کنگره یک تفکر است؛ تفکری که می‌تواند زندگی انسان‌ها را نجات دهد

یازدهمین جلسه از دور پنجاه‌وپنجم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله، به استادی دستیار دیده‌بان محترم مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر وحید، با دستور جلسه «هفته دیده‌بان» در روز یکشنبه ۱ شهریور ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان، مجتبی هستم، مسافر.
خیلی متشکرم از اینکه امروز من را به پارک لاله دعوت کردید. پارک لاله سراسر انرژی است؛ به‌واسطه صبح زود، فضای پارک و حضور اعضایی که یکدیگر را حس و درک می‌کنیم.

کنگره سال‌ها پیش توسط آقای مهندس آغاز به کار کرد. شاید در ابتدا نواقص زیادی داشت، اما در یک مسیر درست حرکت کرد و به‌تدریج مشکلات و نواقص آن برطرف شد و به جایگاه امروز رسید.

کنگره یک تفکر است؛ تفکری که می‌تواند زندگی انسان‌ها را نجات دهد. از نظر من، تفکر درست تفکری است که انسان بتواند در مسیری که حرکت می‌کند، به دیگران کمک کند. به همین دلیل، کنگره ۶۰ به‌واسطه تفکر درست آقای مهندس دژاکام، بهترین مجموعه‌ای است که در تمام عمرم شناخته‌ام. در طول ۴۵ سال زندگی‌ام متوجه شده‌ام که این تفکر زندگی من را نجات داده و باعث شده بتوانم تغییراتی در زندگی خودم ایجاد کنم.

مجموعه‌ای به بزرگی کنگره، با حدود ۱۹۰ نمایندگی و چند هزار نفر، نیازمند انسان‌هایی است که بتوانند تصمیم‌هایی بگیرند که کنگره را در مسیر درست نگه دارند. به همین دلیل، دیده‌بان‌ها به‌تدریج اضافه شدند.

دیده‌بان کسی نیست که از ابتدا هدفش دیده‌بان شدن باشد. آقای مهندس همیشه می‌گویند کسی که واقعاً دنبال دیده‌بان شدن بوده، هیچ‌وقت دیده‌بان نشده است. دیده‌بان کسی است که کار خودش را انجام می‌دهد، در مسیر خودش حرکت می‌کند و عملکردش در طول زمان مورد توجه قرار می‌گیرد. بعد از مدت‌ها بررسی، اگر توانایی، وقت و شرایط لازم را داشته باشد، برای این جایگاه انتخاب می‌شود.

دیده‌بان‌ها هم زندگی شخصی، خانواده و شغل خودشان را دارند و در کنار همه این مسئولیت‌ها، بخشی از زندگی خود را برای کمک به انسان‌های دیگر اختصاص می‌دهند. این کار بسیار سخت و ارزشمند است.

افرادی که وارد کنگره می‌شوند، ابتدا به‌واسطه اعتیاد دعوت می‌شوند، اما بعد متوجه می‌شوند که اعتیاد تنها بخشی از مشکلات آنهاست و ناخالصی‌های دیگری نیز وجود دارد که باید تغییر کند. انسان‌های آشفته و به‌هم‌ریخته وارد کنگره می‌شوند و به‌تدریج آرامش بیشتری پیدا می‌کنند.

امیدوارم در این هفته که جشن دیده‌بان برگزار می‌شود، بتوانیم از دیده‌بان‌های خود به‌درستی تقدیر کنیم. من یاد گرفته‌ام که پاکت را از روی رفع تکلیف آماده نکنم. از قبل به آن فکر کنم، پول نو تهیه کنم، به اندازه توانم مبلغی داخل آن بگذارم و حتی یک دل‌نوشته بنویسم.

این موضوع فقط درباره دیده‌بان نیست؛ برای راهنما، مرزبان، ایجنت و هر کسی که می‌خواهیم از او تقدیر کنیم، می‌توانیم با عشق این کار را انجام دهیم.

هیچ‌کدام از ما نمی‌توانیم دقیقاً مثل یک دیده‌بان فکر کنیم، اما می‌توانیم قوانین و اصولی را که آنها برای حفظ مسیر کنگره تعیین می‌کنند، در زندگی خودمان اجرا کنیم. اگر چنین تفکری داشته باشیم، هم حال خودمان بهتر می‌شود و هم اطرافیانمان از بودن در کنار ما احساس رضایت بیشتری خواهند داشت.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همه شما سپاسگزارم.

عکس و ضبط: مسافر رضا از نمایندگی امیرکبیر
ویراستار: مسافر امید از نمایندگی ارتش
بارگذاری: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور
تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله