گروه خانواده - عدالت؛ قرار دادن هر چیز در جای خود

جلسه پانزدهم از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره 60 به نمایندگی اردبیل با استادی همسفر هاجر ، نگهبانی همسفر نوش‌آفرین و دبیر  موقتی همسفر سارا با دستور جلسه «عدالت ، آیا همه افراد در کنگره 60 با هم برابرند ؟» روز دوشنبه 19 مرداد ماه 1405 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

دستور جلسهٔ امروز در مورد عدالت است؛ آیا همه در کنگرهٔ ۶۰ برابر هستند؟

قبل از هر چیز میخواهم به تعطیلات اشاره کنم. انشاءالله این دو هفتهٔ تعطیلی برای همهٔ ما خوش گذشته باشد و با روحیه و انرژی خوبی سر کلاسهایمان حاضر شده باشیم. البته من نتوانستم از تعطیلاتم آنطور که باید استفاده کنم، چون در بیمارستان بودم و درگیر بیماری بودم.

اما در مورد عدالت، معنای آن این است که همهچیز را در جای خودش قرار بدهیم. معنای دیگری که برای عدالت ذکر شده این است که همهچیز را به خداوند نسبت میدهیم؛ بخشش و فیض گستردهٔ خداوند برای همهٔ موجودات است؛ همهٔ موجوداتی که امکان هستی دارند. آنچه ما در جهان مشاهده میکنیم تبعیض نیست، بلکه اختلاف و تفاوت است، و ما این را با عدالت اشتباه میگیریم. اگر اختلافی باشد — اختلاف طبقاتی، اقتصادی، اجتماعی، اختلاف ظاهری زیبایی و زشتی و … — اینها را ما با عدالت اشتباه میگیریم و میگوییم خدا عادل نیست؛ اگر عادل بود، چرا مثلاً من در درجهٔ پایین اقتصادی قرار دارم و یک نفر دیگر در درجهٔ بالای اقتصادی؟ و یا خوشگل و زشت بودن؟

عدالت یکسان قرار دادن نیست. اگر اینطور باشد، بر حسب مثال معلم را در نظر بگیرید؛ کسی که عادل است، اگر بیاید به همهٔ شاگردهایش — چه کوشا باشند و چه تنبل — یکسان امتیاز بدهد. عدالت این است که بیاید بر اساس تواناییهایشان به آنها امتیاز بدهد، سرزنش کند یا ستایش کند. و آنچه ما در این دنیا میبینیم اختلاف است، تبعیض نیست، و این اختلافها اختلافهای خداوندی است.

خداوند عدالت را در جای خود قرار داده است؛ یعنی ما ناچاریم این تفاوت و اختلاف را بپذیریم. پستیها و بلندیها، موفقیتها و شکستها، پیروزیها، زشتیها و زیباییها، اختلافهای طبقاتی — همهشان از تفاوت است، نه تبعیض.

اگر در جهان اختلافی وجود نداشت، اصلاً معنای شب و روز پیدا نمیشد. جهان یخبندان بود؛ جهان هیچ تکاپو و تلاشی نداشت. حساب کنید همه زیبا بودند؛ اگر زشتی نباشد، زیبایی معنا ندارد. یا اگر همه زشت بودند، زشتی معنا نداشت. یا اگر همه عالم و دانشمند بودند — مثلاً همه نیوتون بودیم — این موقع دیگر اصلاً عالم بودن و دانشمند بودن معنا نداشت. زشتی و زیبایی آمده است برای اینکه زشتی بیاید و زیبایی را نمایان سازد، آن را هویدا کند، آمده است تا زیبایی را جلوه بدهد، بیشتر به چشمها بیاید و جلوه کند. بنابراین آنچه ما در نظر میگیریم اختلاف و تفاوت است، نه تبعیض، و این عین عدالت است و ما ناچاریم آن را بپذیریم.

در خودِ کنگرهٔ ۶۰ هم همینطور است. یک نفر میآید پهلوان میشود، پانصد میلیون تومان، ششصد میلیون تومان برای هزینهٔ کنگرهٔ ۶۰ هزینه میکند، صددرصد تفاوت است با آنکه ده تومان یا اصلاً ریالی پرداخت نمیکند. یا آنکه سیدی مینویسد با آنکه سیدی نمینویسد. یا آنکه حرمت و قوانین کنگره را رعایت نمیکند با آنکه مرتب و سرِ وقت میآید و قوانین کنگره را رعایت میکند و به بزرگتر از خودش مثل ایجنتها احترام میگذارد با آنکه نمیگذارد — اختلاف هست، و این اختلافها عین عدالت است، نه تبعیض.

مرزبانان کشیک:مسافر میلاد وهمسفر هاجر
تایپیست:همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون دوم)
عکاس، ویرایش وارسال:همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)مرزبان خبری
گروه خانواده نمایندگی اردبیل