جلسه اول از دوره بیست و چهارم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی ساوه ویژه مسافران با استادی راهنما مسافر شهرام و نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر مسلم با دستور جلسه (وادی ششم و تاثیر آن روی من) روز سهشنبه مورخ ۲۷ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
از دبیر، نگهبان جلسه و دوستانی که نوشتارها را قرائت کردند تشکر میکنم از ایجنت و گروه مرزبانی سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه در مورد وادی ششم و تاثیر آن روی من، تیتر وادی ششم میگوید: حکم عقل را در قالب یک فرمانده کاملا اجرا کنیم. اول باید بدانیم که عقل چیست؟ سپس آن را به عنوان فرمانده درنظر بگیریم و فرامین آن را کاملا اجرا کنیم.
انسان وقتی خلق شد خداوند به آن قدرت اختیار داد تا تصمیم بگیرد و در حرکت خودش بتواند انتخابات درست و غلطی داشته باشد اختیار را داد تا انتخاب کند. انسان تنها موجودی هست که مختار است و برای اینکه انسان بتواند تصمیمات درستی بگیرد در این مسیر عقل را به عنوان یک نور عظیم در نظر بگیرد، عقلی که در وجود ما است به عنوان یک نوری که از یک روزنه وارد اتاق میشود، حالا در وادی پنجم یاد گرفتیم که برای اینکه به خواستههایمان برسیم، تفکر قدرت مطلق نیست باید حرکت کنیم. حرکت در این جهان ماده در این دنیا به دلیل وجود جاذبهها و زرق و برقی که دارد قطعاً سخت است یعنی باعث میشود که انسان تصمیمات اشتباه بگیرد به خاطر وجود آن جاذبههای که است.
ممکن است انسان از یک عقل جزئی برخوردار باشد خداوند پیامبران را برای هدایت انسانها قرار داد تا در این جهان ماده به انسانها که در تصمیمات و سر دوراهی انتخاب کمک کنند. ما در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که وقتی نفس به مرحله میانی رسید سر دوراهی قرار میگیرد که در زندگی راه فسق و فجور را انتخاب کند یا راه تقوا را. خیلی وقتها مسئلهای پیش میآید ما فکر میکنیم باید تصمیمات بزرگ بگیریم که عقل به عنوان پیامبر درون ما را هدایت کند و فرمان صادر کند از همان دوراهیهای کوچک مثل این که صبح از خواب بیدار بشویم یا نه، مسواک بزنیم یا نزنیم. داروی OT را سروقت بخورم یا نخورم، سیدیها را بنویسم یا ننویسم.
آقای مهندس میگویند که روح و جن است که انسان را دعوت میکند به کارهای درست و کارهای غلط، این ندای درونی در وجود همه ما هست. آن نبرد درون بین جن و روح یا نفس اماره یا عقل وجود دارد که اگر خوب دقت کنیم میتوانیم آن نداها را در درون خودمان بشنویم. اگر حال من که چند وقت سفر کردم خوب نیست باید مطمئن باشم که حرف راهنمای خودم را گوش نکردهام و درست انجام ندادم و اینجا باید احساس ما درست بشود نسبت به خودمان سعی کنیم احساساتمان همیشه بدهکارانه باشد نسبت به خودمان، نسبت به خانواده، نسبت به کنگره ۶۰ و نسبت به جامعه وقتی احساس من بدهکارانه بشود و درصراط مستقیم قرار بگیرم در این احساس من تزکیه و پالایش میشود و میتوانم تصمیمات بهتر و درست بگیرم و روز به روز به تکامل یا به فرمان عقل برسم.
مرزبان کشیک: مسافر رضا
نگارش متن وعکاس:راهنما همسفر ناصر
تنظیم وارسال:مرزبان خبری مسافر علی
- تعداد بازدید از این مطلب :
101