مثلث دانایی در شرایط سخت رشد می‌کند

برداشت از سی‌دی سواد استاد امین

به گفته آقای مهندس دژاکام، مشکلات لعنت خدا نیستند؛ بلکه رحمت خداوند هستند. اگر انسان بتواند از مشکلات عبور کند، به دانایی می‌رسد.

در مورد بیماری کرونا، اگر دانایی داشته باشیم، با نگاه کردن به نتایج این بیماری می‌توانیم به ماهیت آن پی ببریم؛ همان‌گونه که یک باغبان دانا با نگاه کردن به میوه، به ماهیت درخت پی می‌برد.

نتیجه کرونا این بود که ارتباط انسان‌ها کمتر شد و بسیاری از شغل‌ها از بین رفتند. این خواست خداوند بود که کرونا به وجود آید تا مقداری از تخریب‌هایی که بشر به کره زمین وارد می‌کرد، جلوگیری شود. در واقع، خداوند با ایجاد این مشکل به انسان‌ها پیام داد که کره زمین نیز موجودی زنده است، همانند انسان. او مالک آن است و از آن محافظت و نگهبانی می‌کند.

یکی از آموزش‌های کنگره‌۶۰، حفظ محیط زیست و مراقبت از آن است و همواره اعضای کنگره‌۶۰ به کاشت درخت تشویق می‌شوند. دانشمندان معتقدند اگر ۶ تا ۱۰ برابر تعداد فعلی درختان روی کره زمین درخت کاشته شود، سیاره زمین به تعادل نزدیک‌تر خواهد شد. اگر انسان‌ها به جای آنکه فقط به منافع خود فکر کنند، اندکی به محیط زیست اهمیت دهند، از خواسته‌های نامعقول خود صرف‌نظر کنند و درخت بکارند، بسیاری از این بلاها بر سر انسان نازل نخواهد شد.

به قول شاعر: «اگر از آموزگار آموختی، اگر نه روزگار به تو می‌آموزد.» انسان زمانی ماهیت خواسته‌های خود را تشخیص می‌دهد که به دانایی برسد.

کنگره‌۶۰ معتقد است تمام مدل‌های هستی شبیه یکدیگر هستند. همان‌گونه که دانه رشد می‌کند و به درخت تبدیل می‌شود، برای آنکه جهان هستی به وجود آید نیز باید بذر آن کاشته شود؛ همان چیزی که از آن با عنوان بیگ‌بنگ یاد می‌شود.

ما در کنگره‌۶۰ آموخته‌ایم که انسان مانند یک شهر است. در این شهر، قلعه عقل وجود دارد و ساکنانی در آن زندگی می‌کنند که جنس و ویژگی‌های متفاوتی دارند.

هرچه انسان داناتر باشد، این مطالب را بهتر درک می‌کند. مثلث دانایی در شرایط سخت رشد می‌نماید و این مثلث باید به صورت متقارن رشد کند؛ زیرا اگر فقط یکی از اضلاع آن رشد کند، انسان به دانایی واقعی نخواهد رسید.

دانایی به معنای صرفاً باسواد بودن نیست. برخی انسان‌ها فقط آموزش می‌بینند و باسواد می‌شوند؛ اما ضلع تفکر آن‌ها رشد نمی‌کند و تجربه کافی نیز ندارند. در نتیجه، مثلث دانایی آن‌ها نامتقارن می‌شود، در حالی که این مثلث باید متعادل و متقارن رشد کند.

در مقابل مثلث دانایی، مثلث جهالت قرار دارد. ترس، ناامیدی و منیت از اضلاع این مثلث هستند. ترس، تفکر را از بین می‌برد؛ منیت مانع آموزش می‌شود و ناامیدی، جلوی کسب تجربه را می‌گیرد. همچنین ناامیدی مانع حضور انسان در جمع می‌شود و روحیه خدمت کردن را از او می‌گیرد.

در کنگره‌۶۰، خدمت کردن معجزه می‌کند؛ زیرا وقتی انسان به دیگران خدمت می‌کند، دیگران نیز به او خدمت خواهند کرد.

مثلث جهالت در موضوع حفظ محیط زیست نیز به همین شکل عمل می‌کند. کسانی که دچار منیت هستند، در برابر نابودی کره زمین بی‌تفاوت می‌شوند. هنگامی که افزایش دمای زمین و پیامدهای آن را می‌بینند، اهمیت چندانی به آن نمی‌دهند. در حالی که اگر منیت وجود نداشته باشد، انسان برای حفظ محیط زیست هر کاری که لازم باشد انجام می‌دهد، از عدم موفقیت هراسی ندارد و حاضر است برای محیط زیست هزینه کند. چنین افرادی با امیدواری می‌گویند: «هر کاری که برای حفظ محیط زیست لازم باشد انجام خواهم داد.»

انسانی که بر منیت، ناامیدی و ترس غلبه کند، قدرت تشخیص پیدا می‌کند. در غیر این صورت، خداوند ابتدا به او هشدار می‌دهد و سپس هشدارهای بزرگ‌تری در مسیر او قرار می‌گیرد.

در کنگره‌۶۰، راهنما یک بار هشدار می‌دهد. اگر رهجو اصلاح شد که چه بهتر؛ اما اگر اصلاح نشد، به کمیته انضباطی معرفی می‌شود. حتی اگر کمیته انضباطی نیز وجود نداشته باشد، چنین فردی مسیر درمان را به درستی طی نخواهد کرد.

در رابطه با گرمایش زمین نیز همین موضوع صدق می‌کند. اگر انسان به دانایی برسد و برای حفظ محیط زیست هزینه کند، بسیار ارزشمند است؛ اما اگر این کار را انجام ندهد، در مراحل بعدی زیان‌های بیشتری خواهد دید. ممکن است این بار حتی کل کارخانه یا سرمایه او از بین برود.

انسان باید در برابر نعمت‌های خداوند امانت‌دار باشد و از آن‌ها به خوبی نگهداری و مراقبت کند.

نویسنده: ایجنت همسفر معصومه
عکاس: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر معصومه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجرد