وادی پنجم بیان میدارد: «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید.» این وادی به من یادآوری میکند که دانستن بهتنهایی هیچ تغییری در زندگی ایجاد نمیکند. اگر بهترین آموزشها را فرا بگیرم، بهترین کتابها را مطالعه کنم و صحیحترین مسیر را بشناسم، اما قدمی در جهت اجرا برندارم، هیچ تغییری حاصل نخواهد شد. پیش از آشنایی با کنگره ۶۰، بارها تصمیم گرفتم زندگیام را تغییر دهم. ساعتها به تفکر میپرداختم، برنامهریزی میکردم و حتی تصمیمهایم را با دیگران در میان میگذاشتم؛ اما به دلیل نبود حرکت، همهچیز در حد اندیشه باقی میماند. وادی پنجم به من آموخت که فاصله میان خواستن و رسیدن، تنها با عمل کردن پر میشود. حرکت، حتی اگر کوچک باشد، بهمراتب ارزشمندتر از سکون و ایستایی است. گاه انسان به دلیل ترس از شکست یا کامل نبودن شرایط، از آغاز مسیر خودداری میکند؛ اما این وادی تأکید میکند که کامل بودن شرایط الزامی نیست، بلکه برداشتن نخستین قدم اهمیت دارد. در کنگره آموختم که آموزش، تفکر و تجربه، سه ضلع اساسی رشد هستند؛ اما بدون عمل، آموزش نیز به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.
هر جلسهای که در آن حضور مییابم، هر سیدی که گوش میدهم و هر خدمت کوچکی که انجام میدهم، گامی در مسیر حرکت محسوب میشود. حرکت سبب میشود دانستهها به باور تبدیل شوند و این باورها در نهایت رفتار انسان را دگرگون میسازند. یکی از نکات مهم این وادی، مسئولیتپذیری است. هیچکس نمیتواند به جای من حرکت کند. راهنما مسیر را نشان میدهد، اما برداشتن قدم بر عهده خود من است. اگر خواهان رسیدن به آرامش باشم، لازم است برای آن تلاش کنم. اگر خواهان حال خوب باشم، باید رفتارهای صحیح را در زندگی خود به اجرا درآورم. این وادی به من آموخت که بهانهها تنها موجب دور شدن از هدف میشوند. هرچند گاهی شرایط دشوار است، اما حرکت در شرایط سخت، ارزشی دوچندان دارد. در مسیر درمان نیز صرفاً داشتن آرزوی رهایی کافی نیست؛ بلکه اجرای قوانین و بهکارگیری آموزشها ضروری است. اجرای دقیق برنامه درمان، گوش سپردن به آموزشها، داشتن نظم و احترام به قوانین، نمونههایی از حرکت در این مسیر بهشمار میروند. این وادی به من امید میدهد که تغییر امکانپذیر است، به شرط آنکه خودم برای آن اقدام کنم. امروز به این باور رسیدهام که موفقیت یک اتفاق نیست، بلکه حاصل انجام مستمر کارهای درست است.
حرکتهای کوچک اما پیوسته، نتایج بزرگی را به همراه خواهند داشت. اگر هر روز اندکی بهتر از روز گذشته باشم، پس از مدتی شاهد تغییرات چشمگیری در زندگی خود خواهم بود. وادی پنجم به من آموخت که در انتظار معجزه نباشم، بلکه خود، بخشی از معجزه زندگیام باشم. هر عملی که با آگاهی انجام شود، انسان را به هدف نزدیکتر میکند؛ در مقابل، دانشی که به مرحله اجرا نرسد، بهتدریج ارزش خود را از دست خواهد داد. امروز تلاش میکنم به جای سخن گفتن، بیشتر عمل کنم؛ به جای گلایه، راهحل بیابم؛ و به جای ناامیدی، حرکت را انتخاب نمایم، زیرا خداوند تلاش انسان را بیپاسخ نمیگذارد. هر قدمی که در مسیر صحیح برداشته شود، انسان را به آرامش نزدیکتر میسازد. از وادی پنجم آموختم که موفقیت، پاداش استمرار است، نه آرزو. امیدوارم بتوانم این آموزش ارزشمند را محدود به جلسات کنگره نکنم، بلکه آن را در تمامی ابعاد زندگی خود به کار گیرم؛ چرا که زمانی که تفکر، آموزش و عمل در کنار یکدیگر قرار گیرند، مسیر رشد و تکامل انسان هموار خواهد شد. از اینکه فرصت آشنایی با این آموزشهای ارزشمند را یافتهام، سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم هر روز با گامهایی کوچک اما مستمر، به انسانی بهتر تبدیل شوم.
نویسنده: همسفر مژگان رهجوی همسفر راهنما مبینا (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر نیلوفر رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
ارسال: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پردیس
- تعداد بازدید از این مطلب :
113