حس خراب، عامل قضاوت

جلسه چهارم از دوره پنجاه‌ و‌ نهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره‌۶۰ نمایندگی سمنان، با استادی‌ راهنما محترم مسافر علیرضا، نگهبانی همسفر محسن و دبیری مسافر محمدرضا، با دستور جلسه « قضاوت‌وجهالت»  پنجشنبه 18 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت 17 آغاز به ‌کار‌ نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر، خداوند را شاکرم که در این جایگاه قرار گرفتم، از جناب مهندس و خانواده‌ محترمشان تشکر می‌کنم به خاطر فراهم نمودن این بستر مناسب تا خدمت کنم، آموزش بگیرم و به حال خوش برسم. از ایجنت و مرزبانان شعبه تشکر می‌کنم که من را برای خدمت در استادی جلسه لایق دانستند. در مورد دستور جلسه قضاوت و جهالت باید بگویم که وقتی در کنگره کلمه قضاوت را می‌شنویم یعنی کلمه‌ای ممنوع؛ ولی با این‌ حال نمی‌شود قضاوت نکرد چون به‌واسطه‌ اختیاری که خداوند داده است، ما باید بین حداقل دو چیز یکی را انتخاب نماییم. دستور جلسه می‌گوید قضاوتی را که همراه با جهالت باشد نباید انجام بدهیم؛ چون بیشتر قضاوت‌ها توسط خراب بودن حس خودمان انجام می‌گیرد که با درست شدن حس ابراز پشیمانی می‌کنیم که چرا این کار را انجام دادیم. وقتی حس من در لحظه یا در روزهای مختلف تغییر می‌کند، هنوز به آن درجه از دانایی و پالایش نرسیده‌ام و نمی‌توانم به خودم اجازه بدهم که دیگران را قضاوت کنم.

گاهی اوقات شخصی کاری را انجام می‌دهد که مورد قضاوت ما قرار می‌گیرد؛ ولی با دادن توضیحات و بررسی متوجه می‌شویم که در مورد ایشان اشتباه می‌کردیم و مجبور هستیم عذرخواهی کنیم، کنگره این‌جور قضاوت‌ها را منع کرده است؛ چون آرامش‌مان را به هم می‌زند. تمام کارهایی که انجام می‌دهیم و آموزش‌هایی که می‌گیریم برای این است که در امنیت زندگی کنیم و دیگران هم در امنیت باشند. جناب مهندس بارها در سی‌دی‌های خود بیان نموده است که حتی قضاتی که علم قضاوت را دارند، گاهی اتفاق می‌افتد که حکم نادرستی صادر کنند و فردی که بی‌گناه است محکوم شود؛ پس چطور من به خودم اجازه می‌دهم که بدون آگاهی و علم دیگران را مورد قضاوت قرار بدهم. اگر قرار بر قضاوت کردن باشد باید خودم را مورد قضاوت قرار بدهم. اگر دوربین من به سمت خودم باشد و روی خودم کار کنم.

کنگره جایگاه‌های خدمتی زیادی در اختیار من قرار خواهد داد و می‌توانم از آن برای پیشرفت خودم استفاده کنم. درسی که من از این دستور جلسه گرفته‌ام این است که در مسائلی که اجازه‌ قضاوت کردن دارم قضاوت کنم، مثلاً یک راهنما می‌تواند رهجوهای خودش را در راستای درمان اعتیاد قضاوت کند؛ ولی همان راهنما اجازه‌ی قضاوت کردن رهجوهای دیگر لژیون‌ها را ندارد. از اینکه به صحبت‌هایم توجه نمودید از همه‌ شما سپاسگزارم.

عکاس: مسافر بهروز لژیون‌نهم
ویراستار: مسافر کریم لژیون پانزدهم
نگارش متن :مسافر محمد لژیون چهاردهم
ارسال خبر: همسفر محمد جواد لژیون یکم همسفران آقا

مرزبان خبری : مسافر میلاد