قضاوت و جهالت

 همسفر فرزانه :

ابتدا باید تعریف کنیم که قضاوت یعنی حکم کردن، و جهالت یعنی نا آگاهی. اما چرا در دستور این دو مفهوم در کنار هم آمده‌اند؟ زیرا کسانی که به قضاوت‌های بی‌مبنا روی می‌آورند، در واقع از مرحله جهالت هستند و این قضاوت‌های ناآگاهانه تنها باعث ایجاد کینه و نفرت در دل انسان‌ها می‌شود.راهکار مقابله با این جریان چیست؟ تنها راه بالا بردن سطح آگاهی و دانش است. اگر انرژی و تمرکزی را که صرف قضاوت کردن دیگران می‌کنیم صرفِ یادگیری و دانش کنیم، از تاریکی جهالت به نور دانایی می‌رسیم. در این صورت قضاوت را کنار می‌گذاریم و در زندگی خود دارای هدف و برنامه‌ای مشخص خواهیم بود که مانع از تجاوز به حریم دیگران می‌شود.البته، باید میان دو نوع قضاوت تفکیک قائل شویم. قضاوتِ کورکورانه با قضاوتِ آگاهانه (مانند قضاوت یک قاضی) متفاوت است. قضاوتِ  با  تفکر، آموزش و تجربه، در واقع  مثلث دانایی را تشکیل می‌دهد ‌٫این نوع قضاوت نه تنها آسیب‌زا نیست، بلکه می‌تواند خرابی‌ها را به آبادانی تبدیل کند.

همسفر سهیلا :

در زندگی، ما  باید نسبت به رفتار و اعمال خودمان "قضاوت" داشته باشیم، اما بدگویی و قضاوت درباره زندگی دیگران، نوعی جهالت است.
من قبل از اینکه به کنگره بیایم، مدام در حال قضاوت کردن دیگران بودم و در کارهایی که اصلاً به من مربوط نمی‌شد، دخالت می‌کردم. می‌دانم که این حرف‌ها و قضاوت‌های من، ممکن بود باعث ناراحتی دیگران یا حتی از هم پاشیدن زندگی آن‌ها شده باشد.
اما در کنگره ۶۰ آموختم که درباره زندگی هیچ‌کس قضاوت نکنم، چون قضاوت کردن یعنی جهالت. حالا یاد گرفته‌ام که درباره دیگران مثبت فکر کنم و حتی افکار و اندیشه‌های خودم را هم با نگاهی مثبت و سازنده بررسی کنم.

نویسندگان : همسفر فرزانه رهجوی راهنما اعظم لژیون سوم کیش
همسفر سهیلا رهجوی راهنما ساناز لژیون یکم کیش
ویراستاری و ارسال : همسفر بهاره نگهبان سایت رهجوی راهنما ساناز لژیون یکم کیش
همسفران نمایندگی کیش