وفای به عهد انسان را قوی می‌کند

یازدهمین جلسه از دور پنجم لژیون های سردار نمایندگی کاشمر به استادی دنور مسافر امید، نگهبانی پهلوان محترم مسافر جواد و دبیری دنور محترم مسافر محسن با دستور جلسه «تخریب های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» روز یکشنبه 21 تیر ماه 1405 ساعت 15:45 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان امید هستم یک مسافر.
از نگهبان جلسه تشکر می کنم که اجازه دادند دراین جایگاه بنشینم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.

در کنگره 60 هر چیزی که غیر ممکن به نظر می‌رسد، روزی به سر انجام خواهد رسید. در این سیستم فقط اعتیاد نیست که درمان می شود بلکه بسیاری از رفتارها و مشکلاتی که تصور می‌کنیم تغییرشان غیرممکن است مثل دروغ، غیبت، دورویی و بسیاری از ضعف‌های اخلاقی نیز قابل اصلاح و درمان هستند. گاهی درست کردن این رفتارها از درمان  مواد مخدر نیز سخت‌ تر است. تجربه ای که من از مصرف شیشه داشتم، همه چیز به مرور اتفاق افتاد. همان‌ طور که از کشیدن اولین نخ سیگار تا سیگاری شدن چند سال طول کشید مصرف شیشه هم همین‌ گونه بود. سال ۱۳۸۷ در تهران، اولین بار شیشه مصرف کردم، سه شبانه‌ روز نخوابیدم و مدام در خیابان‌های تهران پرسه می زدم، نه غذایی خوردم و نه استراحتی داشتم. وقتی جلوی آینه رفتم خودم را نشناختم، چون صورتم پر از زخم شده بود و آن ‌قدر تغییر کرده بودم که از دیدن خودم وحشت زده شده بودم و با خودم گفتم دیگر هرگز سمت این ماده نخواهم رفت، اما بعد از یک سال دوباره مصرف کردم، تا جایی که به خودم می ‌گفتم  باید از اول شیشه مصرف می کردم. این تغییر نگرش یک‌ شبه اتفاق نمی‌افتد، حاصل سال‌ها فریب نفس است. حدود یک سال و نیم مصرف مداوم شیشه داشتم. احساس می‌ کردم همه مراقب من هستند، صدای پا می‌شنیدم یا فکر می‌ کردم باران می‌ بارد، در حالی که خبری نبود. بسیاری از خاطرات آن دوران را به خاطر شدت مصرف به یاد نمی ‌آورم، به جایی رسیده بودم که بارها شب‌ها با خودم فکر می‌ کردم شاید صبح دیگر بیدار نشوم. اما دوباره چشم باز می‌ کردم و با همان حال خراب به زندگی ادامه می‌ دادم. کنگره ۶۰ زندگی مرا تغییر داد، از انسانی که در لجن زار اعتیاد زندگی می‌ کرد، به کسی تبدیل شدم که امروز همسر و خانواده‌اش با آرامش منتظر او هستند.

این تغییر برای من هنوز هم باورکردنی نیست. اعمال ما معرف شخصیت ما هستند، نه حرف‌هایمان. اگر می‌ خواهیم خداوند و هستی نعمت بیشتری به ما بدهند، باید قدردانی خود را با رفتارمان نشان دهیم. به همین دلیل مشارکت در لژیون سردار را وظیفه خودم می‌ دانم. اگر امروز توان کمک کردن دارم به خاطر همین سیستم است، حتی اگر توانایی پرداخت مبالغ زیاد را نداریم هیچ اشکالی ندارد، مهم این است که در این مسیر سهمی داشته باشیم تا نشان دهیم قدردان این سیستم هستیم. من سال اول فقط چهارصد هزار تومان در گلریزان مشارکت کردم، اما همان مبلغ برایم ارزش زیادی داشت، چون با تمام توانم پرداخت کرده بودم، کمک کردن فقط پول نیست، اگر کسی حتی یک فیلتر سیگار را از روی زمین بردارد، باز هم به کنگره خدمت کرده است. یکی از اتفاقاتی که در جشن گلریزان رخ می دهد این است نسبت به تعهدی که اعلام می کنیم پایبند نیستیم، اما کنگره جایی است که یاد می‌گیریم به عهدی که بسته ایم عمل کنیم، وفای به عهد انسان را قوی می‌کند، درست مثل عضله ‌ای که زیر فشار ساخته می‌شود. هرچه انجام تعهد سخت‌ تر باشد، نتیجه آن ارزشمند تر خواهد بود. امیدوارم همه ما بتوانیم قدردان این جایگاه باشیم، به تعهدات خود عمل کنیم و سهمی هرچند کوچک در ادامه مسیر کنگره ۶۰ داشته باشیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، صمیمانه سپاسگزارم.
عکاس: مسافر مرتضی
تایپ: مسافر سلیمان
ویراستار: مسافر مهدی
ارسال خبر: مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر حسین