عدالت‌گر مطلق خداست

جلسه اول از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی‌ گلمکان به استادی همسفر پریسا، نگهبانی همسفر مهسا و دبیری همسفر عذرا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز دو‌شنبه ۱۹مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از خداوند سپاسگزارم که این جایگاه خدمتی را نصیب من کرد تا هر آنچه نیاز دارم در کنار شما همسفران بیاموزم. سپاس از نگهبان لژیون سردار که من را شایسته این خدمت دانستند و همچنین از ایجنت و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم.

با چند بیت شروع می‌کنم:

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدم‌ها  
چه شادی‌ها خورد بر هم، چه بازی‌ها شود رسوا
چه کاذب‌ها شود صادق، چه صادق‌ها شود کاذب
یکی از جان کند شادی، یکی از دل کند غوغا
عجب صبری خدا دارد که پرده برنمی‌دارد

دستور جلسه امروز «عدالت، آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابرند؟» همه ما می‌دانیم که عدالت‌گر مطلق، خداست. عدالت یعنی تعادل و تعادل هم یعنی هر چیزی در جایگاه خودش. در نظام هستی هر چیزی سر جای خودش قرار گرفته است. هر کسی هم در هر جایگاهی که هست طبق عدالت قرار دارد؛ چون خواست و تلاش خودش به همان میزان بوده است.

روز اولی که من پریسا وارد کنگره شدم مانند افرادی که قبل یا بعد از من آمده بودند، توسط راهنمای تازه‌واردین مشاوره شدم. روی همین صندلی کنار بقیه نشستم و آموزش‌هایی گرفتم که بقیه هم می‌گرفتند؛ یعنی فرقی بین من و بقیه نبود. وارد لژیون شدم. راهنمایم همان رفتاری را که با سفر اولی و سفر دومی داشت، با من تازه‌وارد هم داشت. همان آموزش‌ها را می‌گرفتم. اگر جایی نیاز به تشویق داشتم، من هم مثل بقیه تشویق می‌شدم و اگر جایی نیاز به تذکر داشتم، به من تذکر داده می‌شد.

آقای مهندس کنگره را طوری طراحی کرده‌اند که عدالت برقرار شود؛ یعنی آموزش‌هایی که در نمایندگی گلمکان می‌بینیم، با آموزش‌هایی که در نمایندگی آکادمی داده می‌شود برابر است. دستور جلسه امروز ما در تمام شعبه‌های ایران یکی است؛ یعنی سعی کرده‌اند عدالت را به نحو احسن برقرار کنند. حالا سؤال اینجاست: آیا بین اعضاء تفاوتی وجود دارد؟ بله باید وجود داشته باشد؛ اگر نباشد، بی‌عدالتی است؛ اما این تفاوت از کجا می‌آید؟ من رهجو این تفاوت را ایجاد می‌کنم و باعث می‌شوم شکافی به وجود بیاید.

وقتی من رهجو منظم سر لژیون حاضر نمی‌شوم، در جلسات عمومی شرکت نمی‌کنم، طوری می‌آیم که به اواخر لژیون برسم، حرف‌های راهنمایم را یک خط در میان گوش می‌کنم، سی‌دی‌ها را نمی‌نویسم، یک روز به بهانه مهمانی نمی‌آیم و روز دیگر می‌گویم مهمان دارم، طبیعی است که با آن کسی که منظم می‌آید، در تمام تایم‌ها حضور دارد، به حرف‌های راهنما گوش می‌کند، سی‌دی‌هایش را مرتب گوش می‌دهد و می‌نویسد و در نهایت به رهایی می‌رسد تفاوت داشته باشم. در اینجا خودم باعث شده‌ام این تفاوت به وجود بیاید.

من رهجو که روز جمعه خواب را ترجیح می‌دهم به این‌که صبح زود بیدار شوم و به پارک بیایم با آن رهجویی که صبح به پارک می‌رود، کنار هم‌لژیونی‌هایش صبحانه می‌خورد، ورزش می‌کند، با هم می‌گویند و می‌خندند تفاوت دارم. حال او به‌مراتب بهتر از منی است که در خانه تا ساعت ۱۰ خوابیده‌ام. خدمتگزارانی که همانند ایجنت، راهنمایان یا مرزبان هستند و از راه دور، ساعت‌ها از استراحت خود می‌زنند و به اینجا می‌آیند تا چراغ اینجا 10 دقیقه زودتر روشن باشد و وقتی رهجو می‌آید، همه‌چیز آماده باشد، قطعاً با آن عزیزی که خدمت نمی‌گیرد، مبادا این‌که بخواهد یک دقیقه دیرتر یا زودتر تایمش را در شعبه بگذراند و برود تفاوت دارند.

همچنین بین منی که در جشن گل‌ریزان می‌آیم در لژیون سردار کارت می‌کشم و می‌روم تا جشن گل‌ریزان سال بعد با کسی که در جلسات حضور پیدا می‌کند تفاوت وجود دارد؛ چون وقتی در جلسات حضور پیدا نمی‌کنی، قطعاً بهره‌مند نمی‌شوی. من خودم تا چند وقت پیش تصورم این بود که «لژیون سردار» و اسم سردار، یک اسم تجاری است که برای زیبایی گذاشته‌اند. همچنین فکر می‌کردم این‌که مدام تکرار می‌کنند آقای مهندس مبلغ را از شش میلیون تومان بیشتر نکرده‌اند تا همه بتوانند شرکت کنند، برای جذب سرمایه بیشتر بوده است.

برای بار سوم که داشتم «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را می‌خواندم تازه درک کردم سردار کدام بزرگوار بوده و اصلاً حکمت لژیون سردار چیست؟ خیلی قشنگ است که به جشن گل‌ریزان می‌آیی و در لژیون سردار شرکت می‌کنی؛ اما قشنگ‌تر این است که در جلسات حضور پیدا کنی. مثل این است که غذای خوشمزه‌ای بپزی، ولی خودت از آن غذا استفاده نکنی، آن را نخوری و لذتش را نبری. در مورد انرژی و حال خوشی که ما اینجا دریافت می‌کنیم، می‌توان گفت نسبت به بیرون مانند آب‌میوه طبیعی و آب‌میوه صنعتی است. حال خوش اینجا اسانس و رنگ مصنوعی ندارد خالص است. وقتی آن را دریافت می‌کنی، روحت را جلا می‌دهد. حیف است که آن را از دست بدهیم.

مرزبانان کشیک: همسفر مهری و مسافر اصغر
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
عکس، ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی گلمکان مشهد