آنچه از کنگره دریافت نمودم با هیچ چیز قابل جبران نیست در کنگره آموختیم پنهانکاری و نادیده گرفتن خوبی دیگران به عبارتی کفر محسوب میشود ایمان بدین معناست که از عصاره جان و مال خود بدهی و راهگشایی برای مشکلات دیگران باشی تا آنها نیز خوشحال شوند و لبخند برلبهایشان جاری شود من نیز اگر به چیزهایی که کنگره در اختیارم قرار داده بیتوجه باشم و آنها را نادیده گرفته و در صدد جبران و خدمت نباشم چهبسا در گروه کافران قرار میگیرم. علت اصلی حضور من در لژیون سردار رسیدن به این مطلب بود با خود گفتم متوجه دریافتهایی که از کنگره داری باش و سعی کن در هرصورتی که قادر هستی از جمله؛ مالی، قدمی و قلمی در حدتوان به کنگره خدمت کن نه به انتظار رسیدن به محصول، چراکه در کنگره آموختم فردی ایمان واقعی دارد که هر کاری که انجام میدهد بدون انتظار باشد آنگاه محصول می دهد.
طبق فرمایش آقای مهندس این سیستم شعبده بازی است اگر محصولی کاشتی به تصور اینکه بیشتر دریافت کنی یا به خاطر تفاخر و مطرح کردن خودت باشد جوابی دریافت نمیکنید، بلکه باید بلاعوض باشد تا دریافت کنید چراکه خداوند سریع الحساب است درصورتیکه شما به فردی نیکی کردی بدون داشتنن انتظار، جایی که نیاز باشد تو را یاری میکند؛ زیرا سیستم خلقت به این صورت است که تا محصولی نکارید برداشتی نیز نخواهید داشت. بالاترین عبادت خدمت بلاعوض به خلق است و نباید از روی ترس از دوزخ و شوق بهشت باشد چراکه این نوعی دکانداری میشود.
در سیدی اسلحه حق بیان شد؛ شما اگر به یک گدا کمک میکنید نگویید برای رضای خدا چراکه شما هر حرکتی انجام میدهید از جمله؛ نماز خواندن، روزه گرفتن، خدمت به دیگران، پرهیز از درغگویی همه برای احیای دوباره خودتان است،بنابراین حضور ما نیز در لژیون سردار و مراسم گلریزان در واقع برای احیای دوباره خودمان است و نباید انتظاری در پشت آن باشد با حضور در لژیون سردار و خدمت مالی علاوه بر اینکه امکان حضور انسانهای دیگر را در کنگره برای آموزش و درمان و بهرهگیری از حالخوش فراهم میکنیم به خود فرصت میدهیم تا ایمان، از خودگذشتی، محبت، خدمت بلاعوض، پسانداز و جاری شدن را بیاموزیم.
قسمتی از وادی یازدهم برای من بسیار زیبا و تأثیرگذار است که بیان میکند، کسانیکه همیشه در حال باز پرداخت آنچه دریافت میکنند هستند چه مادی و چه معنوی همیشه مانند چشمه زلال و سرشار از انرژی، شادی و شعف هستند و کسانیکه هر چه دریافت میکنند در عوض هیچگونه پرداختی ندارند و همه چیز را برای خود و خانواده خود میخواهند گویی تبدیل به شورهزار یا کویری میشوند که هیچگونه رویشی در آن انجام نمیگیرد و همیشه در گرمای کویر منتظر طوفانهای شن میباشند چون گیاهی نکاشتند تا از طوفان شن جلوگیری کند و در آخر، دیگران کاشتند و ما خوردیم ما نیز بکاریم تا دیگران بخورند.
نویسنده: همسفر نفیسه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یازدهم)
عکس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیستم) نگهبان سایت
نمایندگی همسفران سلمان فارسی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
119