تفکر همراه با حرکت

وادی پنجم با این جمله آغاز می‌شود: «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌کند.» برای درک بهتر این وادی، ابتدا باید با جهان‌هایی که انسان در آن‌ها زندگی می‌کند آشنا شویم. انسان تنها در یک جهان زندگی نمی‌کند، بلکه زندگی او در سه جهان جریان دارد: جهان خاکی، جهان ذهنی و جهان خواب. جهان خاکی همان دنیای مادی است که در آن زندگی می‌کنیم؛ جایی که با جسم خود حضور داریم، کار می‌کنیم، درس می‌خوانیم، با دیگران ارتباط برقرار می‌کنیم و مسئولیت‌های زندگی را انجام می‌دهیم.

هر عملی که در این جهان انجام می‌دهیم، نتیجه‌ای واقعی به همراه دارد و سرنوشت ما را شکل می‌دهد. جهان ذهنی، دنیای افکار، خیال‌ها، آرزوها، تصمیم‌ها و برنامه‌های ماست. انسان ابتدا هر کاری را در ذهن خود می‌سازد و سپس آن را در جهان خاکی اجرا می‌کند. اگر ذهن انسان با آموزش صحیح و تفکر درست پرورش پیدا کند، تصمیم‌های بهتری خواهد گرفت؛ اما اگر فقط در ذهن خود باقی بماند و وارد عمل نشود، هیچ تغییری در زندگی ایجاد نخواهد شد. جهان خواب، جهانی است که هنگام خواب آن را تجربه می‌کنیم.

در این جهان، جسم مادی در حال استراحت است، اما روان و نفس انسان فعالیت دارند. گاهی خواب‌ها بازتاب اتفاقات و افکار روزمره هستند و گاهی می‌توانند پیام‌ها یا آموزش‌هایی برای انسان داشته باشند. در کنگره ۶۰ نیز به اهمیت جهان خواب و تأثیر آن بر انسان اشاره شده است. شناخت این سه جهان به ما کمک می‌کند بهتر بفهمیم که انسان فقط با فکر کردن در جهان ذهنی به نتیجه نمی‌رسد، بلکه باید آنچه را آموخته است، در جهان خاکی به مرحله عمل برساند. به همین دلیل، وادی پنجم تأکید می‌کند که تفکر به‌تنهایی کافی نیست و تنها زمانی کامل می‌شود که با حرکت، عمل و رسیدن همراه باشد.

این وادی به من یادآوری می‌کند که فقط فکر کردن برای تغییر کافی نیست و اگر عملی انجام ندهم، هیچ اتفاقی در زندگی من رخ نخواهد داد. گاهی انسان سال‌ها به مشکلات خود فکر می‌کند، تصمیم می‌گیرد و حتی آرزو می‌کند که شرایطش بهتر شود، اما تا زمانی که قدمی برندارد، تغییری ایجاد نمی‌شود. وادی پنجم به من می‌آموزد که پس از تفکر صحیح، باید وارد مرحله عمل شوم. در کنگره ۶۰ یاد گرفتم که حرکت‌های کوچک اما مداوم، نتایج بزرگی به همراه دارند. اگر هر روز وظایف خود را به‌درستی انجام دهم، آرام‌آرام به هدف نزدیک می‌شوم. موفقیت یک‌شبه به دست نمی‌آید، بلکه نتیجه استمرار در انجام کارهای درست است.

وادی پنجم به من می‌آموزد که ترس، ناامیدی و تنبلی، از بزرگ‌ترین موانع حرکت هستند. اگر منتظر بمانم تا همه شرایط ایده‌آل شود، شاید هیچ‌وقت شروع نکنم. باید با امکاناتی که امروز در اختیار دارم، حرکت را آغاز کنم. در این وادی به هفت مرحله نیز اشاره شده است؛ مانند برگشت از ضد ارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، تجسس، قضاوت، غیبت، پس‌انداز، توکل، رضا و تسلیم. هر یک از این موارد می‌تواند انسان را در مسیر رشد و تعالی قرار دهد و به او کمک کند تا زندگی سالم‌تر و آگاهانه‌تری داشته باشد. من متوجه شده‌ام که عمل سالم، اعتمادبه‌نفس را افزایش می‌دهد.

هر بار که به تعهدات خود پایبند باشم، احساس ارزشمندی بیشتری خواهم داشت و انگیزه ادامه مسیر در من بیشتر می‌شود. این وادی به من می‌گوید که دانش، بدون عمل، ارزش واقعی خود را نشان نمی‌دهد. اگر بهترین آموزش‌ها را دریافت کنم، اما آن‌ها را در زندگی اجرا نکنم، نتیجه‌ای نخواهم گرفت. در مسیر درمان و آموزش نیز همین اصل وجود دارد. حضور منظم، گوش دادن به آموزش‌ها، اجرای دستورات راهنما و رعایت اصول کنگره، همگی نمونه‌هایی از عمل سالم هستند که باعث رشد و تغییر می‌شوند. من باور دارم که خداوند راه را به انسان نشان می‌دهد، اما قدم برداشتن بر عهده خود انسان است.

هر قدمی که در مسیر درست بردارم، راه برای قدم‌های بعدی هموارتر می‌شود. وادی پنجم به من امید می‌دهد که تغییر امکان‌پذیر است، به شرط آنکه از فکر کردن خارج شوم و وارد عمل شوم. حتی اگر گاهی اشتباه کنم، باز هم حرکت بهتر از سکون است؛ زیرا در حرکت، فرصت یادگیری و اصلاح وجود دارد. از این وادی آموخته‌ام که امروز بهترین زمان برای شروع است. نباید انجام کارهای درست را به فردا موکول کنم، زیرا فرصت زندگی در همین لحظه است.

نویسنده:,راهنما‌همسفر‌فرشته (لژیون‌هشتم)
رابط خبری:همسفر وحیده رهجوی راهنما همسفرفرشته (لژیون‌هشتم)
عکاس:همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون‌دهم)
ویرایش‌و‌ارسال:همسفرفرشته‌رهجوی‌‌راهنما‌همسفر‌فاطمه(لژیون‌پنجم) نگهبان‌سایت‌
همسفران‌ نمایندگی حکیم‌ هیدجی