وادی‌ها پله‌‌ای برای صعود ما می‌باشند

سلام دوستان فهیمه هستم همسفر

وادی‌ها مثل پله می‌مانند که ما را از خواب غفلت بیدار می‌کنند و هر کدام حامل یک پیام برای ما هستند تا بتوانیم به پله بعد برویم و وادی بعد را درک کنیم. در وادی اول در مورد تفکر، وادی دوم هیچ‌کدام از ما بیهوده نیستیم، وادی سوم هیچ‌کس به جز خودمان به فکر ما نیست و وادی چهارم مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خودمان. تأثیری که وادی چهارم روی من داشت: من قبل از کنگره و نوشتن وادی چهارم همیشه مسئولیت کارم را می‌خواستم بیندازم گردن کس دیگری؛ ولی این وادی به من آموخت، من باید مسئول کار خودم باشم و حتی خداوند در برابر کاری که انجام می‌دهم مسئول نیست، درست است هر کسی در برابر کس دیگری یک مسئولیتی دارد؛ مثل رئیس یک شرکت در برابر کارمندش، یا معلم در برابر شاگرد و پدر و مادر در برابر فرزند؛ بنابراین خداوند هم در برابر ما مسئول است و مسئولیت کار خود را هم پذیرفته است. خداوند به ما عقل داده که راه درست را انتخاب کنیم و اگر ما راه درست را انتخاب نکرده‌ایم و از صراط مستقیم خارج شده‌ایم خداوند تقصیر ندارد؛ چون ما خودمان انتخاب کردیم، پس باید مسئولیت اشتباهات خود را قبول کنیم. بعضی وقت‌ها یک اتفاقات ناخوشایندی برای ما رخ می‌دهد، سریع این در ذهن ما مجسم می‌شود که اگر خدا این‌ کار را کرده بود یا چرا خدا من را برای این اتفاق انتخاب کرده به گونه‌ای می‌خواهیم از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم و این را قبول نمی‌کنیم خودمان آن کار اشتباه را انجام داده‌ایم که نتیجه این شده و همیشه قبل از کنگره این در ذهن ما گنجانده شده بود که خداوند در برابر کارهای ما مسئول است؛ چون خالق ما است؛ در صورتی که خداوند راه‌های حرکت به طرف خوبی‌ها و بدی‌ها را به ما نشان داده و ما هستیم که یک راه انتخاب می‌کنیم. پس باید مسئولیت کار خود را به‌ عهده بگیریم و از آقای مهندس تشکر می‌کنم که با آموزش‌های کنگره ما را از آن راه‌های اشتباه، غلط‌ زندگی‌کردن و باورهای غلط نجات دادند.

رابط خبری: همسفر مکیه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر فاطمه رجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان