در تیتر وادی پنجم آمده است: «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید.» وقتی به جهان اطراف خود نگاه میکنیم، آب، آسمان، خاک، خورشید، ستارگان، درختان و گلها را میبینیم؛ اما در حقیقت فقط ظاهر آنها را مشاهده میکنیم و از درون چیزهایی که میبینیم آگاهی نداریم، انسانها نیز همینگونه هستند یکی چاق، لاغر، سفیدپوست، سیاهپوست، یکی پرحرف و دیگری کمحرف و اینها تنها ظاهر انسانها است؛ اما از دنیای درون آنها چیزی نمیدانیم. در نگاهی سطحی، تصور میکنیم انسان فقط در یک جهان زندگی میکند در حالیکه اینگونه نیست و در کنار جهان خاکی که قابل حس و لمس است جهان خواب نیز وجود دارد که در هنگام خواب، بهصورت ارادی یا غیرارادی، در آن قرار میگیریم و جهان سوم، جهان ذهن است که بیشتر اوقات بهصورت ناخودآگاه در آن زندگی میکنیم.
در وادی اول، به تفکر اشاره میشود که با تفکر، ساختار آغاز میشود. وادی دوم میگوید: «ما بیهوده آفریده نشدهایم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.» وادی سوم بیان میکند: «هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند.» در وادی چهارم نیز میآموزیم که در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خود؛ اما وادی پنجم به ما میگوید اگر نتوانیم ساختارهای ذهنی و تفکرات خود را به ساختارهای عملی تبدیل کنیم، هرگز به نتیجه درست نخواهیم رسید، برای مثال زمانی که تصمیم میگیریم غذایی درست کنیم، ابتدا در ذهن خود مراحل آن را ترسیم میکنیم، انتخاب غذا، تهیه مواد اولیه و سپس شروع به پختن آن؛ بنابراین تفکر بهتنهایی کافی نیست و باید آن را به مرحله اجرا برسانیم و نکته مهم این است که برای تبدیل ساختار فکری به ساختار عملی باید از اضطراب، ترس، ناامیدی، عدم اعتمادبهنفس و امواج منفی خارج شویم و به آرامش برسیم تا بتوانیم خواستههای خود را عملی کنیم، البته رسیدن به آرامش نیازمند تزکیه و پالایش نفس است و انسان باید نفس خود را در مسیر پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک پرورش دهد.
برای خروج از اضطراب، نگرانی، پریشانی، ناامیدی، بیماری و سایر حالات منفی باید کمکم پلههایی را طی کنیم که عبارتاند از: برگشت از ضدارزشها: زمانی که روان انسان به ضدارزشها آلوده شود دچار بیقراری میشود؛ بنابراین باید از ضدارزشها دوری کنیم و اگر در حال انجام آنها هستیم بازگشت نماییم، ضدارزش چیست؟ برای شناخت آن کافی است به درون خود رجوع کنیم؛ زیرا هر انسانی با اندکی تفکر، به راحتی تشخیص میدهد که چه کاری ارزش است و چه کاری ضدارزش و این خود ما هستیم که میتوانیم با حداقل امکانات، بهترین شرایط زندگی را برای خود فراهم کنیم و پایههای مالی و رفاهی خود را مستحکم کنیم، همانطور که از زمین شور، آب تلخ و کود حیوانی میتوان زیباترین گلها و لذیدترین میوهها را بهوجود آورد.
خودداری: یعنی در اختیار داشتن خود و انسان خوددار کسی است که فرمانده وجود خویش است و اگر قرار باشد به جایی نرود، نمیرود و اگر نباید کاری را انجام دهد، انجام نمیدهد. صبر: یکی از زیباترین صفاتی است که در قرآن کریم بارها به آن اشاره شده است و در درمان اعتیاد و حتی در تمام مسائل زندگی، به صبر نیاز داریم؛ زیرا بدون صبر، هرگز به درمان و نتیجه مطلوب نخواهیم رسید. قناعت: اهمیت فراوانی دارد و بهتر است در طول سفر، به آنچه که داریم قانع باشیم و قدر داشتههای خود را بدانیم؛ زیرا قرار نیست با شروع درمان، همه مشکلات زندگی یکشبه حل شوند. با قناعت، شکرگزاری، استفاده صحیح از امکانات موجود و تلاش مستمر میتوانیم پایههای زندگی خود را مستحکم کنیم.توکل کردن: یعنی خداوند را وکیل خود قرار دهیم؛ اما این به معنای دسترویدست گذاشتن نیست و ما باید مسئولیت زندگی خود را بپذیریم، تلاش کنیم و اگر کاری از توان ما خارج بود، به قدرت مطلق توکل نماییم. رضا: یعنی راضی بودن. بعضی افراد دائماً در حال گله و شکایت از خود، خانواده، کار، جامعه، زندگی، هستی، حتی خداوند هستند و این افراد از زندگی خود لذت و انرژی دریافت نمیکنند؛ زیرا بازخورد سخن بد، بد است و بازخورد ناسپاسی نیز ناسپاسی خواهد بود؛ همانگونه که گفتهاند: «شکر نعمت، نعمتت افزون کند و کفر نعمت از کفت بیرون کند.» تسلیم: یعنی با آگاهی تسلیم فرامین الهی و آموزشهای کنگره۶۰ باشیم تا سیستمایکس بازسازی شود و جسم، روان و جهانبینی ما به تعادل برسد که در این صورت میتوانیم به هدف اصلی یعنی شناخت خویشتن، شناخت پروردگار، رهایی از ضدارزشها و حرکت به سوی ارزشها دست پیدا کنیم.
منبع: سیدی وادی پنجم
نویسنده: همسفر پروین رهجوی راهنما همسفر نرجس (لژیون دهم)
عکاس: همسفر رویا رهجوی راهنما همسفر شکیبا (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر طوبی رهجوی راهنما همسفر منیژه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون چهارم) دبیر سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
176