قضاوت و جهالت با یکدیگر رابطه مستقیمی دارند؛ زیرا هر دو میوه و بذر ناآگاهی هستند. قضاوت به معنای حکم کردن و جهالت به معنای ندانستن است. اگر بخواهیم به موضوع قضاوت بپردازیم، قضاوت کردن کار بسیار سختی است؛ البته بهگونهای که وقتی یک قاضی میخواهد حکمی را صادر کند، بسیار تحقیق میکند؛ اما بعدها متوجه میشود که حکم او اشتباه بوده است.
در نتیجه افرادی که متخصص این کار هستند نیز گاهی دچار اشتباه میشوند؛ پس چگونه ما به خود اجازه میدهیم که دیگران را براساس یک سری اطلاعات اشتباه قضاوت کنیم؟ اگر بخواهیم از دیدگاه انسانی به مقوله قضاوت نگاه کنیم درمییابیم که قضاوت کردن از ابزار نیروهای منفی و سبب گمراهی عقل میشود.
مهندس حسین دژاکام میفرماید: «ما انسانها همیشه کارهای خود را با چشمانمان انجام میدهیم؛ بهعنوان مثال با چشم خود میبینیم، تصمیم میگیریم و قضاوت میکنیم. درست مانند زمانی که یکی از آشنایان ما در خارج از کشور کنار یک ماشین خارجی عکس میگیرد و ما با خود تصور میکنیم که آن شخص پولدار شده است؛ درصورتیکه ممکن است تنها با آن ماشین عکس گرفته باشد».
گاهی اوقات دو شخص را در حال صحبت کردن با یکدیگر میبینیم و در ذهن خود برداشت نادرستی میکنیم و هر دو را قضاوت میکنیم. یکی از دلایلی که دستور جلسه قضاوت در کنار جهالت میآید این است که قضاوت دقیقاً از جهل و ناآگاهی انسان سرچشمه میگیرد و انسان در هر دو موضوع از عدم دانایی رنج میبرد.
اگر میخواهیم درگیر موضوع قضاوت و جهالت نشویم؛ باید دانایی خود را بالا ببریم. در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ ما با استفاده از جهانبینی کاربردی، نوشتارها، کتابها و نوشتن فایلهای صوتی سعی میکنیم دانایی خود را افزایش دهیم.
دانایی یکی از ویژگیهای مهمی است که هر انسانی باید به صورت فردی به کسب آن بپردازد؛ زیرا همانطور که در کتاب جهانبینی کاربردی گفته شده است، دانایی در مقابل نیروهای منفی و بازدارنده مانند یک فیلتر عمل میکند و آنها را از رسیدن به اهدافشان بازمیدارد.
دکتر امین دژاکام در فایل صوتی «قضاوت» میفرمایند: «اگر دیگران را به خاطر یک صفت قضاوت کنیم؛ درواقع بذر و دانه آن صفت در درون ما وجود دارد و با استفاده از قضاوتی که کردهایم، بستر مناسب را فراهم میکنیم تا آن بذر رشد کند. به همین علت هنگامی که یک شخص را قضاوت میکنیم، چند سال بعد دقیقاً شبیه همان فرد رفتار میکنیم. ناگفته نماند که نیروهای همجنس یکدیگر را جذب میکنند، پس اگر صفت بدی در دیگران دیدیم؛ باید بدانیم از همان نوع و جنس صفت در درون ما نیز وجود دارد».
قضاوت دارای دو سویه مثبت و منفی است. سویه منفی آن زمانی است که ما دیگران را مورد قضاوت قرار میدهیم و سویه مثبت آن زمانی است که خود را در مقام قاضی قرار میدهیم و خودمان را قضاوت میکنیم. از نظر من هر کدام از اعضاء کنگره۶۰ باید روزی خودمان را قضاوت کنیم که در گذشته چه بودهایم و حالا به کجا رسیدهایم؟ در واقع چه تاریکیهایی را تجربه کردهایم و اکنون در چه مسیری قرار داریم؟
اگر پس از قضاوت خود متوجه شدیم که در مسیر اشتباهی گام برداشتهایم؛ باید جبران خسارت کنیم و از راه رفته بازگردیم تا به صلح، آرامش و آسایش برسیم. مهندس حسین دژاکام در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» میفرمایند: «باید نفس را با اطلاعات و آگاهی تربیت کرد». خداوند بزرگ را شاکرم که در مسیر کنگره قرار گرفتم و میتوانم خود را اصلاح کنم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر شهربانو رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان
- تعداد بازدید از این مطلب :
211