تفکر درست و عمیق، کردار و رفتار را درست می‌کند

در جهان ما تفکر قدرتِ مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید. وادی اول به من تفکر را آموخت؛ اما وادی پنجم می‌گوید: تفکر به‌تنهایی کارساز نیست؛ باید همراه با حرکت و عمل باشد، یعنی تا الان هرچه فکر کردیم و یاد گرفتیم؛ باید آن‌ها را به مرحله عمل برسانیم. اگر ما نتوانیم ساختارهای ذهن خود را تبدیل به ساختارهای عملیاتی نماییم، هیچ وقت به نتیجه مطلوب نمی‌رسیم. فکر کردن سخت است؛ ولی به عمل در آوردنِ آن خیلی سخت‌تر است  مگر این‌که انسان شوق و ذوق داشته‌باشد، اگر انسان در صراطِ مستقیم باشد این اشتیاق و انرژی در او به وجود می‌آید.

ما برای به اجرا درآوردن تفکرمان باید رفتار و کردار خود را پاکسازی کنیم. اگر تفکر ما درست باشد، کردار و رفتار ما نیز سالم خواهدبود، پس باید تزکیه و پالایش را از خودمان شروع کنیم و به‌طرف ارزش‌ها قدم برداریم و از ضدارزش‌هایی مانند: دروغ، غیبت، قضاوت و ضدارزش‌های دیگر دوری کنیم. نکته جالب این است که ما فکر می‌کنیم هر وقت بخواهیم از ضدارزش‌ها برگردیم کار راحتی است، اگر کسی این تصور را دارد کاملاً در اشتباه است، مثلاً فردی که تا امروز دزدی کرده و از امروز به بعد دیگر دزدی نمی‌کند؛ باید تمامی خسارت‌هایی را که به خود و دیگران زده جبران نماید. بعضی از مواقع ما نمی‌دانیم انجام چه کاری به نفع ما و چه کاری به ضرر ما است، آیا این کار ارزش است یا ضدارزش؟ عقلِ سالم حکم می‌کند ما از انجام دادن این کارهای ضدارزشی دست برداریم.

ما باید یاد بگیریم با حداقل امکانات بهترین شرایط را برای زندگی کردن فراهم نماییم و به‌گونه‌ای قناعت و برنامه‌ریزی کنیم که به مرور زمان پایه‌های مالی زندگی خودمان را مستحکم کنیم. فردی می‌تواند بخشنده باشد که چیزی برای بخشیدن داشته‌باشد و اگرنه انسانِ فقیر همیشه دستش جلوی دیگران دراز است. البته باید توجه داشته‌باشیم که《خسیس بودن》 با 《قناعت کردن》 بسیار تفاوت دارد؛ باید با الگو گرفتن از طبیعت سعی کنیم با صبر و تلاش مشکلات را پشت سر بگذاریم و نقطه تحمل خود را بالا ببریم، صبر کردن گاهی اوقات ممکن است تلخ و بسیار سخت باشد؛ ولی درنهایت یکی از مولفه‌های ضروری زندگی صبر است که ما باید آن را فرا بگیریم، چون با صبر و تحمل به پیروزی می‌رسیم. گاهی اوقات ما از روی جهل و نادانی در زندگی دیگران سَرَک می‌کشیم و با قضاوت‌های بی‌مورد، با آبروی آن‌ها بازی می‌کنیم.

بهترین کار این است که دوربین را از روی زندگی دیگران برداریم و وقت و انرژی خود را صرف زندگی خودمان کنیم. پس‌انداز بهترین پشتوانه در زندگی است، چون مسیر زندگی پر از پیچ و خم و مشکل است و یکی از نکاتی که می‌تواند مسیر زندگی را برای ما هموار کند پس‌انداز کردن است. پس‌انداز هم می‌تواند مادی باشد و هم معنوی، شایسته است ما در تمام مراحل زندگی با تفکر، تلاش و کوشش حرکت کنیم و به قدرت مطلق توکل کنیم و به او اعتماد داشته‌باشیم و تسلیمِ محض در مقابل قدرت مطلق شویم، چراکه این بهترین راهِ خوشبختی و تکامل است.

منبع: برداشت از سی‌دی وادی پنجم
نویسنده: همسفر حدیث رهجو راهنما فاطمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: زینب (ه) رهجو راهنما فاطمه (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر فهیمه رهجو راهنما همسفر فاطمه( لژیون چهارم) دبیر سایت
ارسال: همسفر مریم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اسبیکو خرم‌آباد