بنام قدرت مطلق الله
سومین جلسه از دور چهل سوم کارگاههای آموزشی کنگره 60 با نگهبانی مسافر مصطفی،دبیری مسافر علی و استادی مسافر حسین روز یکشنبه 1405/06/01 با دستور جلسه ی (هفته ی دیده بان) راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
در کنگره هر وقت جشن میشود همه خوش تیپ و آراسته میشوند تا در جشن شرکت کنند.هفته ی دیده بان را تبریک میگویم به بنیان کنگره ی 60که با تفکراتی که داشتند ابتدا به ساکن بنایی گذاشتند که کنگره بتواند سرپای خود بایستد.خشت اول را آقای مهندس به درستی گذاشتند و کنگره توانسته به اینجا برسد؛خودتان را دست کم نگیرید،شما فراخوانده شده هستید؛کاینات شما را خواسته اند که وارد این مجموعه شوید؛در کتاب 60درجه زیر صفر جایی آقای مهندس احساس ناامیدی میکنند که استاد سردار به ایشان میفرمایند نگران نباشید؛اندک اندک جمع مستان میرسند؛بعد هم آرام آرام مجموعه ی کوچک کنگره در میدان انقلاب، امروز به جایی رسیده است که در سطح جهانی حرف برای گفتن بسیار دارد؛چه از نظر درمان اعتیاد و چه از نظر سایر تحقیقات علمی؛بدانید کجا آمده ایید،وقتی در آیینه به خودتان نگاه میکنید به خودتان احسنت بگویید که وارد تبارک االه احسن الخالقین خداوند شده اید.خداوند وقتی انسان را آفرید به خودش تبریک گفت؛من اگر نگاه به آشفتگی قبل خودم بکنم و مقایسه کنم با اکنون که سلامت زندگی میکنم یعنی جزو تبریکات خداوند هستم به خودم؛پس خانواده ی کنگره را قدرش را بدانید که توانسته اییم با غول بی شاخ دمی مثل اعتیاد مبارزه کنیم و به نتیجه برسیم؛حالا هرکس در هرجایی قرار دارد برای خودش ارزش قایل شده که به اینجا رسیده و توانسته با دنیایی بنام اعتیاد مبارزه کند؛تشکیلات کنگره از بنیان کنگره 60 آغاز میشوند سپس دیده بانها و اسیستانت،ایجنت،مرزبان و کلیه ی عزیزانی که خدمتگزار هستند اینها چرخ های کنگره را میخرخانند.

حالا چرا ما جشن میگیریم؟به دلیل اینکه به من مسافر یادآوری شود که من زمانی مصرف کننده بودم و عده ایی داشتند تلاش میکردند که بستری بسازند تا من چند سال بعد بیایم و شروع به سفر و خودسازی کنم؛پس قابل احترام و تقدیر هستند و باید از آنها تشکر کنیم؛همه میدانیم تشکر در کنگره فقط به دلنوشته یا تقدیر زبانی نیست؛همه اینها مکمل میشوند در کنار پاکتی که ما تقدیم میکنیم تا این مطلب را برساند که من چقدر قدر دان زحماتی که طی سالیان برای من کشیده اند هستم، کسانی کمک کردند تا چراغ تمام شهر روشن بماند تا من ناامید بتوانم به سلامتی به مقصد برسم.اولین کار من برای تشکر کردن بعنوان سفر اولی اینست که درست سفرکنم؛بعنوان سفر دومی خودسازی کنم و خودم را پیدا کنم درون خودم را بشکافم که کجا هستم و چرا به اینجا امدم و عزیزانی که خدمتگزار هستند دیگر تکلیفشان روشن است.این رسم تقدیر تشکر است.بچه های سفر اول اگر سوال برایتان پیش نیاید و باری به هرجهت بیااید و بروید به درد دیگران و جامعه که هیچ به درد خودتان هم نمیخورید.اینجا باید سوالاتت را جواب بدهی؛اینکه چرا من باید مصرف نکنم،اعتیاد یعنی چی؛جسم یعنی چی؛اینجا مکان آموختن است.دیده بانی که بیست و چند سال است در کنگره میاید و میرود،چرا اینکار را میکند؟برای خودش میاید که آموزش ببیند و من در مقابل این شخص وظیفه دارم که خوب یاد بگیرم در زندگی اجرا کنم و از این شخص که به من کمک کرده تقدیر و تشکر کنم.
ممنون که به صحبتهای من گوش کردید.
عکس:مسافر حمید رضا
تایپ:مسافر حسن
تنظیم:مسافر احمد
مرزبان کشیک:مسافر مرتضی
- تعداد بازدید از این مطلب :
65