گامِ نخست برای تغییر

جلسه یکم از دور پانزدهم از کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی وکیلی با استادی مسافر میلاد، نگهبانی مسافر محمود و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه" وادی چهارم و تاثیر آن روی من" در روز سه‌شنبه 2 تیر 1405 ساعت17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
این جلسه می‌خواهم در مورد وادی چهارم صحبت کنم. از وادی یک تا وادی سوم، ما بیشتر یاد می‌گیریم که چگونه فکر کنیم و به چه نحوی اندیشه داشته باشیم. وادی چهارم به نوعی این مسیر را کامل می‌کند. ما باید یاد بگیریم که مسئولیت خودمان را در مسائل حیاتی به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویش نیست. در بسیاری از موارد در جایگاهی قرار می‌گیریم که شاید از خودمان راضی نیستیم یا درگیر یک‌سری مشکلاتیم؛ اما باید بدانیم هیچ‌کس بهتر از خود ما نمی‌داند چه اتفاقی افتاده و چه دلیلی داشته که در این نقطه قرار گرفته‌ایم. فقط خودمان می‌دانیم، پس خودمان هم می‌توانیم روی خودمان حساب کنیم و در جهتش قدم برداریم.

چیزی که در این وادی برای من جالب بود، پذیرش است. وقتی پذیرش داشته باشم، می‌توانم در جهت تغییر حرکت کنم. یا برعکس، می‌توانم خیلی ساده و از سر حق‌به‌جانب بودن، همان‌طور که در وادی چهار گفته می‌شود، این مسئولیت را بدهم به خداوند و بگویم «خدا بزرگه، درست می‌شه» و خودم کنار بنشینم و تکالیف و وظایفم را انجام ندهم.
در وادی چهار گفته می‌شود که ما نباید روی هیچ‌کس حساب کنیم، جز تفکر خودمان، وجود خودمان، تلاش خودمان و آموزش‌هایی که می‌گیریم. آن‌وقت است که تازه می‌توانیم یک مساعدت و نظری هم از قدرت مطلق داشته باشیم.

یک مسئله دیگر هم این است که ما بهتر از هر کسی می‌دانیم در چه جایگاهی قرار داریم و چه حالی داریم. همیشه برای من سؤال بود که وقتی به کنگره می‌آیم، باید چه انتظاری داشته باشم. خیلی وقت‌ها به خودم گفته‌ام «کنگره هم دی تجربه کرده‌ام و آن‌جا هم حال من خوب نبوده. وقتی این سؤال را از خودم می‌پرسم، متوجه می‌شوم که خودم هیچ حرکتی برای خودم انجام نداده‌ام.
صرف اینکه فقط بیایم کنگره و بروم و توقع داشته باشم با همین آمدن و رفتن به حال خوب برسم، نه؛ این‌طور نیست. من باید بیشتر روی آموزش‌هایم کار کنم و با نوشتن سی‌دی و مشارکت، آن تغییر را ایجاد کنم.

پیاده‌سازی و عکاس خبری مسافر مهدی لژیون ششم