در زمان قدردانی باید این کار را به بهترین شکل انجام دهیم

جلسه دوم از دور یازدهم کارگاه های آموزشی ویژه مسافران و همسفران شعبه پرند با دستور جلسه هفته دیده بان با ٱستادی اسیستانت دیده بان محترم مسافر محمد و نگهبانی مسافر پرویز و دبیری مسافر یوسف در روز شنبه مورخه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان ٱستاد :

سلام و عرض ادب خدمت همه دوستان عزیز و تشکر می‌کنم از این فرصت. خیلی خوشحالم که در خدمت شما هستم، فکر می‌کنم اولین چیزی که توجه من را جلب کرد، این بود که واقعاً تعداد مسافرها کم است. ان‌شاءالله که دیگر اتفاقی نیفتد و تعداد مسافرین  نمایندگی‌ها بیشتر شود.

خب، جلسه امروز در واقع مربوط به تقدیر و تشکر است. همان‌طور که همه می‌بینیم، ما در کنگره چهار جشن داریم؛ جشن راهنما، جشن همسفران و جشن مرزبانی و جشن دیده بان،اما برای اینکه در مورد هفته دیده‌بان صحبت کنیم و صحبت از تقدیر و تشکر باشد، اول باید فکر کنیم و ببینم کنگره چه کاری انجام داده است.

خب، ما نگاه می‌کنیم و می‌بینیم که ورودی‌های کنگره، بیمارهایی هستند که در واقع هیچ راهی را پیدا نکرده‌اند. خیلی راه‌ها را رفته‌اند و نتیجه نگرفته‌اند. این یک بخش قضیه است. من باید نگاه کنم و ببینم اول کنگره چه کاری انجام می‌دهد که من می‌خواهم در یک هفته از آن تقدیر کنم.

بعد نگاه می‌کنیم ببینیم چه خانواده‌هایی در مرز فروپاشی بودند و با ورود به کنگره، در وجودشان محبت شکل می‌گیرد؛ چه انسان‌هایی که در مرز نابودی وارد کنگره می‌شوند و احیا می‌شوند و بیماری‌های دیگری هم که دارند نیز درمان می‌شوند.

ما نگاه می‌کنیم ببینیم کنگره از کجا شروع کرد. آقای مهندس چهارشنبه در صحبت‌هایشان فرمودند که کنگره وقتی شروع کرد، در یکی از ساختمان‌هایی که ستاد داده بود و برای خوردن یک آش دور هم جمع می‌شدند و چند نفر با مشکل مواجه بودند.

الان ما نگاه می‌کنیم؛ در شهرهای مختلف، در تمام استان‌ها نمایندگی داریم. ساختمان سیمرغ با آن عظمتش و یا دانشگاه بشم که با هزینه‌های بسیار زیاد ساخته شده است. شعبه های دیگری هم هستند که اجازه هستند؛ مثل نمایندگی ارتش که چند میلیارد هزینه رهن می‌شود و برای آن کرایه هم پرداخت می‌شود.

اگر این‌ها را کنار هم بگذاریم، متد DST، درمان چاقی، درمان نیکوتین و همه این‌ها و حرکتی که کنگره شروع کرده است، در واقع اگر از لحاظ مالی نگاه کنیم، می‌بینیم که از یک نقطه شروع کرده و الان به اینجا رسیده است.

این‌ها را وقتی کنار هم می‌گذاریم، همه از نشانه‌های حرکت در مسیر درست است؛ یعنی با کوتاه‌ترین فاصله زمانی، کنگره بعد از چند سال به چه اهدافی رسیده است.

خب، من باید این را کنار هم بگذارم و بعد یادم بیاید که من از کجا آمدم، با چه حالی وارد کنگره شدم و الان که هفته دیده‌بان است، یا هفته راهنماست، یا هفته مرزبان است، اگر بخواهم حساب و کتاب کنم، باید یک ترازویی بیاورم وسط و واقع‌بینانه نگاه کنم و همه چیز را حساب کنم.

ما نگاه می‌کنیم؛ الان هر کلاسی که ما ثبت‌نام کنیم، از کلاس ورزشی گرفته تا هنری، کلاس زبان یا مشاوره، چقدر هزینه دارد؟ ما هفته‌ای سه جلسه می‌رویم آنجا، برای درمان بیماری‌ای که دنیا نشان داده است درمان ندارد و بدون اینکه ریالی پرداخت کنیم.

بعد آن وقت هفته دیده‌بان می‌شود و من تازه می‌خواهم حساب و کتاب کنم که چگونه از دیده‌بان تشکر کنم، با چه حسی تشکر کنم، چه مبلغی را من دارم پای این موضوع می‌گذارم یا نمی‌گذارم، چه نامه‌ای می‌نویسم.

این موضوع در گلریزان هم تقریباً همین‌گونه است. در گلریزان هم ما نگاه می‌کنیم؛ کسی نمی‌داند من چقدر می‌خواهم، چقدر می‌توانم و چقدر به کنگره هزینه کنم. این بستگی به خود من دارد و برمی‌گردد به آموزش‌هایی که من گرفته‌ام.

چقدر آقای مهندس واقعاً نگاهشان دقیق است. یک سری چیزها را خیلی واضح به ما می‌گویند. مثلاً می‌گویند روز رهایی باید پاکت بدهی و تشکر کنی. ایشان دارند تشکر کردن را به من یاد می‌دهند.

و هفته راهنما، هفته دیده‌بان و هفته‌های دیگر که می‌رسد، می‌خواهم این را عرض کنم که در واقع یکی از مهم‌ترین بخش‌های آموزش، همان‌طور که آقای مهندس چهارشنبه خودشان فرمودند، این است که اگر ما قدرشناسی را یاد نگیریم، در واقع کنگره از مسیر خودش خارج می‌شود.

در زمانی که من باید تشکر کنم، در زمانی که من باید قدردانی کنم، این کار را باید به بهترین شکل انجام بدهم.

همیشه خیلی مستقیم به بچه‌های جمع می‌گویند که حتماً باید یک نوشته بنویسید، حتماً اگر اسکناس می‌گذارید، اسکناس نو باشد، یک پاکت خوب باشد. باید این حس قدرشناسی و قدردانی را به آن‌ها منتقل کنم و این بازتابش برمی‌گردد به خود من.

بعد الان مثلاً من چقدر می‌خواهم؟ آن مبلغ در زندگی من چه تأثیری خواهد داشت؟ شاید تأثیر زیادی نداشته باشد، ولی بازتابش و این حسی که من با این کار انجام می‌دهم، قطعاً روی من و روی حال من و حتی قطعا روی زندگی‌ام تأثیر می‌گذارد؛ چرا که بچه من هم این قضیه را می‌بیند و اطرافیان من هم می‌بینند.من امیدوارم که بتوانیم در واقع در این هفته‌ها، یعنی فرصتی که داریم، تشکر بکنیم از این مردان و بانوان عزیز و از عزیزانی که زحمت کشیدند و تلاش کردند و دارند بالای سر این‌ها زحمت می‌کشند، می‌بینند که این عزیزان چگونه خدمت می‌کنند و اگر این‌ها نباشند، قطعاً سیستم با این نظم و این دقت اداره نمی‌شود.

من به نوبه خودم شاکر خداوند هستم و از مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم.

خواهش می‌کنم آقای مهندس را تشویق فرمایید.

تایپ و بارگزاری : مسافر میلاد لژیون دوم

مرزبان خبری : مسافر مجید