به نام قدرت مطلق الله
«عقل فر ایزدی دارد» یعنی چه؟
در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ تمامی مطالب زنجیروار به یکدیگر متصل میباشند، و اگر کسی بخواهد متوجه شود که اصل این دستور جلسات و مطالب در مورد چه چیزی (هنر زندگی کردن) صحبت میکند، باید تمام دستور جلسات یعنی ۵۲ هفته در کنگره بماند. و اگر بخواهد متوجه عمق این مطالب بشود، حداقل باید ۵ سال در کنگره آموزش بگیرد و خدمت کند. آن موقع متوجه میشود که چرا این دستور جلسات هر سال تکرار میشود.
برمیگردیم به مطلب خودمان: وادی ششم.
خداوند وقتی که انسان را آفرید، موهبت ها و توانایی های منحصر بفردی برای او قرار داد، ولی ما بسیار محدود از آن استفاده میکنیم. خداوند از وجود خودش درون انسان دمید و به انسان ماهیتی الهی تفویض شد، یعنی قدرت خلق کردن.
یکی از مواهبی که انسان دارد «حس» است که مثل یک قطبنما مسیر را به انسان نشان میدهد. به عنوان مثال، گاهی اوقات انسان میخواهد کاری را انجام بدهد ولی نمیداند که این کار درست است یا نه، اما حس خوبی ندارد؛ و اینجا این حس به انسان میگوید که کاری که میخواهد انجام بدهد اشتباه است.
چرا و چگونه؟
به خاطر اینکه انسان فطرت پاکی دارد و وقتی به سمت ضد ارزشها پیش میرود، اولین چیزی که آلوده میشود همین حس است. و اگر انسان بخواهد که حس خودش را خوب نگه دارد، باید از ضد ارزشها دوری کند؛ و این اصلاً کار سادهای نیست. چرا؟ چون وقتی در این مسیر قدم میگذارد، مبارزههای درونی شروع میشود. و هرچقدر در این مبارزهها پیروز شود، حس خوب، اعتمادبهنفس و عزتنفس بیشتری خواهد داشت.
و یکی دیگر از ابزارهایی که به ما در این مبارزه کمک میکند «عقل» است. در این مبارزه شما باید از مرحلهی نفس اماره عبور کنید. برای این کار، آقای مهندس حسین دژاکام در کتاب وادیها ما را راهنمایی کرده است که نیازی نیست کارهای بزرگ و عجیب و غریبی بکنید؛ کافی است که فقط کارهای کوچک را درست انجام بدهیم. میتوانیم از جوراب شستن، ناخن گرفتن و مسواک زدن شروع کنیم. و هرچقدر که این کارها را انجام میدهیم، روزنهی عقل ما بیشتر باز میشود و نور الهی بیشتری وارد آن میشود و حس ما هم بهتر و بهتر میگردد.
و این راه،سختیهای زیادی دارد که این سختیها به تمام حس و حال خوبی که بعد از عمل سالم به ما دست میدهد میارزد. اگر بخواهیم به گونهای دیگر عنوان کنیم، همین سختیها و مشکلات باعث رشد و ارتقای ما میشوند. و ما این حس و حال خوب را مدیون همین سختیها میباشیم. پس بهتر است دو دست خود را باز کنیم و این سختیها و مشکلات را با آغوشی باز پذیرا باشیم، چون پلهای هستند برای اینکه ما به فر ایزدی نزدیک و نزدیکتر شویم.
مقاله راهنما مسافر رحیم
تایپ:مسافر حسن
عکس :مسافر سینا
- تعداد بازدید از این مطلب :
100