عدالت دائماً جاری است

جلسه یازدهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی چرمهین به استادی همسفر آیدا، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر کبری با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ما در پی هم روان شده‌ایم تا بدانیم آن‌چه نمی‌دانیم. بیشتر مشکلات و گرفتاری‌های ما به دلیل ناآگاهی است و ما این را نمی‌دانستیم؛ اما اکنون با آموزش‌هایی که کنگره در اختیار ما قرار می‌دهد، می‌توانیم راه‌حل بسیاری از مشکلات خود را پیدا کنیم. این آموزش‌ها ادامه دارند و ما باید در این مسیر قدم برداریم و هر روز این آموزش‌ها را در زندگی خود کاربردی کنیم تا بتوانیم به حال خوش و آرامش برسیم و از زندگی لذت ببریم که برای لذت بردن از زندگی باید به تعادل برسیم. تعادل مفهومی از عدالت است و برای ما پرسشی مطرح می‌شود که آیا در کنگره همه با هم برابر هستند؟

برای این‌‌که بتوانیم پاسخ این سؤال را بدهیم؛ باید به موضوع عدالت برگردیم. عدالت مفهوم گسترده‌ای دارد که به معنای تعادل، پایداری و عدل است. زندگی ما به دو بخش قبل از کنگره و بعد از وارد شدن به کنگره‌ تقسیم می‌شود. قبل از کنگره به‌دلیل عدم آموزش و جهل درک درستی از مفاهیم نداشتیم، زمانی‌که کلمه‌ عدالت را می‌شنیدیم فوراً مفهوم تساوی و برابری به ذهن ما می‌‌رسید که باید همه‌چیز به‌صورت مساوی باشد و همیشه انتظارات غلطی داشتیم، زمانی‌که شرایط برای ما خوب بود راضی بودیم؛ اما زمانی‌که شرایط برای ما خوب نبود شروع به گله و شکایت می‌کردیم و همیشه عدل و انصاف خداوند را زیر سؤال می‌بردیم.

با ورود به کنگره متوجه شدیم که معنای عدالت آن چیزی که فکر می‌کردیم نیست؛ زیرا در کنگره یاد گرفتیم که عدالت یعنی هر چیزی سر‌‌ جای خود باشد. هر فرد به اندازه تلاش و کوششی که انجام می‌دهد، مزد دریافت می‌کند، زمانی‌که من درک کنم فرد در هر جایگاهی قرار دارد به حق است بسیاری از مسائل حل می‌شود، قضاوت‌ها و قیاس‌ها را انجام نمی‌دهم و مفهوم واقعی عدالت مانند سدی جلوی من می‌ایستد که تو نباید وارد چیزهای دیگر شوی؛ زیرا تو این شرایط را برای خود ایجاد کرده‌ای. هر فردی با توجه به عملکرد، کردار و رفتاری که دارد این شرایط را برای خود ایجاد کرده است.

در جهان هستی همه‌چیز بر مبنای نظم و عدالت بنا شده‌است. خداوند بر مبنای نظم و عدالت انسان را آفرید و به او قدرت اختیار و انتخاب داد. او را سر دو‌ راهی قرار داد و راه و مسیر را برای انسان علامت‌گذاری کرد. اگر انسان در مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم حرکت کند به نتیجه می‌رسد؛ اما اگر در مسیر ضد ارزش‌ها قرار بگیرد و راه نادرست را انتخاب کند به بیراهه می‌رود. در این مسیر ممکن است به مقام، ثروت و پول برسد؛ اما هیچ زمان به لذت و آرامش حقیقی نمی‌رسد. شخص بر مبنای خوبی و بدی، دانایی و نادانی، عدالت و خیرخواهی، حیله‌گری و صداقتی که دارد برای خود شرایطی را فراهم می‌کند که عین عدالت است.

تفاوت‌ها و نابرابری‌ها را هستی و کائنات ایجاد نمی‌کنند، بلکه خود ما باعث به‌وجود آمدن این تفاوت‌ها و نابرابری‌ها هستیم. هر فرد با رفتاری که انجام می‌دهد در شرایطی قرار می‌گیرد که نتیجه‌ طبیعی آن عملکرد است. آرم کنگره یک مثلث است که در رأس آن عدالت، سمت راست معرفت و در سمت چپ عمل سالم قرار دارد که هدف نهایی ما رسیدن به عدالت است. برای حرکت درست باید ابتدا معرفت و شناخت پیدا کنیم، دانایی و تجربه کسب کنیم، آزمایش شویم و محک بخوریم، از گذرگاه‌های سخت عبور کنیم، سختی‌ها را تحمل کنیم و ظرف وجودی خود را بزرگ کنیم تا بتوانیم به دانایی برسیم. زمانی‌که به دانایی رسیدیم می‌توانیم عمل سالم را انجام بدهیم.

عمل سالم عملی است که به خیر ختم شود و به دیگران آسیبی نرساند، زمانی‌که من فرق عمل سالم و عمل غیر‌سالم را متوجه شوم خودبه‌خود عدالت در من اجرا می‌شود. استاد سیلور جمله‌ای دارند که می‌فرمایند: «عدالت دائماً جاری است». ما طبق اعمالی که انجام می‌دهیم عدالت در ما جاری می‌شود و نرخ و ارزش خود را تعیین می‌کنیم. آقای‌مهندس در کتاب چهارده مقاله می‌فرمایند: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است». نتیجه‌ای که ما می‌خواهیم از درمان بگیریم رسیدن به تعادل است و اگر درمان شویم؛ اما به تعادل نرسیم به اعتیاد بازگشت می‌کنیم؛ بنابراین برای رسیدن به تعادل باید آموزش‌های جهان‌بینی را کاربردی کنیم؛ یعنی باید عدالت را درون خود جست‌وجو کنیم.

ما به‌واسطه آموزش‌هایی که یاد می‌گیریم و کاربردی می‌کنیم به قدرت هستی پی می‌بریم، نیروهای درون ما بیدار می‌شود و می‌توانیم بر قوانین زندگی تسلط پیدا کنیم، زمانی‌که نیروهای درونی خود را پیدا کنیم، می‌توانیم بین آن‌ها تعادل برقرار کنیم و ساختار خوبی درست کنیم. ساختاری می‌تواند میوه خوب بدهد که درون آرامی داشته باشد. اگر درون ما آشفته باشد، نمی‌توانیم رفتار مناسب داشته باشیم؛ باید بتوانیم نیروی ذهن را مهار کنیم و انرژی‌هایی که پیدا می‌کنیم را صرف سازندگی جسم و آبادانی خود کنیم تا بتوانیم یک ساختار منسجمی از خود به اجرا در آوریم.

هر چیزی که در بیرون من ظاهر می‌شود از درون من نشأت می‌گیرد. کنگره ساختاری است که بر مبنای نظم و عدالت تشکیل شده‌است. ما برای رسیدن به رهایی باید به جایگاه‌ها احترام بگذاریم، حرف‌شنوی داشته باشیم و در هر جایگاهی خدمت می‌کنیم خدمت ما صادقانه باشد. جایگاهی که به دست می‌آوریم مهم نیست، بلکه مهم نشان و اثری است که از خود به‌جا می‌گذاریم؛ باید در هر جایگاهی هستیم حرمت‌ها را حفظ کنیم، اصول و قوانین را رعایت کنیم تا خود و دیگران در امنیت باشیم.