همسفر نازیلا:
وادی پنجم میگوید: «در جهان ما تفکر؛ قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید.» در چهار وادی قبل، راجع به تفکر و نحوه انجام آن خواندهایم؛ اما در این وادی، راجع به اینکه تفکری که به مرحله عمل نرسد، فرایندی ناقص است و نیاز به عمل برای کامل شدن دارد، صحبت شده است. اگر من به تفکری که دارم، چه در گفتار و چه در رفتار عمل نکنم و نشان ندهم؛ پس چه فایدهای دارد که بنشینم و ساعتها راجع به موضوعات مختلف فکر کنم و انرژی و زمانم را بیهوده صرف فکر کردن کنم؟ به نظر من مجموعه این پنج وادی در یک عبارت نهادینه شده است: «پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» از پندار نیک به گفتار نیک رسیدن، فاصله زیادی است؛ همانطور که از گفتار نیک به کردار نیک رسیدن هم فاصله بسیار است.
اگر انسان بتواند پندارش را به مرور زمان و با تلاش مناسب به گفتار و کردار نیک تبدیل کند، معجزههایی در زندگی رخ میدهد. من این را به عینه در مقیاسهای کوچکی که تا الان در زندگیام عملی کردم، دیدم و خدا را هزاران بار شکر میکنم که کنگره را در مسیر من قرار داد تا بتوانم کمکم با انجام آموزشهایی که در اینجا میگیریم، درون و برونم را که قبل از ورود به کنگره یکی نبود، تا حد زیادی یکی کنم و به آرامشی که تا آن موقع نچشیده بودم، برسم؛ آرامشی که گاهی که به آن فکر میکنم، چند قطره اشک شوق از چشمانم جاری میشود.به طور کلی به نظر من چقدر حیف است اگر آدم ایدههایی که در ذهنش دارد، یا راهحلهایی که برای حل مشکلاتش در ذهنش با تفکر به آنها رسیده، و یا آموزشهایی که در زندگی یاد میگیرد را به عمل تبدیل نکند و از نتیجه شیرینشان بهرهمند نشود! درسته، از قوه به فعل درآوردن کار آسانی نیست؛ ولی با تلاش و صبر همه چیز امکانپذیر است.
همسفر خدیجه:
خلاصه سی دی وادی پنجم: گذار از قوه به فعل؛ وادی پنجم تأکید میکند که در جهان فیزیکی، صرفا تفکر به تنهایی مسائل را حل نمیکند، تفکر در کنار «رفت و آمد و رسیدن» (عمل) به کمال میرسد؛ اگر دانش و آگاهی را به مرحله عمل و کاربرد نرسانیم، بیارزش خواهد بود، در وادیهای قبلی روی تفکر و مسئولیتپذیری فردی کار کردیم، جهان ذهنی، شاهکار خلقت است که در آن ساختارهای فکری شکل میگیرند، وادی پنجم، فرمان گذار از جهان ذهنی به جهان عینی و عملیاتی است هدف این است که نقشههای ذهنی را در دنیای واقعی پیادهسازی کنیم، ما باید ساختارهای فکری خود را از حالت «قوه» (وجود داشتن در ذهن) به «فعل» (عمل کردن) تبدیل کنیم، برای این انتقال، باید بستری مناسب فراهم شود که مانع اصلی آن اضطراب و ناامیدی است، برای رسیدن به مرحله عمل، باید از ناامیدی و عدم اعتمادبهنفس خارج و به آرامش رسید فرآیند پالایش و تزکیه برای از بین بردن موانع ذهنی ضروری است پاکسازی درونی، تنها راه تبدیل رفتار و منش از بیتعادلی به تعادل است برای خروج از اضطراب، باید پلههای صعود را طی کرد: پله اول بازگشت از ضد ارزشها، پله دوم، خودداری از کارهای غیرضروری و پله سوم، قناعت است؛ در نهایت، باید از طبیعت بیاموزیم که چگونه با امکانات کم، بهترینها را خلق کنیم.
رابط خبری: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر ساغر لژیون (چهارم)
ویراستاری و ارسال: همسفر زهرا (ز) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
39