جلسه ششم از دوره چهلوچهارم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ابوریحان به استادی اسیستانت ورزش همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر زهره و دبیری همسفر الهه با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید.) و تأثیر آن روی من» روز سهشنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم که امروز توفیقی حاصل شد تا در جمع شما همسفران باشم. از نگهبان جلسه، ایجنت و مرزبانان بسیار سپاسگزارم که فرصت خدمت را به من دادند. از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان سپاسگزاری میکنم برای بستر زیبایی که برای ما مهیا کردند که روزی از زندگی دور بودیم و دوباره به زندگی برگشتیم. خیلی خوشحال هستم که امروز در جمع شما همسفران هستم. من اولین بار است که بعد از ۱۵ سال که در کنگره هستم، در شعبه ابوریحان قسمت شد که حضور داشته باشم. این شعبه حس و انرژی خیلی خوبی دارد. انشاءالله قدر این مکانها و فضاهایی که در کنگره هست را بدانیم و از تکتک لحظات آن به بهترین شکل استفاده کنیم.
دستور جلسه امروز وادی پنجم است. 4 وادی اول در مورد تفکر کردن، نوع نگاه، نگرش و تفکر ما شکل میگیرد که بتوانیم درست حرکت کنیم. در وادی پنجم به ما میگوید درست است که تفکر کردن، تجزیه، تحلیل و استفاده از تجربه دیگران خیلی خوب و مهم هست ولی کافی نیست؛ باید تفکرات ما از قوه به فعل در آید؛ باید حرکت، تلاش و کوشش کنیم تا زمانی که حرکت نکنیم، هیچ نتیجهای حاصل نمیشود و هیچ مشکلی حل نمیشود. به قول معروف «برای نهادن چه سنگ و چه زر» یعنی انسان آن چیزی را که دارد باید خرج کند. خیلی انسانها را داریم که داراییهای زیادی دارند؛ ولی جزء فقیرترین افراد هستند. مالی که نتوانیم از آن استفاده کنیم به چه دردی میخورد؛ در واقع علم و دانش هم به همین صورت است. دانشی را که ما کسب میکنیم باید از آن استفاده کنیم و انسانهایی موفق هستند که علمشان با عملشان تطابق داشته باشد.
زمانی بود که من هر چه سیدی گوش میکردم انگار هیچ دریافتی نداشتم. به راهنمای خودم گفتم که انگار ورودیهای من بسته است و هیچ دریافتی ندارم. راهکاری که به من دادند گفتند که گاهی اوقات انسان لازم است به جای دریافت آموزشها، آن آموختههایی که دارد را زندگی کند، به آن عمل کند و آنها را در زندگی اجرایی کند؛ چون با عمل کردن است که ظرفیت درونی انسان برای دریافت کردن افزایش پیدا میکند. من این راهکار را انجام دادم و واقعاً نتیجه آن را دیدم؛ چون به قول معروف «با حلوا حلوا گفتن، دهان شیرین نمیشود.» باید حرکت کنیم و آن چیزی را که یاد گرفتهایم را به اجرا درآوریم.
در این وادی از 3 جهان نام برده شده است. یک جهان فیزیکی هست که فلسفه جهان فیزیکی را همه میدانیم؛ همه به اینجا آمدهایم تا خدمت کنیم و آموزش بگیریم. هر چه قدر در این مسیر بهتر عمل کنیم، تغییرات ما اساسیتر است و گرید و لول ما تغییر میکند. جهان ذهنی را داریم که خیلی قدرتمند است؛ هم میتواند روی جهان فیزیکی ما اثرگذار باشد، هم روی جهان فیزیکی اثر بگذارد و هم روی جهان خواب اثر میگذارد. ما هر کاری که در جهان فیزیکی بخواهیم انجام دهیم، اول باید تصویر آن در ذهن ما ساخته شود. شما میخواهید راهنما شوید، اول باید تصویر آن در ذهن شما ساخته شود و بعد از تلاش و کوششی که میکنید در جهان فیزیکی و در طول زمان به جایگاه راهنمایی دست پیدا میکنید. جهان ذهنی خیلی قدرتمند است و قابلیت این را دارد که هر چیزی را خلق کند و هر چیزی را بسازد. هر زمانی که جهان ذهن از کنترل خارج شود، تأثیرش را روی جهان خواب هم میگذارد؛ شما درگیری ذهنی پیدا میکنید.
من یک زمان واقعاً خوابم بههم ریخته بود و درگیری ذهنی پیدا کرده بودم. پیش استاد امین رفتم و به ایشان گفتم «افکارم منفی شده و درگیری ذهنی دارم.» ایشان فرمودند: «شما باید در بدترین موقعیتها و بدترین شرایطی هم که هست بهترین تفسیرها را برای آن موضوع داشته باشید.» من سعی کردم حتی اگر کسی حرف بیربط هم میزند، بگردم و یک نکته مثبتی در آن پیدا کنم و خودم را توجیه کنم. واقعاً هم جواب داد؛ چون وقتی واقعاً آدم درگیری ذهنی داشته باشد، هیچ وقت حرکت او نتیجه نمیدهد. در این وادی هم همین را میگوید که اگر میخواهی که آن ساختار فکریات تبدیل به فعل شود، باید اول آرامش ذهن داشته باشید. ابتدا باید از ترس، اضطراب، نگرانیها و استرسها عبور کنی. وقتی عبور کردی آن موقع است که آن مثبتاندیشی، ایمان، باور و امید در تو تقویت میشود و آن موقع حرکتت به بار مینشیند و نتیجه میگیری.
برای اينکه آن آرامش ذهن را به دست بیاورید، یکسری آیتمها را در این وادی مطرح کرده است. یکی از آنها برگشت از ضدارزشها است. چه چیزی روح و روان انسان را بیقرار میکند؟ خب ضدارزشها است. یک زمانی هست که من دروغ میگویم، غیبت میکنم، پشتسر کسی حرف میزنم و همیشه ذهن من درگیر این است که اگر بفهمد چه میشود؟ تا زمانی که ذهن من درگیر این باشد من نمیتوانم حرکت درستی داشته باشم. هر زمان که من دروغ بگویم با آن دروغ، ترس هم متولد میشود؛ پس در تجربه کردن و عملی کردن حس خیلی تأثیر دارد. ما باید حس خودمان را درست کنیم؛ باید از ضدارزشهایی که داریم برگردیم. آیتم دوم خودداری است که من خودم خیلی از آن استفاده میکنم. هر جای زندگیام که ندانم چه کاری خوب و چه کاری بد است، اینجا بروم یا نروم، خرید میخواهم انجام دهم، حتی به یک نفر تلفنی بخواهم بزنم و شک دارم واقعاً صرفنظر میکنم. به استناد همین خودداری در وادی پنجم صرفنظر میکنم و نتیجه آن را هم دیدهام که مثبت است.
آیتم بعدی قناعت کردن است. قناعت به این معنی نیست که ما خساست کنیم و خرج نکنیم نه! الگوی ما طبیعت است. طبیعت را اگر نگاه کنیم با کمترین امکانات بهترین محصولات و شیرینترین میوهها را در اختیار ما قرار میدهد. ما هم باید سعی کنیم از کمترین امکاناتی که داریم بهترین استفاده را کنیم. استاد امین در سیدی اخیر «تینیجر» که صحبت میکردند، برای تربیت فرزندان گفتند که اگر ما فکر میکنیم عمل سالم این است که همه امکانات را در اختیارشان قرار دهیم واقعاً سخت در اشتباه هستیم؛ چون نتیجه عکس میدهد ما باید اجازه دهیم که خودشان تلاش کنند و زحمت بکشند. وقتی خودشان تلاش کنند و چیزی را بهدست آورند، قدر آن را خیلی بیشتر میدانند. اگر ما همه امکانات را همینطور در اختیار آنها بگذاریم میشود وظیفه پدر و مادر و حاصل آن هم فرزند طلبکار و بیمسئولیت میشود. خیلی خوب است یاد بگیریم این آموزشها را برای تربیت فرزندان کاربردی کنیم و استفاده کنیم برای هر مشکلی که در زندگی ما پیش میآید.
آیتمهای دیگری هم هست که انشاءالله همسفران در مشارکتهای خودشان از آنها صحبت میکنند و ما استفاده میکنیم. یک موضوع دیگر که میخواستم بگویم و بیربط به این دستور جلسه نیست. ما وقتی که ورزش میکنیم، هورمون کورتیزول در بدن کنترل میشود. کورتیزول هورمون استرس است. در کنار آن هورمون دینورفین، اندروفین، سروتونین و دوپامین هم تقویت میشود که باعث شادابی، امید و نشاط در انسانها میشود. من فکر میکنم ورزش هم ابزاری است که در رسیدن به آرامش ذهن خیلی تأثیرگذار است. امیدوارم ورزش کردن هم در اولویتهای ما باشد و سعی کنیم از این امکانات و نعمتهایی که در کنگره در اختیار ما قرار گرفته شده استفاده کنیم، انرژی بگیریم و لذت آن را ببریم.
امروز در سیدی استاد امین گوش میکردم که میگفتند: «ما هیچ زخمی در جهان نداریم که قابل شفا نباشد، به شرط آنکه دانش آن را داشته باشیم.» واقعاً فکر میکنم این جمله خیلی امید میدهد به انسانهایی که در سختی و مشکلات هستند و یک زخمی دارند؛ به شرط آنکه باور و ایمان داشته باشند؛ چون ما دانش آن را در کنگره داریم و دانش در کنگره همین سیدیها، نوشتارها و وادیها است و هر کدام برای مسائل و مشکلات ما کلیدی هستند. انشاءالله قدر این داشتههایمان را بدانیم، با تمام وجودمان درکش کنیم و به بهترین شکل از آن استفاده کنیم.
تقدیر از راهنما همسفر فاطمه مسئول آزمون دوره قبل

معرفی راهنما همسفر فاطمه مسئول آزمون دوره جدید

نفرات برتر آزمون فاینال

مرزبانان کشیک: همسفر فاطمه و مسافر عباسعلی
تایپیست: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
عکاس و ویرایش: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رؤیا (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر سعیده
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
263