در ابتدای سیدی مسیر آقای مهندس دژاکام هفته بنیان را به همه تبریک میگویند و میفرمایند هفته بنیان تولد همه ماست. این نکته به من این مسئله را یادآور شد که جمع افراد کنگره ۶۰ جمعی است ورای تجمعات دیگر در تجمعات دیگر اکثراً فرد یا افرادی بالا دست هستند و اینها گاهاً تا همیشه بالا دست و بزرگتر و سرور افراد زیردست خودشان هستند اما در کنگره این گونه نیست. در کنگره جایگاههای خدمتی برای مدت محدود و چرخشی است تا مشکلی پیش نیاید.آقای مهندس میفرمایند هفته بنیان تولد همه ماست و به راستی نیز چنین است چون اگر چنین روزی نبود و اگر مهندس دژاکام نبودند روش Dst و داروی ot هم نبود و ما هم نبودیم.در ادامه آقای مهندس به بحث جبر و اختیار اشاره میکنند که این مبحث در کنگره ۶۰ سه پارامتر اساسی دارد : خواست ، تقدیر و فرمان الهی که به من به عنوان یک همسفر یادآوری میکند تا زمانی که خودت نخواهی هیچ اتفاقی در زندگی تو نخواهد افتاد پس اولین پارامتر خواسته من است پارامتر دوم تقدیر است که همان نامه پیشین است.
من در کنگره یاد گرفتم که تقدیر من یعنی آنچه در گذشته کاشتهام و امروز باید درو کنم و این گذشته فقط مربوط به این چهل ، پنجاه سال زندگی من در این بعد نیست ، این گذشته تمام عملکرد من است از روز الست تا به امروز ، پس اگر من در سختی یا رنج هستم مقصر اصلی خودم هستم که شاید در گذشته مسیرهای اشتباه زیادی را طی کردهام و امروز فرصتی برای ناله و شکایت نیست. باید به پا خیزم برای درست کردن تمام اشتباهات گذشتهام وگرنه تا زمانی که اشتباهات را درست نکنم یعنی تا زمانی که تغییری از طرف من نباشد تبدیل و ترخیصی هم نخواهد بود و تا همیشه در این مسائل خواهم ماند.برای تبدیل دو عامل مهم وجود دارد که همان محبت و معرفت است. پایه محبت معرفت است به معنای دانش، من تا به خودم محبت نداشته باشم به دنبال تغییر نخواهم بود پس خودم باید به تمام اطرافیان و هستی محبت داشته باشم و این محبت داشتن آنگونه نیست که من امروز بگویم میخواهم محبت داشته باشم و از فردا این حالت در من به وجود آید، این مسئله هم فرآیندی است که به زمان و آموزش نیاز دارد برای محبت و دوست داشتن باید به دانش آن دست یافت. من باید ابتدا جواب این سوال را بدانم که چرا باید دوست داشته باشم؟ اگر دانش و معرفت من مثبت باشد نتیجهاش محبت است و اگر منفی باشد نتیجهاش نفرت است.
این مفاهیم به من یادآور شدند که چقدر راه حساسی پیش رو دارم و با کوچکترین اشتباهی به اعماق تاریکی فرو خواهم رفت و به من میگویند مواظب باش تا دچار منیت نشوی و مسیرت را به بیراههها نرسانی.این سی دی به من یاد داد که دانش میتواند مثبت یا منفی باشد و چنانچه در مسیر درست و الهی باشم الهامات هم به من کمک میکنند.در بین انسانها زمانی سازندگی خواهد بود که بین آنها محبت وجود داشته باشد و این سازندگی میتواند شامل هر چیزی باشد. این محبت و سازندگی در کنگره ۶۰ مشهود است چون دیگران بدون هیچ چشم داشت و هزینهای و با تمام وجود محبت و خدمت کردند و من به رهایی رسیدم و امروز با تمام وجود تلاش میکنم که در پیشبرد اهداف کنگره موثر باشم .ارتقاء و پیشرفت جایی هست که پایه همه چیز معرفت و محبت باشد و زمانی که من به آن معرفت لازم برسم نیازی ندارم که برای ابراز محبت و دوست داشتن زور بزنم چون در اثر آموزش خواه ناخواه به آن مرحله میرسم و بدون هیچ تلاشی به همه چیز و همه کس محبت خواهم داشت. زمانی که بین انسانها معرفت و محبت باشد زبانها و دل ها یکی خواهند شد و به راحتی میتوان حرف دل دیگران را درک کرد بدون آنکه نیازی باشد تا زبانشان را بدانیم و بدین شکل همه یکدل و یک زبان خواهیم شد و دیگر تنها نخواهیم بود. من از این سی دی یاد گرفتم که جهان بیرون با تمام عظمتش در برابر جهان درون خیلی کوچک است و آقای مهندس تلاش میکند تا آدرس ما را به خودمان بدهند تا خود را بیابیم چون شناخت خود در تغییر و دگرگونی نقش بسیار تا بسیار مهمی دارد. این سی دی به من این بشارت را داد که مسیری که در آن قدم گذاشتهای مسیری درست است و من بینهایت سپاسگزار خداوند مهربانم هستم که توانستم در این مسیر گام بردارم.
منبع:سی دی (مسیر) از مهندس حسین دژاکام
نویسنده: راهنمای تازه واردین همسفر مریم
ویرایش:رابط خبری همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر مریم(لژیون چهارم )
ارسال:همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفرمعصومه(لژیون پنجم)دبیرسایت
همسفران نمایندگی الوند قزوین
- تعداد بازدید از این مطلب :
64