انسان اختیار و قدرت انتخاب دارد

جلسه پنجم از دوره سیزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی چرمهین، با استادی مسافر جمشید، نگهبانی مسافر افشین و دبیری مسافر حمزه علی با دستور جلسه «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» ۲ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، جمشید هستم یک مسافر. دستور جلسه این هفته «وادی چهارم» است با این مضمون که: «در مسائل حیاتی، سپردن مسئولیت به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» در کنگره ۶۰، مسیر حرکت ما بر پایه سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است و آنچه جهت این حرکت را مشخص می‌کند، جهان‌بینی است. در وادی‌های ابتدایی، ابتدا می‌آموزیم که بدون تفکر، حرکتی شکل نمی‌گیرد (وادی اول)، سپس به این درک می‌رسیم که حضور ما در این جهان هدفمند است (وادی دوم) و در ادامه می‌فهمیم که کلید حل مشکلات، در درون خود ما قرار دارد و هیچ‌کس به اندازه خودمان قادر به شناخت ما نیست (وادی سوم).

اما وادی چهارم، نقطه‌ای است که ما را از «مقصر دانستن دیگران» خارج کرده و به سمت مسئولیت‌پذیری واقعی هدایت می‌کند. بسیاری از ما در گذشته، به دلیل ناآگاهی، مشکلات زندگی خود را به عوامل بیرونی نسبت می‌دادیم؛ گاهی خداوند را مقصر می‌دانستیم، گاهی شرایط، خانواده یا جامعه را. این نگاه باعث می‌شد که عملاً هیچ حرکتی برای تغییر در خودمان ایجاد نشود.

در حالی که در آموزش‌های کنگره ۶۰، تأکید بر این است که انسان، اختیار و قدرت انتخاب دارد و مسئول ساختن یا تخریب زندگی خویش است. به بیان ساده، خداوند راه را نشان می‌دهد، اما حرکت در مسیر، بر عهده خود انسان است.
وقتی در مسیر ضد ارزش‌ها قدم برمی‌داریم، طبیعی است که نتیجه آن، آشفتگی و مشکلات بیشتر خواهد بود. اما با پذیرش مسئولیت و حرکت آگاهانه در مسیر ارزش‌ها، آرام‌آرام شرایط تغییر می‌کند و تعادل جایگزین بی‌نظمی می‌شود.

تجربه شخصی من نیز این‌گونه بود که در دوران مصرف، نگاه مسئولانه‌ای به زندگی نداشتم و بیشتر به دنبال مقصر می‌گشتم. اما با ورود به کنگره ۶۰، به تدریج یاد گرفتم که برای تغییر، ابتدا باید خودم را ببینم، خودم را بشناسم و مسئولیت اعمال و انتخاب‌هایم را بپذیرم. درک وادی چهارم به ما کمک می‌کند که از حالت انتظار و طلبکاری خارج شویم و به مرحله عمل و سازندگی برسیم. در این مسیر، هرکس به اندازه آگاهی و تلاش خود بهره‌مند می‌شود.

در پایان باید بدانیم که مسئولیت، یک اصل اساسی در تمام ابعاد زندگی است و روابط انسانی نیز بر همین پایه شکل می‌گیرد؛ همان‌طور که ما در قبال دیگران مسئول هستیم، دیگران نیز در قبال ما مسئولیت‌هایی دارند. درک این تعادل، ما را در مسیر رشد و تکامل یاری می‌دهد.

تایپ: مسافر حسین
ارسال :مسافر پوریا