رعایت کردن حرمت ها من را به هدفم میرساند

ششمین جلسه از دوره هفـــتادو دوم سری کارگاه‌های آموزشی و خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ابن‌سینا با استادی راهنمای محترم مسافر مصطفی، به نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر محمد با دستورجلسه"حرمت کنگره ۶۰، چرا روابط کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است" روز دوشنبه 08 تیر ۱۴۰۵ در ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد جلسه:

سلام دوستان، مصطفی هستم، یک مسافر. ابتدا از خدای خودم سپاسگزارم، همچنین از آقای مهندس و خانوادهٔ محترمشان تشکر می‌کنم که این بستر بسیار خوب و عالی را فراهم کردند تا بتوانم در این جایگاه حاضر شوم، خدمت کنم و از راهنمایی‌های عزیزان آموزش بگیرم. از آموزش‌هایی که همواره در کنارشان دریافت می‌کنم، سپاسگزارم. از بخش مرزبانی و ایجنت محترم نیز سپاسگزارم که این موقعیت را در اختیار من قرار دادند. دستور جلسهٔ امروز: «حرمت کنگرهٔ شصت». چرا اصلاً این حرمت گذاشته شده؟ چرا این قوانین وجود دارد؟ و چرا باید به آنها عمل کنم؟ هر سیستمی که وارد آن می‌شویم ، مانند یک شرکت، یک سازمان، یا حتی خانهٔ خودمان ، دارای قوانین و چارچوب‌هایی است. مثلاً وقتی می‌خواهم وارد بانک شوم، باید قوانین آن بانک را رعایت کنم. کنگرهٔ ۶۰ نیز همین‌ گونه است. زمانی که وارد کنگرهٔ ۶۰ می‌شوم، در جلسات عمومی شرکت می‌کنم و می‌بینم که قوانین و حرمت‌های کنگره، دوبار در هر جلسه (یک بار در ابتدا و یک بار در انتها) برای من خوانده می‌شود. این نشان ‌دهندهٔ اهمیت این قوانین است. این قوانین در طول سال‌ها به‌ روزرسانی شده و بندهایی به آنها اضافه شده تا امروز به این شکل کامل در اختیار من قرار گرفته است.رشد و پیشرفت هر سیستم، نهاد یا سازمانی، به این بستگی دارد که اعضای آن، قوانین را به ‌درستی اجرا کنند. اگر امروز کنگرهٔ ۶۰ با این قدرت رو به جلو حرکت می‌کند و اگر ما در اینجا حالِ خوب دریافت می‌کنیم، به خاطر این است که اعضای کنگرهٔ ۶۰ این قوانین را رعایت می‌کنند. این موضوع بسیار مهم است. ایجنت محترم، قسمت مسافران و همسفران ، مرزبان‌ها، دیده ‌بان‌ها و مسئولان، مجری قوانین  کنگره هستند. دیده ‌بان‌ها قوانین را به ایجنت‌ها و مرزبان‌ها انتقال می‌دهند و آنها در شعب، آنها را اجرایی می‌کنند.

پس من به عنوان یک رهجو، وظیفه دارم زمانی که از درِ شعبه وارد می‌شوم و پا به کنگرهٔ ۶۰ می‌گذارم، به این مسائل به‌خوبی گوش دهم و همواره به آنها عمل کنم. عمل به این قوانین و حرمت‌ها باعث می‌شود که به هدف خود برسم. هدف من در سفر اول، رهایی است. اگر می‌خواهم رهاییِ خوبی داشته باشم و حالِ خوب دریافت کنم، باید آن قوانین را رعایت کنم. می‌گویم کنگره مکانِ مقدس و امنی است، به خاطر اینکه قوانین در آن به‌خوبی اجرا می‌شود. اعضای کنگرهٔ ۶۰ ، رهجوها، راهنماها، دیده‌بان‌ها، و همه این قوانین را اجرا می‌کنند. اگر به من می‌گویند «دروغ نگو»، به این خاطر است که من تا دیروز، بیرون از کنگره، به واسطهٔ مصرف مواد مخدر، هزاران کار ضدِارزشی انجام می‌دادم؛ اما امروز به کنگره آمده‌ام تا از آن ضدِارزش‌ها دور باشم. قوانین کنگرهٔ ۶۰ همواره به من گوشزد می‌کند که «دروغ نگو»، «سرزنش نکن»، «بدون اجازه وسط حرف کسی نپر».مثلاً در لژیون، وقتی یک  رهجو در حال صحبت است، رهجوی دیگر نمی‌تواند وسط حرف او بیاید و بگوید که این حرف اشتباه است. باید صبر کنیم تا صحبت او تمام شود، سپس اجازه بگیریم و اگر راهنما اجازه داد، بتوانیم دربارهٔ آن موضوع مشارکت کنیم. همچنین نمی‌توانیم دربارهٔ خودِ شخص صحبت کنیم؛ بلکه باید مشارکتِ خودمان را انجام دهیم. در کنگرهٔ ۶۰، داد و ستد مالی نداریم.و به هیچ عنوان نباید این قوانین را نادیده بگیریم چون آسیب میبینیم.ممنونم از اینکه به صحبت های من گوش کردید.

تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم

عکس: مرزبان خبری

نگارنده: مسافر محمد لژیون دوازدهم