پلی از توان مالی به توان انسانی

جلسه دوم از دوره سوم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صبا به استادی همسفر نسترن، نگهبانی پهلوان همسفر نیره و دبیری همسفر مهدیه با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید) و تأثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی پنجم مصداق بارز آیه ۳۹ سوره نجم است که آقای مهندس بارها به آن اشاره کرده‌اند: «لَیسَ لِلِانسانَ اِلّا ما سَعی». پیام وادی این است که «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» در وادی‌های اول تا سوم تفاوت فکر و تفکر را درمی‌یابیم و تفکر درست را از نادرست تشخیص می‌دهیم. در وادی چهارم مسئولیت خودمان را می‌پذیریم و از نقش قربانی بودن خارج می‌شویم. مادامی که خودم را قربانی بدانم و دیگران را مقصر بدانم هرگز نمی‌توانم توانایی‌هایم را ببینم و وارد وادی پنجم شوم.

وادی پنجم همان فرمول عملکرد در جزوه جهان‌بینی است؛ زیرا متوجه می‌شویم که حس یا نیرو، ضرب در حرکت مساوی است با عملکرد یا نتیجه انجام کار. از طرفی با دانش‌اندوزی دچار منیت سپس ترس از اقدام و ناامیدی شده و کم‌کم وارد مثلث جهالت خواهیم شد. اگر مدت زیادی روی یک پله بمانیم و حرکت نکنیم، خود این توقف نوعی انحراف است؛ همچنین بدون اقدام مثلث دانایی به مثلث دانایی مؤثر تبدیل نمی‌شود؛ البته هر حرکتی هم صحیح نیست؛ ممکن است دانش و حس خوبی داشته باشیم؛ اما مسیر حرکت اشتباه باشد؛ مثل همان دانشجویانی که برای کسب نمره بهتر مواد مصرف می‌کنند؛ شاید نتیجه ظاهری خوب باشد؛ اما عمل سالمی انجام نشده است؛ بنابراین وادی پنجم راهکارهایی را به ما می‌دهد تا به عمل سالم برسیم.

اولین نکته این است که وادی پنجم فقط درباره انجام دادن نیست؛ بلکه درباره انجام ندادن هم هست. قبل از این‌که کاری انجام دهیم؛ باید در انجام ندادن ضدارزش‌ها به قدرت برسیم؛ زیرا حس سالم از تزکیه و پالایش به دست می‌آید و در نتیجه به عمل سالم ما را هدایت می‌کند. دومین مسئله خودداری است. گاهی فکر و سپس تحقیق می‌کنیم؛ اما باز هم مطمئن نیستیم که عمل ما درست است یا نه؟ در چنین شرایطی عقل سلیم حکم می‌کند که خودداری کنیم. مورد بعدی قناعت است که آن را گاهی با خساست اشتباه می‌گیریم. خساست یعنی بهره نبردن از دارایی و قناعت یعنی بهره درست بردن از آن است. برای من قناعت ارتباط عمیقی با لژیون سردار دارد؛ زیرا بهترین بهره از مال و حتی از حضور انسان این است که در جایی صرف شود که به احیاء انسان‌ها کمک می‌کند و چه چیزی ارزشمندتر از احیاء انسان؟

پس از قناعت صبر مطرح می‌شود تا بدانیم برای این‌که از هر اقدامی نتیجه بگیریم؛ باید فرآیند زمان را بپذیریم. همان‌گونه که هیچ بذری بدون گذشت زمان رشد نمی‌کند و به ثمر نمی‌رسد، هیچ حرکت سالمی نیز بدون صبر نتیجه مطلوب نخواهد داشت. سپس به ۳ ضدارزش مهم می‌رسیم؛ تجسس، قضاوت و غیبت. زمانی انسان گرفتار این ۳ ضدارزش می‌شود که برای خودش برنامه‌ای ندارد، در مسیر رشد خود حرکت نمی‌کند و دچار بی‌عملی شده است. موضوع بعدی پس‌انداز است. اگر اندیشه پس‌انداز نبود، لژیون سردار نیز شکل نمی‌گرفت. هر کار بزرگی از قدم‌های کوچک آغاز می‌شود. دانه‌دانه است غله در انبار.

لژیون سردار مانند دژی محکم، از این شهر آرمانی محافظت می‌کند. در کنگره ما فکر سالم، حس سالم، عشق سالم و عمل سالم را آموزش می‌گیریم. در پایان به توکل، رضا و تسلیم می‌رسیم. برای من این سه مرحله شبیه مراتب نفس هستند؛ نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه. در نفس اماره توکل بیشتر زبانی است. در نفس لوامه انسان به آنچه می‌تواند بپذیرد، رضایت می‌دهد؛ اما در مرحله تسلیم چه بتواند شرایط را هضم کند و چه نتواند، آن را با تمام وجود می‌پذیرد. این مقام جایگاه نفس مطمئنه است و افراد کمی به آن می‌رسند. جمله‌ای از کتابی خواندم که برای من نمایی از وادی پنجم است: الهه خوش‌اقبالی، طرفدار مردان عمل است.

تایپیست: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ویرایش: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صبا