هنوز هم وقتی دستورجلسه «آداب معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی» را میشنوم، خاطره اولین روز ورودم به کنگره در ذهنم جان میگیرد؛ روزی که نمیدانستم، آموزشهای این مکان تا کجای زندگیام ریشه خواهد دواند؛ آن روز استاد، از آداب معاشرت سخن گفت و من با تعجب در ذهنم اندیشیدم! مگر اینجا مرکزی برای درمان اعتیاد نیست؟ این مباحث چه ارتباطی با آن دارد؟ در آن زمان تصور میکردم؛ تمام صحبتها باید صرفاً پیرامون اعتیاد و روش درمان آن باشد و گمان میکردم، درمان اعتیاد، فقط مربوط به قطع مصرف مواد است؛ اما بهمرور و با آموزشهای کنگره دریافتم که درمان واقعی، یعنی رسیدن به تعادل جسم، روان و جهانبینی و درمان، تنها آغاز راه است. فهمیدم کوچکترین کاری که کنگره انجام میدهد، درمان اعتیاد است؛ درحقیقت هدف اصلی کنگره آموزش علم زندگی است؛ اینکه چگونه زندگی کنیم که به خود و دیگران آسیب نرسانیم و با کمترین تنش، بیشترین آرامش را تجربه کنیم.
قبل از ورودم به کنگره فکر میکردم؛ فقط از اعتیاد چیزی نمیدانم و تصور میکردم، مسئله همینجاست؛ اما در حقیقت ناآگاهی من فراتر از اعتیاد بود؛ درواقع درست زندگیکردن و داشتن رابطه سالم را بلد نبودم. کنگره آرامآرام چشمانم را به روی ریشه بسیاری از مشکلاتم گشود؛ مشکلاتی که ریشه آنها در چیزهایی به ظاهر ساده، در نداشتن آداب معاشرت، بیتوجهی به آداب صحیح گفتار و کردار بود. من حتی معنای واقعی آرامش و تعادل را نمیدانستم، فکر میکردم، فقط مسافرم مشکل دارد و من چون مواد مصرف نمیکنم، در مسیر درست و تعادل هستم؛ اما کنگره به من فهماند که بیتعادلی، تنها به جسم محدود نمیشود؛ بلکه دلآشوبیها، افکار منفی، ترسها و ناامیدیهایم، همه نشانههایی از همسفری بود که خودش نیز نیاز به درمان بدون دارو، با آموزش، آگاهی و نگاهی نو به زندگی دارد.
در کنگره یاد گرفتم، رعایت نکردن خیلی از نکات بهظاهر ساده، چگونه انسانها را به رنج و عذاب میکشاند. یکی از نخستین نکاتی که در همان روز نخست ورودم به کنگره از این دستورجلسه آموختم، پرهیز از تجسس بود، خیلی وقتها به بهانه اعتیاد مسافرم، به خودم اجازه میدادم، وارد حریم شخصیاش شوم و حتی تلفن همراهش را چک کنم؛ درحالیکه نمیدانستم، این کار نه تنها به او کمک نمیکند؛ بلکه باعث آسیب و پنهانکاری بیشتر میشود. کنگره به من یاد داد که هرانسانی؛ حتی یک کودک خردسال هم صاحب حریم شخصی است و ورود به آن نهتنها یک ضدارزش؛ بلکه آسیبزا هم است. ریشه بسیاری از رفتارهای آسیبزا، جهل و ندانستن است و با انجام چنین کارهایی پیش از آنکه به دیگران آسیب برسانیم، به خودمان آسیب میرسانیم.
نویسنده: مرزبان خبری همسفر معصومه
رابط خبری: راهنمای تازهواردین همسفر واله (لژیون مرزبانی)
عکاس: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
148