هیچ موفقیتی بدون آموزش و تلاش به دست نمی‌آید

جلسه ششم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی دزفول به استادی همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر زینب و دبیری همسفر لیلا با دستور جلسه «وادی پنجم و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که امروز در این جایگاه هستم. تشکر می‌کنم از خانم فرزانه و خانم زهره که به من اجازه خدمتگزاری دادند و از آقای مهندس کمال تشکر را دارم که این بستر آموزشی را برای ما فراهم آوردند تا بتوانیم خدمت کنیم و آموزش بگیریم.

دستور جلسه امروز، وادی پنجم است. در این وادی آمده که در جهان ما، تفکر به تنهایی قدرت مطلق حل مسائل نیست، بلکه تفکر همراه با رفتن و رسیدن است که آن را کامل می‌کند.

این یعنی برای حل مسائل زندگی، تنها اندیشیدن و فکر کردن کافی نیست. من زمانی می‌توانم از افکار و اندیشه‌هایم به‌خوبی استفاده کنم که آن‌ها را به عمل تبدیل کنم. اندیشه و تفکر تا وقتی وارد مرحله عمل نشود، ارزشی ندارد. اگر تمام متون اخلاقی، پندهای انگیزشی و علوم تربیتی را بلد باشم، اما در لحظه نیاز نتوانم از آن‌ها استفاده کنم و جامه عمل بپوشانم، این دانش‌ها کاملاً بی‌ارزش خواهند بود. همان‌طور که سعدی می‌گوید: «عالم بی‌عمل، مانند زنبور بی‌عسل است.»

از این وادی آموختم که فکر کردن برای رسیدن به هدف کافی نیست. ممکن است انسان ساعت‌ها و حتی سال‌ها به تغییر، آرامش و حال خوب فکر کند، اما تا زمانی که قدمی برندارد، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. وادی پنجم به ما می‌آموزد که باید از تفکر به عمل برسیم و مسئولیت زندگی خود را بپذیریم.

در کنگره‌۶۰ آموخته‌ام که برای رسیدن به حال خوب، باید آموزش‌ها را در زندگی‌ام اجرا کنم. اگر فقط سی‌دی گوش کنم و کتاب بخوانم، اما تغییری در رفتار و نگرشم ایجاد نشود، به نتیجه‌ای نخواهم رسید. عمل سالم و درست است که انسان را تغییر می‌دهد.

این وادی به هفت مرحله مهم اشاره دارد: برگشت از ضد ارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، توکل و رضا. هر یک از این مراحل به من کمک می‌کند تا مسیر زندگی‌ام را بهتر طی کنم. فهمیدم که تغییرات بزرگ با قدم‌های کوچک اما مداوم به دست می‌آید و نباید انتظار داشته باشم همه چیز یک‌شبه تغییر کند.

وادی پنجم به من یاد داد که برای رسیدن به خواسته‌هایم باید از منطقه امن خود خارج شوم و با تلاش و پشتکار حرکت کنم. اگر امروز بذر خوبی بکارم، در آینده ثمره آن را خواهم دید. در کنگره می‌آموزیم که هیچ موفقیتی بدون تلاش و آموزش به دست نمی‌آید. از این وادی فهمیدم که خداوند مسیر را نشان می‌دهد، اما حرکت کردن بر عهده خود ماست. هر قدمی که در راه درست برداشته شود، انسان را به آرامش و دانایی نزدیک‌تر می‌کند.

در پایان از خداوند سپاسگزارم که فرصت آشنایی با کنگره‌۶۰ و این آموزش‌های ارزشمند را به من عطا کرد و امیدوارم بتوانم با عمل به آن‌ها، انسان بهتری باشم.

مرزبانان کشیک: همسفر لیلا و همسفر روح‌الدین

عکاس: همسفر رومینا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)

تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون اول)

ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت

همسفران نمایندگی دزفول