجود خودمان باقی میماند. انسان با بخشیدن، تشکر کردن و دیدن نعمتها، پیش از هر چیز خودش را غنیتر میکند.
امیدوارم در جشن هفته دیدهبان بتوانیم درباره دیدهبان عزیز شعبهمان بیشتر بدانیم و خدماتی را که در طول سالها انجام دادهاند بهتر بشناسیم. شاید بسیاری از ما بدانیم که آقای کوروش در راهاندازی و اداره شعب مختلف خدمت کردهاند و در این مسیر خانم شهره نیز همواره در کنار ایشان حضور داشتهاند. راهاندازی و خدمت در شعب مختلف و سپس واگذاری آنها بدون احساس مالکیت و وابستگی، خود یکی از آموزشهای بزرگ است. گاهی انسان حتی پس از چند سال خدمت در یک جایگاه، احساس مالکیت پیدا میکند و دل کندن از آن برایش دشوار میشود؛ اما زیبایی خدمت در این است که انسان بداند جایگاهها امانت هستند و زمانی که وظیفهاش به پایان رسید، بتواند بدون وابستگی آن را واگذار کند و به خدمت دیگری بپردازد. خانم شهره عزیز نیز پس از تمام این سالها همچنان در مسیر خدمت حضور دارند و با تمام توان در کنار اعضای کنگره ایستادهاند و به من و شما خدمت میکنند. امیدوارم در این هفته بتوانیم این نعمتها را بهتر ببینیم، بهتر بشناسیم و بهتر قدر بدانیم و قدردانی خود را تنها در کلام محدود نکنیم، بلکه آن را در عمل نیز نشان دهیم.
- تعداد بازدید از این مطلب :
75