آنجا که بحث عملکرد افراد به میان می‌آید، عدالت مطرح می‌شود. (نمایندگی رز تهران)

جلسه از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی_ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی رز تهران، با استادی راهنما مسافر فریده، نگهبانی مسافر رها و دبیری مسافر سودابه، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟»، روز سه‌شنبه مورخ ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۲:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، فریده هستم، یک مسافر.

همه افرادی که وارد کنگره می‌شوند، هم مسافران و هم همسفران، از یک متون آموزشی استفاده می‌کنند. همه از امکانات یکسان بهره‌مند می‌شوند. همه می‌توانند راهنما انتخاب کنند؛ اما آنجا که بحث عملکرد افراد به میان می‌آید، عدالت مطرح می‌شود و این سؤال را از خود می‌پرسیم که آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ پاسخ می‌دهیم: خیر؛ چون آقای مهندس سیستم کنگره ۶۰ را طوری طراحی کرده‌اند که به جایگاه‌ها اعتبار بخشیده‌اند. در واقع، برای تلاش و کوشش افراد ارزش قائل شده‌اند.

به عنوان مثال، دیده‌بان‌های کنگره پس از سال‌ها تلاش و کوشش و ازخودگذشتگی به مرحله‌ای رسیده‌اند که برای این جایگاه انتخاب شده‌اند و این عین عدالت است که با کمال احترام با ایشان برخورد شود. همین‌طور راهنمایی که از جهان اعتیاد خارج شده، به درمان رسیده و آموزش گرفته تا شایسته جایگاه راهنمایی شود، تا بتواند فردی را که در بیماری اعتیاد گرفتار شده، کمک کند تا رها شود.

به همین ترتیب، ایجنت محترم و مرزبان‌های عزیز ما که با عشق خدمت می‌کنند و از صبح زود تا آخر وقت در کنگره هستند تا نظم و آرامش در کنگره برقرار باشد. پس این وظیفه ماست که به ایشان عشق و انرژی بدهیم و فکر نکنیم که با آن‌ها برابریم.

همه افراد در کنگره قابل احترام هستند، اما در اینجا بحث جایگاه‌هاست. حتی در یک لژیون، کسی که درست سفر می‌کند و با تمام مشکلات، سعی می‌کند وظایف رهجو بودن خود را نیز ایفا کند، با کسی که در کنگره فقط حضور فیزیکی دارد، فرق دارد و عدالت در مورد این دو یکسان اجرا نمی‌شود.

فردی که فرمانبردار بوده، وقتی رها شود، مثل پرنده‌ای است که از بند رها شده و حالا شوق پرواز دارد؛ ولی آن شخصی که سفرش را جدی نگرفته، ممکن است رها شود، اما مثل این است که از زیر آوار بیرون آمده است.

اگر متوجه بشویم که چرا افراد در کنگره با هم برابر نیستند، شاید وقتی مرزبان به ما حرفی زد، به جای اینکه بگوییم «چرا؟»، بگوییم «چشم». از اینکه به حرف‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.

ویرایش، بازبینی و ارسال: همسفر سولماز