جلسه سوم از دوره دهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بیرجند به استادی همسفر عالیه، نگهبان موقتی همسفر زهرا و دبیر موقتی همسفر فاطمه با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز سهشنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز بهکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا تشکر میکنم از گروه مرزبانی، نگهبان جلسه و راهنمایم که به من فرصت خدمت دادند. عدالت یکی از مهمترین موضوعاتی است که در زندگی انسان به کار گرفته میشود. برای اینکه بتوانیم عدالت را درست بفهمیم؛ باید مفهوم آن را درست بشناسیم. خیلی وقتها انسان فکر میکند عدالت یعنی هر چیزی که خودمان میخواهیم به نفع خودمان باشد؛ یعنی اینکه انسانها باید در شرایط یکسانی قرار داشته باشند؛ در صورتی که هر کسی نتیجه عملکرد خودش را دریافت میکند. عدالت یعنی برقراری تعادل، و تعادل یعنی قرار گرفتن هر چیزی در جای خود است.
معرفت، شناخت و آگاهی مهمترین چیز برای دست یافتن به تعادل است؛ اگر انسانی کاری را با شناخت و آگاهی انجام دهد، قطعاً پایان خوبی خواهد داشت؛ ولی اگر آن را بدون آگاهی انجام دهد نتیجه خوبی نخواهد داشت. مثلاً موضوع امانت، فردی که امانتدار خوبی بوده است، حالا اگر این امانت پول باشد، موقع پس دادن آن باید بیندیشد که کسی که پول را دریافت میکند قرار است آن را در چه راهی استفاده کند.
اگر برای عمل ضدارزشی میخواهد از آن استفاده کند؛ باید از پس دادن آن امتناع کند و در شرایط مناسبتری آن را به صاحبش بازگرداند؛ باید از نقطه خوب بودن آن آگاهی داشته باشد وگرنه عمل نیک او به شر تبدیل میشود؛ گاهی اوقات ما از روی دلسوزی میخواهیم به کسی کمک کنیم؛ باید فکر و آگاهی داشته باشیم؛ زیرا ممکن است کار خیر من به ضرر من و شخص گیرنده باشد و سالها بین یک دوست، خواهر یا برادر فاصله ایجاد کند؛ همانطور که در خانواده یا جامعه قوانینی وجود دارد، در کنگره هم قوانین و عدالتهای خاص خودش را دارد.
برای اینکه بتوان عدالت را تشخیص داد، نیاز به شناخت و آگاهی است. اگر شناخت انسان در این زمینه کم باشد، همهچیز را به نفع خودش میخواهد و چیزی که به ضررش باشد، آن را بیعدالتی میداند. هر انسانی یک جایگاهی دارد. نباید انتظار داشت دو نفر که مسیر متفاوتی را طی میکنند به یک نتیجه برسند؛ مثلاً در ابتدای ورود به کنگره، همه افراد یکسان هستند و کسی به خاطر پول یا تحصیل بر دیگری برتری ندارد؛ اما بعد از آن عملکرد خود فرد مهم است. کسی که نظم داشته باشد و در مسیر درمان به درستی حرکت کند؛ قطعاً با کسی که قوانین را جدی نمیگیرد، فرق خواهد داشت و این دو با هم متفاوت هستند.
در کنگره کسی اجازه ندارد در مورد سیاست یا دین و مذهب صحبت کند، چرا که همه یک هدف را دنبال میکنند و آن هم درمان اعتیاد است. همین موضوع باعث شده است روابط بین افراد دوستانه باشد؛ ولی افرادی که در سفر دوم هستند، با تلاش و آموزش جایگاه متفاوتی دارند. یک راهنما، مرزبان یا ایجنت، بر مبنای خدمت و مسئولیت در جایگاه متفاوتی قرار میگیرند؛ اما در کل تمام افراد جامعه محترم و قابل احترام هستند. من در کنگره یاد گرفتم که اگر تلاش کنم، آموزش بگیرم و حرمتها را رعایت کنم، نتیجه خوبی خواهم گرفت؛ در غیر این صورت نباید انتظار بیش از تلاش خودم داشته باشم. اگر بخواهم آرامش داشته باشم؛ باید بین عقل، نفس و جسم خودم تعادل ایجاد کنم و سعی کنم از روی ناآگاهی قضاوت نکنم تا معرفت کسب کنم و آن را به عمل سالم تبدیل کنم. اگر انسان در هر جایی قوانین را رعایت کند، در واقع به خودش و دیگران احترام گذاشته است.

مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر علی
تایپیست: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) نگهبان سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر مریم
همسفران نمایندگی بیرجند
- تعداد بازدید از این مطلب :
66