فقط دانستن،فکرکردن‌و حرف زدن کافی نیست بلکه باید وارد مرحله عمل شویم

جلسه ششم دوره سی و یکم کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شعبه اروند آبادان با استادی مسافر بهرام ، نگهبانی مسافر عبدالله ، و دبیری مسافر میعاد با دستور جلسه « وادی پنجم و تاثیر آن روی من» سه‌شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان، بهرام هستم، یک‌مسافر.

درباره دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من » باید بگویم: در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماییم.

تفکر، اصل هر چیزی است. در دنیای بیرون، هر چیزی که می‌خواهد شکل بگیرد، ابتدا یک تفکر بوده است و این تفکرات هستند که ساختار بیرونی را شکل می‌دهند. اما من هرچقدر هم بنشینم و فکر کنم، هرچقدر ساختار ذهنی درست کنم، تا زمانی که حرکت نکنم و آن‌ها را عملیاتی نکنم، به نتیجه درست نمی‌رسم.

در این وادی می‌خواهیم تمرین کنیم و یاد بگیریم که چیزهایی را که آموزش می‌گیریم، چیزهایی را که یاد می‌گیریم و چیزهایی را که بلد هستیم، بتوانیم انجام بدهیم. چون تفکرِ خالی مثل یک بذر می‌ماند؛ بذری که تا کاشته نشود و از آن مراقبت نشود، هرگز محصولی نخواهد داد.

 خیلی‌ها هستند که همه‌چیز را می‌دانند و خیلی زیبا صحبت می‌کنند؛ از مولانا می‌گویند، از شکسپیر می‌گویند، از عطار می‌گویند، اما وقتی پای عمل به میان می‌آید، بین گفتار و کردارشان فاصله زیادی وجود دارد.

 اگر انسان‌ها بدانند که خوبی، خوب است و این موضوع واقعاً وارد قلبشان بشود، دیگر امکان ندارد بدی کنند. همچنین اگر مطالبی که ما آموزش می‌گیریم عمیقاً وارد قلبمان بشود، خیلی راحت و بدون زور زدن، آن‌ها را انجام می‌دهیم.

اما این حالت، فقط با تمرین به دست می‌آید. هیچ چیزی بدون تمرین و بدون تکرار، به مرحله انجام نمی‌رسد. ممکن است من برنامه‌ریزی کنم و بگویم فردا صبح ساعت شش از خواب بیدار می‌شوم، اما نتوانم این کار را انجام بدهم. این‌جاست که اهمیت عمل مشخص می‌شود. باید آن‌قدر تمرین کنم تا قدرت انجام دادن در من شکل بگیرد.

 ما تنها به دنیا می‌آییم و در جمع، با محبت زندگی می‌کنیم. در مسیر زندگی، مشکلاتی پیش می‌آید و اگر بخواهیم بهره بهتری از زندگی ببریم، باید توانایی کسب کنیم. همه انسان‌ها برای رسیدن به توانایی، باید سه مؤلفه مهم را داشته باشند: قدرت تفکر، قدرت انجام عمل و قدرت فیزیک بدن. تنها در این صورت است که می‌توانند از زندگی بهره لازم را ببرند.

برای مثال، راهنما به من می‌گوید ۲ سی‌سی دارو استفاده کن؛ آیا من قدرت انجام این کار را دارم یا نه؟ یا می‌گوید ساعت یک ربع به پنج در شعبه باش؛ آیا توان اجرای این دستور را دارم یا ندارم؟ اگر ندارم، باید آن‌قدر تمرین کنم، تکرار کنم و ادامه بدهم تا این قدرت در من به وجود بیاید که بتوانم خیلی از کارها را به‌درستی انجام بدهم.

در این وادی می‌گوید: من چگونه می‌توانم آن چیزهایی را که بلد هستم، انجام بدهم؟ برای این‌که بتوانم ساختارهای ذهنی خودم را عملیاتی کنم، اولین قدم این است که از استرس، ترس و عجله فاصله بگیرم و با آرامش، نظم و استمرار حرکت کنم. چون وقتی انسان دچار آشفتگی ذهنی باشد، نمی‌تواند درست تصمیم بگیرد و به‌درستی عمل کند. اما زمانی که آرامش داشته باشد، بهتر می‌تواند دانایی خودش را به اجرا بگذارد.

پس وادی پنجم به ما یاد می‌دهد که فقط دانستن کافی نیست، فقط فکر کردن کافی نیست، فقط حرف زدن کافی نیست؛ بلکه باید از مرحله فکر، وارد مرحله عمل شویم. باید آموزش‌هایی را که می‌گیریم، در زندگی خودمان پیاده کنیم. اگر این اتفاق بیفتد، کم‌کم بین دانستن و انجام دادن ما فاصله‌ای باقی نمی‌ماند و آن‌وقت است که انسان می‌تواند در مسیر رشد و تکامل، قدم‌های مؤثری بردارد.

گروه سایت نمایندگی اروند آبادان 

تایپ: مسافر میعاد لژیون دهم               عکاس: مسافر علی لژیون پنجم                 ویرایش: مسافر رضا لژیون پنجم                  ارسال مطلب: مسافر امین مرزبان خبری