جایگاه واقعی با زحمت، استمرار و نظم به دست می‌آید

دومین جلسه از دوره پانزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران نمایندگی حافظ شهریار با نگهبانی مسافر حیدر و استادی راهنمای محترم مسافر منصور و دبیری مسافر یونس با دستور جلسه «عدالت،آیا همه افراد در کنگره 60 باهم برابرند»در شنبه 1۷ مرداد ماه سال ۱۴۰۵ راس ساعت۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان منصور هستم یک مسافر، از گروه مرزبانی و ایجنت محترم تشکر می کنم که اداره جلسه رو به بنده واگذار کردند،در رابطه بادستور جلسه، عدالت برای بنده بسیار جالب است، اولین جلسه‌ای که وارد کنگره شصت شدم دستور جلسه عدالت بود و این موضوع همیشه در ذهن بنده باقی مانده است، بنده در کنگره آموختم که باید درست سفر کنم، تلاش کنم و منظم باشم تا بتوانم به جایگاهی برسم، نباید نگران باشم و نباید شاکی باشم که چرا شخص دیگری در جایگاهی قرار دارد و چرا بنده در آن جایگاه نیستم، اگر امروز صاحب جایگاهی نیستم حتماً به اندازه کافی تلاش نکرده‌ام و زحمت نکشیده‌ام که انتظار داشته باشم صاحب آن جایگاه باشم، سیستم هستی بسیار هوشمند است و بر اساس لیاقت عمل می‌کند، در واقع بازی، بازی لیاقت است.
در این هستی چیزی رایگان به انسان داده نمی‌شود، اگر چیزی بدون زحمت به دست بیاورم بادآورده است و باد هم آن را خواهد برد، جایگاه واقعی باید با زحمت، استمرار، نظم و گذر زمان به دست بیاید و باید ماهیت زمان‌دار بودن را در نظر بگیریم، بنده در هر جایگاهی که هستم باید وظیفه خودم را به بهترین شکل انجام بدهم و تلاش کنم تا زمانی که لیاقت لازم در من ایجاد شود و بتوانم به جایگاه موردنظر خود برسم، عدالت در جایی خودش را نشان می‌دهد که مشغول انجام کاری هستیم و هیچ‌کس ما را نمی‌بیند.

به نظر بنده عدالت موجودیتی حاضر و فوق‌العاده هوشمند است، عدالت فقط یک کلمه یا موضوعی نوشته‌شده در کتاب‌ها نیست، عدالت در خصوصی‌ترین و تنهاترین لحظات زندگی ما، زمانی که فقط بنده هستم و خدای من، حضور دارد و شروع به کار می‌کند، در این مسیر مثلثی وجود دارد به نام افکار، گفتار و کردار، اگر افکار بنده یک چیز باشد، گفتارم چیز دیگری و کردارم چیز دیگری، هیچ مسئله‌ای با درستی حل نخواهد شد و به نتیجه مطلوب نخواهم رسید، این سه ضلع باید در یک راستا قرار بگیرند تا عدالت بتواند در زندگی من به درستی جاری شود.
گاهی این خود بنده هستم که با عملکردم عدالت را به بی‌عدالتی تبدیل می‌کنم، عدالت در همه‌جا حضور دارد، این من هستم که با انتخاب‌ها و عملکرد خود بی‌عدالتی را رواج می‌دهم، آنجا که حق را ناحق می‌کنم، بنابراین اگر خواهان عدالت هستم باید ابتدا از خودم شروع کنم و ببینم در افکار، گفتار و کردارم تا چه اندازه با عدالت و حقیقت همسو هستم، عدالت یعنی مسئولیت‌پذیری در برابر اعمال خود و پذیرفتن نتیجه‌ای که از عملکرد خود به دست می‌آورم.

تهیه و تنظیم مرزبان خبری مسافر میلاد.

نویسنده: مسافر طاها لژیون سوم .

متن خبر: مسافر ابوالفضل لژیون ششم و مسافر حمید لژیون نهم.

عکس: مسافر حمید لژیون دوم و مسافر حسن لژیون دوم.

بارگزاری: همسفر پویا لژیون ششم