به نام قدرت مطلق الله
چهارمین جلسه از دور چهل و ششم کارگاههای آموزشی کنگره 60 با نگهبانی مسافر بهروز،دبیری مسافر هادی و استادی مسافر راهنما رحیم با دستور جلسه ی (وادی ششم و تاثیر آن روی من) روز پنجشنبه 1405/05/29 راس ساعت 16 آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:
خدا را شکر میکنم که یک روز دیگر و یک تولد دیگر را تجربه میکنم و توانستم در این جایگاه حضور داشته باشم. تشکر میکنم از نگهبان و دبیر ایشان.
امروز دستور جلسه ما دو بخش دارد: بخش اول، وادی ششم و تأثیر آن روی من، و بخش دوم، تولد مسافر دانیال است.

در مورد وادی ششم «حکم عقل»؛ عقل چه میگوید؟ وقتی تمام وادیهای کتاب عشق چهارده وادی برای رسیدن به خود، را از وادی اول تا وادی چهاردهم میخوانیم، یک نکته مشترک در تمام آنها وجود دارد و آن، دوری از ارزشها و حرکت به سمت ارزشهاست. اصل کلام مهندس حسین دژاکام و کنگره۶۰ نیز همین است که تا زمانی که در این جهان خاکی هستیم، زندگی کنیم و از زندگی لذت ببریم. این دقیقاً حکم عقل است. در این صورت است که معنای یک زندگی راحت و لذتبخش را میفهمیم.
اما در این میان، یکسری نیروها هستند که نمیخواهند ما زندگی لذتبخشی را تجربه کنیم. ما پا به جهان خاکی گذاشتهایم و در حال تجربه زندگی در این جهان هستیم؛ اما چقدر میتوانیم از حضور و وجود خود لذت ببریم؟ چند وقت دیگر مأموریت ما در جهان خاکی به پایان میرسد و پا به جهان دیگری میگذاریم که در آن، زمان به این شکل وجود ندارد. قسمت سخت ماجرا همین جهان خاکی است.
چرا؟ چون ما میخواهیم زندگی کنیم و از آن لذت ببریم، اما نیروهای منفی مانع ما میشوند؛ زیرا آنها برای بقای خود به انرژی نیاز دارند و این انرژی را از ما کسب میکنند؛ یعنی انرژی ما را سرقت میکنند.
الان میخواهم بگویم که تا پایان این جلسه تمرین کنیم تا از زندگی خود لذت ببریم. برای اینکه بتوانیم لذت ببریم، چه کار باید بکنیم؟ باید از حضور و وجودمان لذت ببریم و در لحظه زندگی کنیم. گذشته و آینده توهم هستند و چیزی که واقعی و ملموس است، همین لحظه حال است.
ما ۵حس داریم که در این لحظه، ۳حس از ۵حس ما فعال است. چیزی که نمیخوریم و بویی که حس نمیکنیم، مربوط به ۲حسی است که در این لحظه کارایی ندارند. ما در حال حاضر فقط میبینیم، میشنویم و لمس میکنیم.
ما اگر خیلی توانمند باشیم، شاید بتوانیم فقط ۱۰ثانیه تمرکز کنیم. چرا نمیتوانیم تمرکز بیشتری داشته باشیم؟ چرا یکسری نیروها نمیگذارند ما متمرکز باشیم؟ چون وقتی ما متمرکز باشیم، مثل این است که جیره و انرژی آنها قطع شود و آنها محکوم به نابودی شوند.
آنها برای بقای خود مرتب گذشته و آینده را به ذهن ما میآورند. البته فقط گذشته و آینده نیست، بلکه همراه آنها یکسری چیزهای دیگر هم میآیند؛ مانند استرس، خشم، نگرانی، کینه و نفرت. مثلاً میگویند: «اگر فلانی ارث پدرم را نمیخورد، من وضعیت بهتری داشتم.»
همه اینها باعث میشوند که ما نتوانیم از وجود خود لذت ببریم. وقتی من تذکری میدهم، همه متمرکز میشوید و این افکار از ذهن شما میرود.
نیروهای منفی قدرت زیادی ندارند، اما چون ما عمری اینگونه زندگی کردهایم، انگار سوار سرسرهای شدهایم که ما را به درون چاهی برده است. برای این کار، انرژی و آموزش خاصی لازم نبوده است؛ اما برای بیرون آمدن از این چاه، به تمرین، انرژی و آموزش نیاز داریم.
بیایید تا پایان این جلسه تمرین کنیم که از زندگی و وجودمان در کنار یکدیگر لذت ببریم؛ تا اگر هفته آینده، به دلیل اتفاقاتی، کنگره تعطیل شد، حسرت امروز را نخوریم.
تایپ:مسافر حسن
عکس:مسافر سینا
تنظیم:مسافر احمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
86