« درک کردن ، بسیار زیبا تر از قضاوت کردن است.»

ششمین جلسه از دور بیست و هشتم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 شعبه تخت جمشید شیراز در تاریخ 1405/04/18 با استادی مسافر سعید راهنمای لژیون سوم و نگهبانی مسافر مجتبی ودبیری مسافر ابراهیم رأس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد،

خدا رو شاکر و سپاس گذارم که امروز این فرصت را به من داد که در این جایگاه قرار بگیرم و از همه دوستان عزیز آموزش بگیرم  ، امروز انتخابات مرزبانی رو داشتیم خیر مقدم عرض میکنیم خدمت بزرگوارانی که از مرکز تشریف آوردن و خدا قوت بهشون میگیم ممنونیم از حضور شان به شعبه خودشان ، و انشالله که یک انتخابات خوب و سالمی رو انجام داده باشیم.
   
راجب دستور جلسه قضاوت و جهالت ، این دوکلمه با هم  یک  ارتباطی دارند  ما یک مثلث جهالت داریم که شامل ترس،منیت و ناامیدی میشه هرکدام از حس های منفی و کارهای ضد ارزشی که انجام میدهیم قطعا زیر مجموعه یکی از اضلاع این مثلث قرار میگیره و به نظر من   قضاوت می‌تونه زیر شاخه منیت باشه ،   من اگر درگیر قضاوت میشوم باید این موضوع را برای خودم لحاظ کنم که حس های من محدود است و نمیتوانم قضاوت دقیق و درست را انجام بدهم ، وقتی من قضاوت میکنم حتما یک رای صادر میشه و بعدش اون حکمی که صادر شده انجام میشه ، و وقتی که قضاوت اشتباه باشد، غلط باشد ، ناقص باشد ،  حکم که صادر میشود  غلط خواهد بود ،  و اجرای حکم ممکنه عادلانه نباشه طبق آموزشی که از آقای مهندس گرفتم فهمیدم که تنها قاضی مطلق در این جهان هستی فقط خداونده   ، چون خداوند اول و آخر همه چیز را میداند، خداوند پیدا و پنهان همه چیز را میداند ، خداوند دانای مطلق است ، قادر مطلق است ، و چون همه چیز را میداند می‌تواند درست قضاوت کند، رای صادر کند ،
حالا تکلیف من چیه توی جهان هستی ؟
آیا میتوانم قضاوت نکنم ؟؟!!
  اگر به مرحله‌ای رسیدیم که بتوانیم قضاوت نکنیم چه در رفتار چه در گفتار و چه در ذهن خودمون ،یعنی به عالی ترین مرحله کمال انسانی رسیدیم، خیلی کار سختیه و بعید می‌دونم کسی بتواند به این راحتی به این جایگاه برسد و بتواند قضاوت انجام ندهد ،  من که از صبح بیدار میشوم مدام درگیر قضاوت هستم  ولی یه راهکاری که کنگره جلوی پای من گذاشت و خیلی برای من راه گشا بود اینه که توی هر موضوعی که بخواهم قضاوت کنم میشه یک مثلث ترسیم کرد که یک ضلعش اون اتفاق و اون موضوعی هست که اتفاق افتاده ،
ضلع دوم  اون چیزی هست که من فکر میکنم و  ضلع سوم   چیزی هست که من نمیدونم  ،
وقتی با استفاده از این سه تا ضلع قضاوت رو من انجام بدهم باعث میشه قضاوت رو با تاخیر انجام بدهم، یا حداقل  اطلاعات دقیق تری کسب کنم ، و این باعث میشه اون قضاوت رو به درستی انجام بدهم ،
مثال من قبلاً بارها تصادف میکردم  سریع تو ذهنم قضاوت میکردم این آدم بی احتیاط بوده و... پیاده میشدم و باهاش درگیر میشدم ،و کار به زد و خورد میکشید ، بعد اینکه این دستور جلسه رو یاد گرفتم  اولین باری که تصادف برای من پیش اومد یک ماشینی ،سرعتی هم نداشتیم از عقب به ماشین من خورد تصادف شد ،خب یه ضلع اون مثلث  تصادف بود که اتفاق افتاد، یک ضلعش اون چیزی بود که من فکر میکردم ، من فکر میکردم که این آدم قطعا سرش توی گوشی بوده ،  اما وقتی ضلع سوم رو هم توی قضاوتم لحاظ کردم  گفتم شاید یه چیز دیگری هم باشد که من نمیدانم  ، اونجا اون ضلع سوم باعث شد که من درگیر نشوم  ، بعدش هم معلوم شد بنده خدا ترمز ماشینش مشکل داشته و اصلا خطای انسانی نبوده ،
توی موضوعات مختلف اگه من  این ضلع سوم رو  برا خودم در نظر بگیرم در صلح و آرامش قرار میگیرم ، مثلا  قبلا  ،همسفرم  می‌گفت چهارتا نون بخر بیا خونه، اگر می امدم نون دستم نبود قضاوت کرده بود رای هم صادر کرده بود حکمم اجرا میشد ولی بعد از اینکه این دستور جلسه رو در کنگره یاد گرفتیم  به همدیگه  زمان میدهیم که ابعاد موضوع مشخص بشه تا  بتوانیم قضاوت صحیح رو انجام بدهیم ،
توی کنگره من یاد گرفتم که خودم رو چطوری قضاوت کنم ،  حتی من قبل از کنگره خودم رو هم درست قضاوت نمی‌کردم ، میگفتم من یک آدم بی اراده‌ای هستم ، من یک آدم لذت طلبی هستم ، من یک آدم لذت جویی هستم ، نمیتوانم ترک کنم  ، نمیتوانم از عهده ترک بر بیایم  ، این از جهالت من بود،  زمانی که اومدم کنگره فهمیدم که  همه چیز فقط اراده نیست ، راه و روش درست هم مهمه؛
از همه شما دوستان سپاسگزارم

ویرایش: مسافر سعید
بارگذاری: مسافر هادی