جلسه ششم از دوره دوم جلسات لژیونسردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بردسکن به استادی پهلوان همسفر نفیسه، نگهبانی همسفر اکرم و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه《عدالت، آيا در کنگره۶۰ همه با هم برابرند؟》روز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا از نگهبان لژیون سردار، تشکر میکنم که مرا به این جلسه دعوت کردند امیدوارم که بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه در مورد عدالت است؛ عدالت در کنگره۶۰، آیا همه در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ وقتی که صحبت از عدالت میشود، ما فکر میکنیم که عدالت یعنی؛ برابری یعنی؛ همه چیز با هم برابر است. به عنوان مثال میگویند؛ با همه رفتار یکسان داشته باشیم. وقتی چیزی میخواهیم به کسی بدهیم، به یک اندازه به همه بدهیم.
معنی عدالت؛ با آموزشهایی که گرفتیم، میفهمیم که عدالت برابری نیست، عدالت این است که هر چیزی سر جای خودش و در جایگاه خودش باشد و انسان نتیجه کار خودش مشاهده میکند. البته عدالت را با مساوات میشود مقایسه کنیم، عدالت برابری نیست ولی مساوات یعنی؛ مساوی بودند، از هر چیزی به طور مساوی به افراد داده شود. وقتی که وارد کنگره میشویم، برای کسی که به عنوان تازهوارد، وارد کنگره میشود و برای کسانی که سفر دوم و سوم هستند، همه امکانات به طور مساوات برای افراد میباشد.
فضا و صندلی داده میشود، ولی عدالت این نیست که یک سفر اولی سر وقت در جلسات حاضر میشود، سیدیها را مرتب مینویسد، فرمانبردار راهنما است با یک سفر اولی که فقط میآید، دارو میگیرد و میرود هر رو نفر مثل هم و در یک جایگاه باشند. برای رسیدن به جایگاه بالاتر باید بیشتر تلاش کرد. یعنی؛ جایگاه هر فرد را خواسته و تلاش آن فرد مشخص میکند، هر کسی بیشتر تلاش کند جایگاه بهتری دارد و آرامش بیشتری دارد.
خیلی وقتها در زندگی ما یک اتفاقی که میافتاد برای ما این سوال پیش میآید؛ چرا من؟ چرا همه اتفاقات بد برای من رخ میدهد؟ چرا فلانی این همه پولدار است ولی من چیزی ندارم؟ این اشخاص همیشه دنبال مقصر هستند، ولی در کنگره یاد میگیریم که یک مقداری به خودمان نگاه کنیم، ببینیم برای این چیزی که الان به دست آوردهایم چه کاری انجام دادهایم، چقدر تلاش کردهایم، اصلاً ما تلاشی کردهایم که بخواهیم مثلاً این موفقیت را کسب کنیم، چرا فلانی شال گرفته؟
ببینیم اصلاً ما تلاشی کردهایم برای اینکه این موفقیت را به دست آوریم؟ اگر بخواهم این دستور جلسه را به لژیونسردار ارتباط دهم، باید بگویم؛ در لژیونسردار فقط بحث پول و کمک مالی نیست، اینجا به داشتههای خود دقت میکنیم، داشتههای مالی و پولی نه؛ اینکه مثلاً من یک چیزی دارم، آیا میخواهم فقط برای خودم نگه دارم؟ یا نه میتوانم بخشی از این داشتههایم را کمک کنم، برای اینکه بقیه هم در این بخشش من شریک شوند، حالا شاید شخصی بتواند با یک مبلغ خیلی زیاد کمک کند و شخصی دیگر با مبلغ کمتر بتواند کمک کند.
در لژیونسردار بحث پول نیست، بحث چقدر نیست، هر کسی با توجه به توان خود، یک مبلغی را هدیه میکند. اینجا عدالت این نیست که همه افراد به یک اندازه بخشش کنند. در لژیونسردار بخشش از شش میلیون تومان است تا ششصد میلیون تومان. هر کسی به اندازه سهم و توان خود، به اندازه عشقی که دارد، چون خیلی مبالغ برای خیلیها ممکن است خیلی سنگین باشد ولی با عشق این مبلغ را پرداخت میکنند.
در لژیونسردار یاد میگیریم که از کلمه فقط خودم فقط برای خودم، فاصله بگیریم. اینکه فقط به مشکلات شخصی خود فکر نکنم، اینکه به فکر بقیه هم باشم. ما در یک مجموعهای هستیم که افراد زیادی تلاش میکنند، به ما آموزش میهند، وقت خود را برای ما میگذارند، خیلی تلاش میکنند تا یک شعبه تاسیس شود و مسافران و همسفران به درمان، رهایی و حال خوش برسند. در لژیونسردار یاد میگیریم که بخشش، از دست دادن نیست بلکه بدست آوردن است.
مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر حسن
عکس: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)
تایپ: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)دبیر دوم
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
74