حرکت از تاریکی به سوی نور

با حس ناامیدی و ترس بسیار زیاد برای بار دوم اذن ورودم به کنگره صادر شد، سراسر ناامیدی و یأس بودم؛ ولی در اعماق وجودم باور داشتم که به غیر از کنگره راه دیگری وجود ندارد و با مسافرم هم‌زمان وارد کنگره شدیم. ورود مجدد ما به کنگره، به‌خاطر اتفاقات بسیار تلخ و ناخوشایندی بود که برایمان افتاده بود؛ ولی خدا ما را دوست داشت که بار دیگر فرصت مجددی به ما داد و حالا بعد از گذشت چند سال حکمت آن اتفاقات را درک می‌کنم.

قبل از کنگره همیشه این احساس در من قوی بود که بندهایی از غل و زنجیر به دست و پای من زده شده و من در ته اقیانوس قرار گرفته‌ام. بعد چند ماه از ورودم به کنگره متوجه شدم این احساس در صور پنهان من کاملاً واقعی است. این را متوجه شده بودم که سال‌هاست هیچ حرکتی نمی‌توانم بکنم و تمام افکار و برنامه‌‌ریزی‌‌هایم فقط مثل یک ایده یا تصمیم در جهان ذهنی من وجود دارند و هیچ حرکتی در بیرون انجام نمی‌شود، از این موضوع بسیار رنج می‌بردم. سال‌ها هیچ چیز مثبتی به من اضافه نشده بود؛ حتی توانایی‌های قبلی‌ام را به مرور زمان از دست داده بودم.

وقتی وارد کنگره شدم و آموزش گرفتم تازه دلیل تاریکی‌هایی که تجربه کرده بودم را فهمیدم. من باید چیزهایی را فرا می‌گرفتم، باید قوی می‌شدم تا بتوانم رشد کنم، به همین دلیل قدرت حرکت از من سلب شده بود و این باعث رنج، ناامیدی و افسردگی زیادی در من شده بود. با ورودم به کنگره، با آموزش‌هایی که گرفتم فهمیدم برای اینکه بتوانم بندهایی که به دست و پایم زده شده را باز کنم باید در مسیر صراط مستقیم حرکت کنم، باید آموزش بگیرم و خدمت کنم تا بتوانم کم‌کم از تاریکی‌هایی که در آن قرار گرفته‌ام به سوی نور و روشنایی حرکت کنم.

تا زمانی که آموزش، تجربه و تفکر را عملی نکنم و انجام ندهم نمی توانم به فهم برسم و بر حس‌های تاریکی، ترس، منیت و ناامیدی پیروز شوم. در کنگره آموختم جهان ما جهان اضداد است و من باید آنقدر آموزش بگیرم که بتوانم اندکی به قوه تشخیص برسم تا مغلوب نیروهای منفی نشوم. یاد گرفتم کمتر دست و پا بزنم و بیشتر تلاش کنم.‌ یاد گرفتم تا رمانی که دوربینم به سمت خودم نباشد باعث گرفتاری و رنج برای خودم و دیگران می‌شوم، در باتلاقی که خودم به وجود آورده‌ام گرفتار خواهم ماند و اگر می‌خواهم حرکتی داشته باشم باید روی خودم بسیار کار کنم.

خدا را بابت اجازه حضورم در کنگره و تمام این آموزش‌ها شکر می‌کنم، از آقای مهندس و خانواده محترمشان بی‌نهایت سپاسگزارم. از راهنماهای عزیزم و تمام خدمتگزارن کنگره سپاسگزارم.

نویسنده و رابط خبری: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر بهار (لژیون یکم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لویی پاستور