دیده بانی یعنی دیدن و زیر نظر گرفتن

جلسه چهارم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی الیگودرز به استادی همسفر شقایق، نگهبانی راهنما همسفر مریم و دبیری همسفر فریبا با دستور جلسه «جشن هفته دیده‌بان» روز یکشنبه ۱ شهریورماه ساعت ۱۷:۰۰ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

دیده‌بانان کنگره۶۰، ۱۴ نفر هستند که پس از آقای مهندس، بالاترین مرجع تصمیم‌گیری و قانون‌گذاری در کنگره محسوب می‌شوند. فعالیت تمام نمایندگی‌های کنگره۶۰ نیز زیر نظر دیده‌بانان مدیریت می‌شود. در واقع، دیده‌بانی یعنی دیدن و زیر نظر گرفتن، وظیفه دیده‌بانان این است که نمایندگی‌ها را رصد کنند، نقاط قوت و ضعف را شناسایی کنند و اگر خلافی صورت می‌گیرد یا اشکالی وجود دارد، آن را اصلاح کنند تا مشکلات به بهترین شکل حل شود.

شاید ما زحماتی که دیده‌بانان محترم برای کنگره می‌کشند را نبینیم. آن‌ها ساعت‌ها از وقت خود و خانواده‌شان می‌گذرند و هر هفته کیلومترها از شهری به شهر دیگر سفر می‌کنند تا به نمایندگی‌ها سر بزنند و وظیفه‌شان را به بهترین نحو انجام دهند. به نوعی می‌توان گفت کنگره۶۰ به دست دیده‌بانان اداره می‌شود. آقای مهندس می‌فرمایند: «تا زمانی که دیده‌بانان در کنگره هستند، مسیر کنگره هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود.» این سنگینی مسئولیت و ازخودگذشتگی خالصانه و عاشقانه‌ای که در خدمتشان وجود دارد، باعث شده این جایگاه بسیار ارزشمند و قابل احترام باشد. همان‌طور که آقای مهندس فرمودند: دیده‌بانان ستون‌های کنگره هستند و بار کنگره بر شانه‌های آن‌ها استوار است.

در کنگره، دیده‌بانانی: چون آقای عبدالله ملکی (دیده‌بان انضباطی)، آقای علی خدامی (دیده‌بان تحقیقات)، آقای رضا ترابخانی (دیده‌بان راهنمایان) و دیگر عزیزان، هر کدام مسئولیت بخشی از کنگره را به عهده دارند. در جشن دیده‌بان، ما به رسم کنگره از دیده‌بان محترمی که به نمایندگی ما می‌آید، در قالب یک دلنوشته و پاکت در حد توانمان تقدیر می‌کنیم. این قدردانی، نشانه‌ سپاسگزار بودن ماست.

اگر به گذشته نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که ما قبلاً درگیر یک فرد مصرف‌کننده بودیم که به اعماق تاریکی‌ها فرو رفته بود؛ حتی همسفرانی بودند که تخریبشان بیشتر از مسافران بود؛ اما حالا، با آموزش‌های جهان‌بینی، آن امیدی که از دست رفته بود، بازگشته است. تک‌تک اعضاء کنگره دیگر مثل قبل نیستند، برای خواسته‌هایشان می‌جنگند و امید دارند. فردی که مصرف‌کننده بود، حالا از دام اعتیاد رها شده است. تمامی این الطاف کنگره۶۰، نتیجه‌ زحمات بی‌شمار آقای مهندس و خانواده‌شان، دیده‌بانان محترم، ایجنت‌ها، راهنمایان و تمامی خدمتگزاران است. من شقایق باید بدانم چه زحماتی کشیده شده تا من امروز بتوانم روی این صندلی بنشینم و آموزش بگیرم.

آقای مهندس می‌فرمایند: «کسی که معنی قدردانی را متوجه شده، موفق است و همیشه حالش خوب است.» وقتی چیز باارزشی به من داده می‌شود، باید بها و هزینه‌ آن را بپردازم. حداقل برای خودم ارزش قائل شوم. کسی که سپاسگزار است، انرژی مثبتی به کائنات می‌فرستد و هستی هم همان را به سمتش بازتاب می‌دهد؛ اما کسی که مدام شکایت می‌کند و ناسپاس است، خودش حالش بد است و همان انرژی منفی را به هستی می‌دهد. امیدوارم بتوانیم وقتی دیده‌بان محترم به شعبه ما می‌آید، در حد توانمان قدردانی کنیم و مطمئن باشیم که این انرژی مثبت به خودمان بازمی‌گردد و حالمان را بهتر می‌کند.

در آخر، این هفته مهم را به آقای مهندس دژاکام، بنیان‌گذار کنگره۶۰ که خود اولین دیده‌بان بودند، خانواده محترمشان، خانم آنی بزرگ، خانم آنی کماندار (دیده‌بان همسفران خانم)، خانم شانی عزیز و دکتر امین (دیده‌بان آموزش‌های جهان‌بینی و همسفران آقا) تبریک می‌گویم. همچنین این هفته را به تمامی دیده‌بانان محترم، تمام خدمتگزاران و اعضاء کنگره۶۰، به‌ویژه همسفران در شعبه الیگودرز، صمیمانه تبریک عرض می‌کنم.

مرزبان کشیک: همسفر فخرالسادات
تایپیست: همسفر پریا رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
عکاس: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
ارسال: مرزبان خبری همسفر منصوره