زمان ارزشمندترین سرمایه انسان است

جلسه سیزدهم از دور دهم کارگاه های آموزشی کنگره ۶۰ ویژه مسافرین پرند با دستور جلسه "عدالت،آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند؟"  با ٱستادی مسافر رضاعلی و نگهبانی مسافر مصطفی و دبیری مسافر خدایار در روز دوشنبه مورخه ۱۹ مرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ برگزار گردید .

خلاصه سخنان ٱستاد :

سلام دوستان، رضا علی هستم، یک مسافر.

از خداوند بزرگ سپاسگزارم و از مرزبانان عزیز شعبه و تمامی خدمتگزارانی که این فرصت را برای من فراهم کردند تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم، تشکر می‌کنم.
امیدوارم در این دو هفته‌ای که گذشت، همه عزیزان از منابع ارزشمند کنگره ۶۰ نهایت بهره را برده باشند و بتوانند از این گنجینه عظیم آموزشی استفاده کنند.

در ابتدا تبریک عرض می‌کنم به دوست عزیزمان که اولین جلسه خدمت در جایگاه راهنمای تازه‌واردین را تجربه می‌کنند. امیدوارم با تلاش، آموزش و خدمت صادقانه، پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کنند.

اما در مورد دستور جلسه؛ همان‌طور که می‌دانیم، عدالت مفهومی عمیق دارد. اگر بخواهیم آن را به زبان ساده بیان کنیم، عدالت مانند کفه‌های ترازو است که هر دو طرف آن در تعادل قرار دارند. خداوند منابع و نعمت‌های بسیاری را به‌صورت یکسان در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است؛ همان‌گونه که نور خورشید برای همه می‌تابد و منابع طبیعت در اختیار همه موجودات قرار دارد.

اما تفاوت اصلی در نوع برداشت و استفاده ما از این منابع است. منِ رضا علی باید تلاش کنم ظرفیت و آگاهی خود را بالا ببرم تا بتوانم از این منابع الهی و آموزشی به بهترین شکل استفاده کنم. در کنگره ۶۰ نیز منابع آموزشی، سی‌دی‌ها، آموزش‌های راهنما و تجربیات ارزشمند در اختیار همه قرار دارد، اما میزان استفاده هر فرد از این منابع است که مسیر او را مشخص می‌کند.

هر شخصی که در جایگاه یک مسافر بتواند از آموزش‌ها و اطلاعات کنگره ۶۰ بهتر بهره بگیرد، بدون شک آرامش بیشتری در زندگی شخصی، خانواده و اجتماع تجربه خواهد کرد و می‌تواند انسانی مفیدتر و اثربخش‌تر برای جامعه خود باشد.

در کنگره همه افراد از جایگاه انسانی برابر برخوردارند، اما میزان تلاش و بهره‌گیری از آموزش‌هاست که نتایج متفاوتی را رقم می‌زند. برای مثال، مسافری که در ابتدای سفر قرار دارد، اگر از همان روزهای نخست با تمام وجود در مسیر درمان قرار بگیرد، به برنامه خود اهمیت بدهد، به آموزش‌ها گوش فرا دهد، در لژیون سیگار شرکت کند و از منابع موجود استفاده کند، می‌تواند بسیار سریع‌تر به نتیجه مطلوب برسد.
زیرا همان دارویی که قرار است صرف بازسازی جسم و سیستم فیزیولوژی او شود، اگر صرف تخریب‌های دیگر شود، روند درمان کند خواهد شد. گاهی می‌بینیم شخصی ماه‌ها در سفر است، اما هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده است؛ در حالی که فرد دیگری با حضور منظم، گوش دادن به صحبت‌های راهنما، نوشتن سی‌دی‌ها، تنظیم خواب و رعایت برنامه، در مدت کوتاهی تغییرات بزرگی را در خود ایجاد می‌کند.
به همین دلیل گفته می‌شود هر فردی باید هر چند وقت یک‌بار به مسیر خود نگاه کند و تغییراتش را ببیند؛ چرا که انسان گاهی متوجه تغییرات درونی خود نمی‌شود، اما آثار آن در رفتار، زندگی و روابطش آشکار خواهد شد.
سفر درست مانند یک مسابقه ماراتن است. کسی که با تلاش، صبر و استمرار حرکت می‌کند، قطعاً به خط پایان زیباتر و نتیجه‌ای ارزشمندتر خواهد رسید. اما اگر کسی تنها برای گذراندن زمان به کنگره بیاید، آموزش‌ها را جدی نگیرد، در سفر سیگار کوتاهی کند، به فرمان‌های راهنما توجه نکند و نظم لازم را نداشته باشد، کیفیت سفرش پایین خواهد آمد و نتیجه مطلوب را دریافت نخواهد کرد.
زمان ارزشمندترین سرمایه انسان است. اگر کسی نمی‌خواهد از این فرصت استفاده کند، بهتر است ارزش زمان و جایگاه خود را پایین نیاورد؛ اما کسی که به کنگره می‌آید، هدفش باید رسیدن به حال خوش، آموزش گرفتن و خدمت کردن باشد.
انسان برای آموختن و خدمت کردن پا به این جهان گذاشته است. زمانی که آموزش می‌گیریم و خدمت می‌کنیم، ابتدا حال خودمان بهتر می‌شود، سپس خانواده و جامعه نیز از این تغییرات بهره‌مند خواهند شد.
من زمانی حتی نمی‌دانستم فرزندم در چه مدرسه‌ای درس می‌خواند و ارتباط عمیقی با مسائل زندگی نداشتم، اما امروز به واسطه آموزش‌های کنگره ۶۰ آگاهی بیشتری پیدا کرده‌ام و می‌توانم انسانی مفیدتر برای خودم، خانواده‌ام و اطرافیانم باشم.
تا زمانی که ارزش وجودی خودم را ندانم و برای درمان و اصلاح خودم قدم برندارم، چگونه می‌توانم به دیگران مسیر درست را نشان دهم؟ همان‌طور که گفته شده، زیرآبی رفتن و نادیده گرفتن آموزش‌ها، در نهایت تنها آسیبش به خود انسان بازمی‌گردد و بعد به خانواده و اطرافیان نیز منتقل می‌شود.
به همین دلیل گفته می‌شود همسفر  هم باید وارد مسیر آموزش شود؛ زیرا آسیب‌های گذشته فقط مربوط به یک نفر نبوده و اثر آن بر خانواده نیز باقی مانده است. زمانی که یک نفر آموزش می‌گیرد، اطرافیان او نیز از این آگاهی بهره‌مند می‌شوند. اما اگر فقط بخواهیم دیگری را تغییر دهیم، ممکن است از مسیر اصلی دور شویم.آموزش در جمع اتفاق می افتاد تا بتوانیم از تجربه و آگاهی یکدیگر بهره ببریم.
در پایان از خداوند سپاسگزارم و امیدوارم خدمت در کنگره را از من نگیرد.

در پایان از اینکه به صحبتهای من گوش کردید از همه شما ممنون و سپاسگزارم .

تهیه،تنظیم و بارگزاری : مسافر میلاد و مسافر یوسف ( لژیون دوم )

مرزبان خبری : مسافر مجید