English Version
This Site Is Available In English

بخشش، مانند شمشیر دو لبه است

بخشش، مانند شمشیر دو لبه است

جلسه چهارم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی عمان سامانی شهرکرد به استادی راهنما همسفر مینا، نگهبانی راهنما همسفر شیرین و دبیر موقتی پهلوان همسفر زینب با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» روز یک‌شنبه ۷ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:٣٠ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه امروز «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است.» آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «یک قانون بد، بهتر از بی‌قانونی است.» ساختارهای منفی هم برای خودشان قوانینی دارند. کوچک‌ترین عضو جامعه خانواده است؛ اگر حرمت و قانون نباشد و حد و مرزها تعیین نشوند، آن خانواده به سمت نابودی می‌رود. ما حرمت‌ها را اول در خانواده آموزش می‌گیریم تا به مجموعه‌های بزرگتری مانند کنگره برسیم. آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «حرمت و نظم در کنگره باید بیشتر رعایت شود؛ چون در اینجا مدیریت بحران انجام می‌شود و برای افرادی که آسیب دیده و به‌هم ریخته‌اند خدمت انجام می‌شود.» در نوشتار گفته می‌شود: «هر شخصی با ورود به کنگره باید حرمت آن را حفظ نماید.»

دکتر امین جانشین بنیان و دیده‌بان در فایل صوتی «فهم» می‌فرمایند: «من وارد ساختاری نمی‌شوم؛ اگر هم وارد شدم، باید فرمانبرداری کنم.» اگر می‌خواهم از امکانات نمایندگی برخوردار باشم و انرژی کسب کنم، باید فرمانبردار باشم. اگر خلاف قوانین عمل کنم یا با نظر خودم پیش بروم، نه تنها از امکانات برخوردار نمی‌شوم؛ بلکه در من رنج و اندوه به وجود می‌آید، مانند این‌که در رودخانه خلاف جهت آب حرکت کنم و باید فشار زیادی را متحمل شوم، بعد هم تصور می‌کنم که سیستم یا افراد خدمتگزار سیستم مشکل دارند؛ بعد از مدتی هم ممکن است به بیرون از کنگره پرتاب شوم؛ باید به این درک برسم که اگر حرمت‌ها رعایت شوند به خودم کمک کرده‌ام.

در قوانین رانندگی گفته می‌شود از کمربند ایمنی استفاده شود؛ باید این را ارزش بدانم و رعایت کنم، نه از ترس مأمور یا جریمه شدن ناچار به رعایت قوانین باشم. وقتی گفته می‌شود که سیگار و قلیان نکشید به خاطر سلامتی خود من است و باید برایش ارزش قائل شوم. وقتی هم می‌گویند: حرمت‌ها و اندازه‌ها رعایت شود، به دلیل محافظت از خودم است که به خودم لطمه و آسیب وارد نکنم.

حرمت از حریم و اندازه‌ها می‌آید؛ ما در کنگره می‌گوییم جهان‌بینی، علم اندازه‌ها است. در کنگره به من فرصت داده می‌شود که اندازه‌ها را یاد بگیرم و با تکرار و تمرین بتوانم در بیرون از سیستم کنگره هم آموزش‌ها را به اجرا درآورم. من اینجا یاد می‌گیرم که در خانواده چگونه رفتار کنم و این‌ها تکرار و تمرین می‌خواهد؛ شاید یک مدت طولانی بگذرد و این موارد ذره‌ذره اتفاق می‌افتد.

در حرمت کنگره گفته می‌شود کنگره مکان مقدس و امنی است؛ مقدس است به خاطر این‌که انسان‌های زیادی از تاریکی خارج می‌شوند و امن است چون چارچوب، قوانین و حرمت دارد و آن من هستم که با حفظ و رعایت قوانین و حرمت‌ها امنیت را در کنگره به وجود می‌آورم. در نوشتار کنگره گفته شده که از دروغ گفتن، سرزنش کردن، الفاظ ناشایست بیان کردن، قضاوت کردن، پشت سر دیگران حرف زدن و ... پرهیز کنیم. آقای مهندس حسین دژاکام همیشه می‌فرمایند: «دروغ گفتن، بالاترین ضد ارزش است.» اگر می‌خواهم به خودم کمک کنم؛ باید با خودم صادق باشم، وقتی من خودم دروغ می‌گویم، با خودم صادق نیستم، خودم را فریب می‌دهم و خودم آسیب می‌بینم. زمانی‌که یک رهجو به راهنمایش دروغ می‌گوید اولین کسی که آسیب می‌بیند، خود آن رهجو است: پس خودم با خودم صادق باشم و در امور دیگران تجسس نکنم و سرم به کار خودم باشد.

دکتر امین دژاکام جانشین بنیان می‌فرمایند: «هر کس باید وظیفه خودش را بداند؛ هر کس خودش را تربیت کند، وظیفه خودش بداند که آن مسئولیتی که در کنگره دارد را به خوبی انجام دهد، سرش به کار خودش باشد، قضاوت نکند، دیگران را سرزنش نکند؛ حتی اگر کسی اشتباهی می‌کند.» یادم است دیده‌بان مسافر احمد یک‌ بار در پارک صحبت کردند که «هیچ‌ وقت اشتباهات دیگران را فاش نکنیم که این‌ها یعنی وارد حاشیه شدن. همه ما اشتباه می‌کنیم، اشتباه کردن این نیست که فردی آدم بدی است، او ناآگاه بوده یا از روی ناآگاهی اشتباه می‌کند.»

در سیستم کنگره اتصالات بین ما از طریق همان محبت و اعتمادی است که به هم داریم؛ اگر بخواهیم قضاوت یا تجسس کنیم، آن پیوند محبت و آن اعتماد از بین می‌رود و زمانی‌که آن اعتماد از بین برود؛ نیروهای منفی بیشتر به نتیجه مطلوب خود می‌رسند؛ زیرا آن‌ها می‌خواهند که انسان‌ها از هم جدا شوند. آقای امین در فایل صوتی «خواب بودن» فرمودند: «یک شکارچی اول شکار خودش را از گله جدا می‌کند، بعد آن را شکار می‌کند.» ما هم باید سلاحمان در کنگره سلاح گرم محبت باشد.

50 درصد چشم، دیدن، 50 درصد ندیدن است، 50 درصد گوش، شنیدن 50 درصد نشنیدن است و 50 درصد زبان، حرف زدن و 50 درصد آن سکوت است. در جایی می‌شنوم، اما باید خودم را به نشنیدم بزنم، می‌بینم؛ اما باید وانمود کنم که نمی‌بینم تا به آرامش برسم. هر چه‌قدر من در کار دیگران تجسس و قضاوت کنم، به همان میزان از خودم غافل می‌شوم. در قرآن می‌گوید: غفلت همان بی‌خبریست؛ بی‌خبری از فرصت‌هایی که به هدر می‌رود. الفاظ ناشایست استفاده نکردن و پوشش مناسب داشتن همه از شخصیت من است. پیوند محبت افراد در کنگره باید اندازه مناسب و در حد تعادل باشد. پیوند محبت بین افراد نباید به صمیمیت و تماس تلفنی داشتن منجر شود. رفت و آمد خانوادگی و ارتباط با اعضاء فقط آسیب به خودم است. همه حرمت‌ها طبق تجربه به دست آمده‌اند، با عدم رعایت آن‌ها فرد از کنگره به بیرون پرت می‌شود. آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «کنگره مانند بیمارستان است، اگر قرار باشد رابطه کاری و مالی برقرار کنیم از هدف اصلی‌مان که همان درمان اعتیاد است دور می‌شویم.»

حرمت‌های کنگره در تمام بخش‌ها اعم از لژیون سردار، پارک و ... برقرار هستند. در لژیون سردار رازدار همدیگر باشیم، صحبت‌های لژیون را در خانه مطرح نکنیم. در لژیون سردار خداوند به ما اجازه خدمت داده است، ما از خدمتگزاران خداوند هستیم و امیدوارم به خوبی بتوانیم تعهداتمان را پرداخت کنیم. زمانی‌که بخشش می‌کنم، اجازه تغییر به من داده می‌شود. بخشش، مانند شمشیر دو لبه است که در خواب و بیداری و همچنین در صور پنهان و آشکار من تغییر ایجاد می‌کند.

تایپیست: راهنما همسفر شیرین (لژیون راهنمایان)
عکاس: همسفر مهشید رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر پرتو رهجوی راهنما همسفرآسیه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عمان سامانی شهرکرد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .