عدالت؛ تعادل در جایگاه و مسئولیت

جلسه یازدهم از دور چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی کارون با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر طارق با دستور جلسه "عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ برابر هستند؟ " سه شنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ در ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

برای درک مفهوم عدالت، ابتدا باید ریشه واژه «عدل» را بشناسیم. شاید در نگاه اول درک معنای عدل کمی دشوار باشد، اما اگر به واژه «تعادل» توجه کنیم، مفهوم آن روشن‌تر می‌شود. برای مثال، یک میز زمانی تعادل دارد که هر چهار پایه آن سالم باشند؛ اگر یکی از پایه‌ها کوتاه یا بلند باشد، تعادل میز از بین می‌رود. عدالت نیز از همین جنس است؛ یعنی قرار گرفتن هر چیز در جایگاه درست خود.

در کنگره گفته می‌شود نخستین مرحله رسیدن به عدالت، رسیدن به تعادل است و اولین گام برای رسیدن به تعادل، افزایش معرفت و دانش است. این دانش دو مسیر دارد: معرفت در راه خیر و معرفت در راه شر. کسی که دانش خود را در مسیر خیر به کار می‌گیرد، اعمال و رفتارهایی انجام می‌دهد که نتیجه آن صلح، آرامش و آسایش است؛ اما اگر همین دانش در مسیر نادرست استفاده شود، می‌تواند باعث آسیب و تخریب گردد.

گاهی ممکن است انسان نیت خوبی داشته باشد، اما به دلیل نداشتن شناخت کافی، نتیجه کارش برعکس شود. برای مثال، کمک کردن به دیگران عملی پسندیده است، اما اگر بدون شناخت و آگاهی انجام شود، ممکن است به جای کمک، موجب وابستگی یا آسیب شود. یا فردی که می‌خواهد رابطه‌ای سرشار از محبت ایجاد کند، به دلیل نداشتن شناخت، دچار باج دادن یا رفتارهای نادرست می‌شود و در نهایت همان رابطه نیز آسیب می‌بیند. بنابراین نیت خوب، به تنهایی کافی نیست؛ شناخت و معرفت نیز لازم است.

به همین دلیل، کنگره فرصت خدمت را در اختیار اعضا قرار می‌دهد تا افراد در عمل بیاموزند که هر رفتار آن‌ها چه نتیجه‌ای به دنبال دارد و چگونه باید با دیگران ارتباط برقرار کنند. گاهی باید محبت کرد، گاهی باید قاطع بود و گاهی نیز بهترین کار، انجام ندادن هیچ اقدامی است. تشخیص این موارد، نتیجه افزایش معرفت و تجربه است.

در کنگره ۶۰ همه افراد با یک نقطه اشتراک کنار هم جمع می‌شوند و آن، درمان اعتیاد و رسیدن به حال خوش است. به همین دلیل، هنگام ورود به کنگره، جایگاه‌های اجتماعی، شغلی و موقعیت‌های بیرون از کنگره کنار گذاشته می‌شود. همه افراد با نام کوچک یکدیگر را خطاب می‌کنند تا احساس برتری یا تفاخر ایجاد نشود و همه بتوانند از یکدیگر بیاموزند.

همچنین از پرداختن به موضوعاتی مانند سیاست، قومیت، مذهب یا مسائل اختلاف‌برانگیز پرهیز می‌شود؛ زیرا این مسائل می‌توانند موجب اختلاف و دور شدن از هدف اصلی کنگره شوند.

تنها کسی که با عنوان «مهندس» خطاب می‌شود، جناب مهندس دژاکام هستند؛ زیرا ایشان بنیان‌گذار و مهندس ساختار کنگره ۶۰ هستند. سایر اعضا، صرف‌نظر از جایگاه علمی یا شغلی خود، با نام کوچک شناخته می‌شوند.

در کنگره، جایگاه افراد نه بر اساس شغل، ثروت یا مدرک تحصیلی، بلکه بر اساس میزان خدمت، صداقت، تلاش و غلبه بر ترس‌ها و تاریکی‌های درونشان تعیین می‌شود. حتی اگر فردی در بیرون از کنگره دارای بالاترین تخصص یا مسئولیت باشد، تا زمانی که به درمان و تعادل نرسیده باشد، مسئولیتی به او واگذار نمی‌شود؛ زیرا اولویت اصلی، حفظ روند درمان و رشد خود فرد است.

در نهایت، جایگاه واقعی هر فرد در کنگره، حاصل خدمت خالصانه، مسئولیت‌پذیری، تلاش مستمر و حرکت در مسیر تعادل و عدالت است، نه موقعیت و عنوانی که در بیرون از کنگره دارد.

گروه سایت نمایندگی کارون