جلسه اوّل از دوره چهلوششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰؛ نمایندگی امین قم، با استادی راهنمای محترم مسافر یوسف، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر اسماعیل، با دستورجلسه: "وادی چهارم و تأثیر آن روی من" سهشنبه 02 تیر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان یوسف هستم یک مسافر؛ از گروه مرزبانی، دبیر جلسه، نگهبان و کسانیکه نوشتارها را خواندند تشکر میکنم. خداوند را سپاسگزارم که به من توفیق داد تا در کنار شما دوستان، در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
دستورجلسه این هفته: وادی چهارم و تأثیر آن رو من میباشد؛
به نظر من موفقترین آدمها کسانی میباشند که مسئولیتپذیر هستند، وظایف خودشان را میدانند و هیچگاه دنبال نفر دیگری نیستند که مسئولیت خود را به آن بسپارند. هر کس در هر جایگاهی یک مسئولیت خاص خودش را دارد و فرقی نمیکند در چه جایگاهی قرار گرفتهایم. فرزند یک خانواده هستیم یا والدین یک خانواده، در کنگره60 رهجو هستیم یا راهنما، هر کدام یک وظایفی دارند که باید عمل کنند، به طور مثال یک رهجو نمیتواند توقع داشته باشد که راهنما برایش دارو تهیه کند یا هر وعده را به او یادآوری کند.
راهنما به صورت کلی وظایف او را میگوید و رهجو موظف است که به آن عمل کند. برای رسیدن به هر هدفی باید مسیر و کارهای آن را دانست و به آن عمل کرد، در غیر این صورت به آن هدف نخواهید رسید. رهجو برای به درمان رسیدن باید سیدی بنویسد، ورزش کند، مشارکت کند و ... او نمیتواند از خانوادهاش توقع داشته باشد به جای آن سیدی بنویسند یا دارو برایش اندازه کنند. افرادی که به درستی مسئولیتهای خودشان را انجام میدهند به درمان میرسند و افرادی که این کار را نمیکنند قطعاً به درمان نمیرسند.
در جایگاه راهنمایی هم به همین صورت است با این تفاوت که راهنما مسئولیتهای بسیار سنگینتر و بیشتری دارد. جایگاه راهنمایی تنها به شال انداختن نیست، اگر رهجو یک بار یک سیدی را گوش میدهد، راهنما باید چند بار گوش دهد چون رهجو از او سوال میپرسد و آموزش قویتری را میطلبد. راهنما نباید بر این تصور باشد که از همه آگاهتر است و بقیه افراد فقط باید از او آموزش بگیرند.
باید با این دیدگاه سر لژیون برود که قرار است از همه افراد لژیون آموزش بگیرد و آموزش دهنده اصلی جناب مهندس است و منِ راهنما یک انتقال دهنده هستم، تا بتوانم یک رهجو را در مسیر کنگره60 قرار دهم. خداوند در کلامالله فرموده است که اگر خوبی کنید نتیجه آن خوبی و اگر بدی کنید نتیجه آن بدی است، پس من اگر مواد مصرف کردم خماری آن را باید تحمل کنم و مسئولیت مصرف موادم را بپذیرم در غیر این صورت عدالت خداوند زیر سؤال میرود. کسانی که خوب سفر کنند و تمام مسئولیتهایشان را به خوبی انجام دهند به رهایی میرسند و این همان عدالت است.
افرادی که درست سفر نمیکنند حتماً به رهایی نمیرسند، باید در این دو نفر تفاوتی باشد تا افرادِ درستکار ناامید نشوند و به کار خود ادامه دهند تا پاداش إلهی را دریافت کنند. همان طور که راهنماها اولِ همه دفترچهها مینویسند: «اللهُ وَلیُّ الَّذینَ آمَنوا یُخرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ إلیَ النُّور» یعنی کسانی که در راه درست قرار میگیرند خداوند آنها را از تاریکی بسمت نور هدایت میکند و این عین عدالت است.
ممنون از اینکه به صحبتهای من توجه کردید.

تایپ: مسافر علی لژیون پنجم
عکس: مسافر حسن لژیون دوم
مرزبان خبری: مسافر هادی
بارگذاری: مسافر حسن لژیون دوم
تهیه و تنظیم توسط گروه سایت نمایندگی امین قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
157