لژیون درمان سیگار راهنمای محترم مسافر محمود در روز یکشنبه مورخه 18مرداد ماه 1405 راس ساعت1530 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:سلام دوستان محمود هستم یک مسافر:
آقای مهندس میفرمایند که در کنگره جایگاههای گوناگونی وجود دارد؛ از سفر اولی و تازهوارد گرفته تا سفر دومی. بین سفر دومیهایی که خدمت میکنند و آنهایی که خدمت نمیکنند تفاوت هست. همچنین نقشهایی مانند راهنما، ایجنت و دیدهبان نیز با هم متفاوتاند. این تفاوتها بر مبنای «معرفت» پدید میآید. معرفت یعنی شناخت و آگاهی؛ کلمهای پیچیده نیست؛ به معنای دانستن است. انسان هرگاه به معرفت میرسد و به شناخت دست مییابد، تلاش میکند عمل سالم انجام دهد تا به مرتبهٔ بالاتری نایل آید.

گاهی اوقات تمایز بین عمل نیک و عمل سالم را نمیدانیم و در همین اشتباهات گیر میافتیم. مثلاً شخصی را در نظر بگیرید که وضع حساب و کتابش نامنظم است؛ ممکن است از او بخواهیم ضمانت کند یا هنوز به آن درجه از صداقت با خود نرسیدهایم که بتوانیم بیواسطه با او روبهرو شویم. ولی اگر رو راست باشیم، ممکن است رفاقت ادامه یابد. وقتی صادقانه قضاوت میکنیم و میبینیم طرف مقابل بیحساب و کتاب است، نباید به رودربایستی دچار شویم؛ باید صریح بگوییم مشکل چیست.

روزی یکی از همسفران راننده از من خواست برایش ضمانت کنم. من در ابتدا گفتم نمیآیم، چون حسابش درست نیست و از او ترسیدم. او گفت جلوی من حرفی نزن، ولی پشت سرش گفتم که بیپروایی دارد. برخی افراد با بیاعتنایی امور مالی خود را میگذرانند؛ از اینگونه موارد زیاد دیدهام. وقتی کسی از شما خواستار ضمانت میشود، اگر چکی ندارد و تنها همسرش چک دارد، ممکن است شما آن چک را بپذیرید، قسطها را دریافت کنید و چک را در گاوصندوق بگذارید. اما آیا این عمل واقعاً عمل سالم است؟ ممکن است شما با پذیرفتن ضمانت، کلیهٔ آرامش خود و خانوادهتان را به خطر بیندازید. عمل نیک در ظاهر ممکن است تأیید باشد، ولی عمل سالم در بسیاری موارد عبارت است از گفتن «نه» در زمان مناسب.

مثال دیگر: شما مسافری را میخواهید سوار تاکسی کنید؛ او دستش را بلند کرده و تقاضا دارد. اما اگر بدانید تاکسی دیگری پشت سر دارد که از این مسیر کسب درآمد میکند، بهتر است او را سوار نکنید تا آن فرد هم بتواند درآمد داشته باشد. اینگونه نکات ظریف، تمایز عمل نیک و عمل سالم را نشان میدهد.مورد دیگری دارم: شخصی را به کنگره آوردیم و کمکهایی برای خرید دارو یا هزینهٔ اوتی او کردیم. او در ابتدا روند درمان را طی کرد و به سفر دوم رسید؛ اما بعد از مدتی رفتارهایی به خرج داد که نشان داد هنوز به ثبات لازم نرسیده است. یکی از این موارد ورود به رابطهٔ عاطفی بود؛ ما به خانوادهٔ دختر پیشنهاد ازدواج او را دادیم زیرا او را فردی خوب و سالم میدیدیم. سپس از ازدواج حمایت کردیم، اما بعد از مدتی سفرش خراب شد. این تجربه نشان میدهد که هرگاه در مسائلی وارد میشویم که به ما مربوط نیست یا خارج از حوزهٔ تشخیصمان است، ممکن است نتیجهٔ مطلوب حاصل نشود. بنابراین لازم است با تجربه و شناخت تصمیم بگیریم که کجا دخالت کنیم و کجا بیتفاوت باشیم.

معرفت به ما کمک میکند تشخیص دهیم چه مقدار برای کسی کار انجام دهیم، چه چیزی بگوییم و چه چیزی نگوییم، چه چیزی را قبول کنیم و چه چیزی را رد کنیم. وقتی خودمان را شناختیم و آگاه شدیم، نباید به رودربایستی تن دهیم؛ باید خود واقعی باشیم و نقاب نزنیم. در کنگره هدف این است که خود واقعیمان را حفظ کنیم، حتی اگر تغییراتمان اندک باشد — پنج یا ده درصد — باز هم آن تغییر پذیرفتنی و ارزشمند است. لازم نیست منتظر شویم صددرصد تغییر کنیم تا خودمان را دوست داشته باشیم؛ همین که پلهپله پیش میرویم و گفتار و رفتارمان تغییر میکند، کافی است. اگر گاهی رفتار نامناسبی از ما سر زد، خود را ببخشیم و به خود زمان بدهیم؛ این مسیر درست میشود.
در یک جمله: عمل نیک ممکن است ظاهراً پسندیده باشد، اما عمل سالم آن است که بر پایهٔ معرفت و شناخت انجام شود؛ شناختی که به ما اجازه دهد در هر موقعیت بهترین انتخاب را انجام دهیم ممنون که به حرفهایم گوش دادید سپاسگزارم.
عکاس وتایپ: مسافر احمد ( لژیون ویلیام )
بارگذاری : گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
49