وادی پنجم؛ جایی که حرکت، جای تفکر را می‌گیرد

در حاشیه دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من»، گفت‌وگویی با راهنمای محترم مسافر رضا، از خدمتگزاران باسابقه کنگره ۶۰، انجام دادیم. ایشان در این گفت‌وگو از تجربه‌های شخصی خود در دوران سفر و خدمت، نقش آموزش‌های کنگره در تاثیر وادی پنجم بر مسافران و تاثیر حرکت و تسلیم نشدن سخن گفتند.

لطفاً خودتان را به رسم کنگره برای مخاطبان سایت معرفی کنید.
سلام دوستان رضا هستم یک مسافر، آخرین آنتی ایکس مصرفی تریاک، به راهنمایی حامد پارسا، رشته ورزشی شنا، رهایی ۱۲ سال و ۶ ماه.

به نظر شما، مهم‌ترین پیام وادی پنجم برای یک مسافر چیست؟
وادی پنجم به صراحت بیان می‌کند که صرفاً اندیشیدن و در ذهن پروراندن افکار، هرچند منطقی و درست باشد، تا زمانی‌که به عمل و حرکت منتهی نشود هیچ تغییری در زندگی ایجاد نمی‌کند. این وادی به ما می‌آموزد که برای حل مشکلات و رسیدن به اهداف باید از حیطه فکر خارج شویم و وارد میدان عمل گردیم. اجرای دانایی به توانایی (دانستن به توانستن) کلید این وادی است. قطعاً همه ما اطلاعات و آگاهی‌هایی را داریم، ولی چطور است که گاهی قدرت اجرای کوچک‌ترین اقدامات روزانه مثل سر وقت خوابیدن و بیدار شدن، اهمیت دادن به نظافت شخصی، درست غذا خوردن و... را نداریم. بنابراین باید توانایی‌هایمان را از قوه به فعل درآوریم.

وادی پنجم در نگاه شما چه جایگاهی در سفر درمان دارد و چرا به آن وادی حرکت می‌گویند؟
وادی پنجم یکی از کلیدی‌ترین وادی‌هاست. استارت حرکت در مسیر درمان در کنگره ۶۰ با وادی پنجم است. چهار وادی قبل فقط در وادی تفکر کردن است و در وادی پنجم، حرکت برای درمان آغاز می‌شود. این ما را به حرکت کردن تشویق می‌کند و به ما می‌گوید باید تمام آموخته‌هایمان را به فعل درآوریم. دیگر نشستن و دست روی دست گذاشتن و فقط گوش کردن فایده‌ای ندارد و از حالا به بعد باید حرکت کنیم. اکنون ما باید تمام دانایی که در چهار وادی قبل به‌دست آوردیم را به‌کار بگیریم.

راهنما در این وادی چه وظایف و مسئولیت‌هایی نسبت به مسافر دارد؟
در کنگره می‌آموزیم درمانگر، خود شخص است و راهنما انگشت اشاره. راهنما مسیر را نشان می‌دهد، ولی به نظر من باید توانایی‌های رهجو را کشف کند و ببیند و وی را با تشویق کردن و امید دادن وادار به حرکت کند. به نوعی باید کمک کند اعتماد به‌نفس ازدست‌رفته رهجو را به او بازگرداند.

رایج‌ترین چالش‌هایی که مسافران در وادی پنجم با آن مواجه می‌شوند، کدام است؟
به نظر من شروع کردن است. طبق قانون اینرسی فیزیک، تمام اجسام در برابر تغییر مقاومت می‌کنند که دکتر امین هم در سی‌دی حقه‌های نفس به آن اشاره می‌فرمایند. انسان هم از این قاعده مستثنی نیست و برای شروع تغییرات درونی و بیرونی با این مقاومت روبرو می‌شود. به نظرم شروع برای تغییر، مهم‌ترین بخش فرایند درمان است.

ارتباط وادی پنجم با خدمت در کنگره ۶۰ را چگونه توضیح می‌دهید؟
اولین آیتم وادی پنجم، دوری از ضد ارزش‌هاست. ما اگر بخواهیم آب کثیف یک لیوان را تمیز کنیم، بهترین کار این است که کم‌کم آب تمیز وارد آن کنیم. خدمت کردن در کنگره حکم همان آب تمیز را دارد که می‌تواند حس‌های درونی ما را زلال کند و ما جهان اطرافمان را همان‌گونه که هست ببینیم. با خدمت کردن، حس مفید بودن می‌کنیم. خدمت کردن، عزت نفس و اعتماد به‌نفس ازدست‌رفته‌مان را به ما برمی‌گرداند.

بزرگ‌ترین مانعی که برای تبدیل تفکر به عمل، در مسیر درمان با آن روبرو بوده‌اید چه بوده و چگونه با آن برخورد کرده‌اید؟
نداشتن هدف و انگیزه کافی. با آموزش‌های کنگره یاد گرفتم هدفم را مشخص کنم، آن را به هدف‌های کوچک‌تر تبدیل کنم. هدف‌های کوچک‌تر راحت‌تر قابل اجرا هستند. راهنمای من به ما آموزش داده بود در سفر فقط به درست انجام دادن یک پله از سفر فکر کنید. در کنگره، سفر سانت به سانت است، نه متر به متر.

به نظر شما، چرا آموزش‌های کنگره ۶۰، با دیگر آموزش‌ها، تفاوت محسوسی دارد؟
چون ساختار کنگره به شکلی است که آموزش‌های تئوری کنگره در مسیر درمان و خدمت به منصه ظهور درمی‌آید و این باعث می‌شود این آموزش‌ها در ناخودآگاه انسان نهادینه شود و تغییرات ملموسی در رفتار درمانگر ایجاد گردد.

اگر بخواهید پیام وادی پنجم را خیلی کوتاه به یک مسافر جدید بگویید، آن جملات چیست؟
شروع کن، توکل کن، تسلیم باش، صبوری کن، ادامه بده، مطمئن باش نتیجه می‌گیری.

مرزبان خبری : مسافر احمد
مصاجبه و ارسال خبر : مسافر جلیل ل 18